Sunday, May 30, 2010

သူ႕လိုလူစားမ်ဳိး



ဦးသာဘြားရဲ႕ ျမင္ကြင္းေရွ႕မွာ ၁၄လက္မ တီဗြီေလး တစ္လံုးရွိေနတယ္။ တီဗီြမွန္သားေပၚက ခပ္ည့ံညံ့ သရုပ္ ေဆာင္ေနတာေတြကို ၀တၱရား မပ်က္ ထိုင္ၾကည့္ေနရေပမယ့္ သူ႕အာရံုက တီဗီြ ဇာတ္လမ္း ေပၚမွာမရွိ။ တီဗီြႀကီး ေရွ႕မွာထားလို႕ ေတာင္ေရာက္ ေျမာက္ ေရာက္ ေတြးေန ရတာကို သူက သေဘာက်တယ္။ ၁၂ေပxေပ၅၀ တိုက္ခန္း က်ဥ္းေလး ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲ ေနလာတာ ၃လနီးပါးရွိေနေပမယ့္ အခုထိ သူနဲ႕ ဒီတိုက္ခန္းေလး နဲ႔က အသားမက်ေသး။ နယ္ကျခံေလး ေစ်းေကာင္းရ တုန္း ေရာင္းလိုက္ၿပီး ဒီတိုက္ခန္းမွာ ႏြယ္နီတို႕ လင္မယားနဲ႕ အတူလာေနခဲ့တာ။ အခု ႏြယ္နီက သူ႕ေယာက်ာၤးနဲ႕ စကာၤပူ အတူလိုက္သြားေတာ့ သူက တစ္ေယာက္ထဲ က်န္ခဲ့ရ တာ။


နံရံကပ္နာရီကလဲ အခုထိ ဓာတ္ခဲကုန္တာ မလဲရေသးေတာ့ ညဘယ္ႏွနာရီရွိေနၿပီလည္း မသိ ေတာ့။ အင္း.. ၉နာရီခြဲ ေလာက္ ေတာ့ရွိေနမွာလို႕ သူေတြးလိုက္တယ္။ တစ္ေန႕လံုး က်ေန ခံထား ရတဲ့ အခန္းရဲ႕ အုတ္နံရံေတြက တရွိန္ရွိန္နဲ႕ အပူျပန္ေနတယ္။ သူေနတဲ့ ၅ထပ္မွာ အနည္းဆံုး ေလေလး တစ္ျဖဴးျဖဴးနဲ႕ ရွိေနသင့္တာ။ ခုေတာ့ ယပ္တစ္ဖ်တ္ဖ်တ္ ခတ္ေနယံုမွတပါး။


ပူပါတယ္ဆုိမွ လွ်ပ္စစ္မီးက ရုတ္တရက္ ပ်က္သြားျပန္တယ္။ ဒီလို မီးပ်က္တာက ထံုးစံတစ္ခုမွန္း သိေပမယ့္ မီးပ်က္တိုင္း ဦးသာဘြားစိတ္ထဲ က်ဥ္းက်ပ္သလို ခံစားရတယ္။ ရပ္ကြက္ တစ္ခုလံုး ေမွာင္အတိ က်သြားတယ္ ။ ခနေန မီးက ျပန္လာ ခ်င္လာမွာလို႕ ေျဖေတြးေတြး ေနလိုက္တယ္။ စိတ္ထဲ ပိုအိုက္စပ္လာသလိုခံစားရတယ္။


“ ႏြယ္နီတို႕မ်ား ကိုယ့္အေဖရယ္ဆိုလို႕ ခရီးမသြားခင္ ပန္ကာေလး တစ္လံုးေလာက္ ၀ယ္ေပး ခဲ့မယ္ မရွိဘူး။ အေဖကိုထားခဲ့ၿပီး ေယာက်ာၤး အလုပ္လုပ္မယ့္ စကာၤပူအထိ ေကာက္ေကာက္ ပါေအာင္ လိုက္သြားတယ္။ ဒီမွာေတာ့ အသက္သာ ၅၆ႏွစ္ ျပည့္ခဲ့ တယ္။ အခုထိ ဘ၀က အထီး က်န္ ေကာင္းတုန္း။ အင္း.. မတင္မိ.. မင္းပဲ ေကာင္းတယ္။ မင္းက ၀ဋ္ကၽြတ္သြားတာ။ ဘ၀ တစ္ပါးမွာ ေအးေအးလူလူနဲ႕ အနားယူေနရတဲ့ မင္းကို ငါတစ္ခါတစ္ခါ မနာလို ျဖစ္မိတယ္ ေဟ့ .. ”


ဦးသာဘြားက ႏြယ္နီတို႕ လင္မယားနဲ႕ လိုက္လို႕ရရင္ လိုက္ေနခ်င္ မိေသးတာ။ ေလယာဥ္ပ်ံ စီးရမယ့္ အျဖစ္ကို ေတြးေၾကာက္ ေနမိတာနဲ႕ပဲ အခုလို တိုက္ခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ တကိုယ္ထဲ ျဖစ္ေနရတာပါ။ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ထဲမွာ သူ႕စိတ္နဲ႕ ေတြ႕တဲ့သူကလည္း တစ္ေယာက္မွမရွိ။ တူေတာ္တဲ့ တစ္ေယာက္ကေတာ့ အတူလာၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ေပးမယ္ ေျပာေပမယ့္ ေဆြမ်ဳိး ဆိုတာကလည္း အတင္လြယ္၊ အခ်ခက္။ ေနာက္.. ရန္ကုန္မွာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေနစားရိတ္၊ စားစရိတ္က မနည္းဘူးဆိုေတာ့ သူ႔ရ႕ဲ အိုစာမင္းစာ စုထားသမွ်ေလးကို အပြန္းအပဲ႕ မခံႏိုင္ ဘူးေလ။ သူတစ္ေယာက္ထဲဆိုေတာ့ စားခ်င္သလိုစား၊ ေနခ်င္သလိုေနလို႕ရတယ္။ ႏြယ္နီ က မသြားခင္ကေတာ့ ဟိုေရာက္ရင္ ေငြပို႕ေပးမယ္ေျပာခဲ့တာဘဲ။ အခုအခ်ိန္ထိ ေငြမေျပာနဲ႕ လူႀကံဳ ပစၥည္းေတာင္ မျမင္ဖူးေသးဘူး။ ဒီလိုေျပာေတာ့ သာဘြားတို႕ လိုခ်င္မ်က္ေစ့ရွိတယ္ ေျပာၾကဦးမယ္။ ဒီၾကားထဲ ဖုန္းလာရင္ သူက အေဖကို ဆရာလုပ္ခ်င္ေနေသး။


ဦးသာဘြား တစ္ေယာက္ ေမွာင္အတိၿပီးေနတဲ့ တိုက္ခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲ ဟိုေတြး သည္ေတြးနဲ႕ အထီးက်န္စြာ ရွိေနတယ္။ အိမ္မွာ ဖေယာင္းတိုင္ထုတ္ရွိေနေပမယ့္ ဘယ္နားသိမ္းထားမိမွန္း မမွတ္မိေတာ့။ မီးျခစ္ကလည္း ရွာရဦးမွာ။ ထရွာ ရမွာ ပ်င္းပ်င္းရွ ိတာနဲ႕ အေမွာင္ထဲမွာ ေပေတၿပီး ဆက္ထိုင္ ေနမိတာ။ ႏြယ္နီတို႕ ရွိတုန္းကေတာ့ သူတို႕ လင္မယားပဲ သူ႕ရဲ႕ ေ၀ရာ၀စၥမွန္သမွ်ကို ဒိုင္ခံလုပ္ေပးခဲ့ေတာ့ သူက ေျခမခ်ဳိး လက္မခ်ဳိး ေအးေအးလူလူ ေနခဲ့ရတာ။


လူသံသူသံ အခ်ဳိ႕ကို ၾကားလိုက္ရသလိုရွိလို႕ အေမွာင္ထဲမွာ ၀ရန္တာဆီကို စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕ မွန္းထြက္ခဲ့တယ္။ သူ႕ရဲ႕ ေျခလက္ေတြက ေကာင္းေကာင္း လွဳပ္ရွား သြားလာႏိုင္ေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြက အေမွာင္ထဲမွာ ေတာ့ သဲသဲကြဲကြဲ ျမင္ႏိုင္စြမ္း မရွိပါဘူး။ တိုက္ေအာက္ ကို သူငံု႕ၾကည့္လိုက္ေပမယ့္ အေမွာင္ထဲမွာ ဘာကိုမွ သူထင္ထင္ရွားရွား မျမင္ရပါဘူး။ က်င့္သားရေနတဲ့ အေမွာင္ထဲမွာ ဧည့္ခန္းဆီ ျပန္လာၿပီး ႀကိမ္ကုလားထိုင္မွာ ျပန္ထိုင္ခ် လိုက္္တယ္။


ဦးသာဘြားဟာ လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္ရွိစဥ္က စီးပြားေရးမွာ ကံဆိုးမိုးေမွာင္ က်ခဲ့သူ တစ္ေယာက္ပါ။ ဒ့ါအျပင္ ဆရာ၀န္ေတြက ဘာမွ မျဖစ္ဘူးေျပာေပမယ့္ သူ႕အစာအိမ္က သိပ္မေကာင္းေတာ့ သလို၊ သူ႕ရဲ႕ ၾကြက္သားေတြ၊ အရိုးအဆစ္ေတြကလည္း ၾက့ံခိုင္မွဳ မရွိေတာ့ဘူးရယ္လို႕ သူ႕ကိုယ္ သူ ခံစားေနမိသူပါ။ ဦးသာဘြားရဲ႕ ခံစားရတဲ့ ေ၀ဒနာေတြထဲမွာ သူ႕ကို သမီးျဖစ္သူက ဂရုမစိုက္ ပဲ ပစ္ပယ္ထားတယ္လို႕ ထင္ေနတဲ့ ခံစားမွဳက အဆိုး၀ါး ဆံုးပါ။ ဦးသာဘြား အသက္က ၅၆ႏွစ္ သာ ရွိေသးေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕ ခံစားမွဳေတြကေတာ့ အသက္ ၈၀ အဖိုးႀကီး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားမွဳ ထက္ေတာင္ ပိုေနဦးမယ္ထင္ပါတယ္။ ဦးသာဘြား ခိုင္ခိုင္မာမာ ယံုၾကည္ထားမိတာက သူ႕ဘ၀ တစ္ခုလံုးဟာ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးကို စြမ္းအားေတြ ကုန္ခမ္းေနတဲ့ အိုမင္းမစြမ္းဘ၀ပဲ ဆိုတာကိုပဲေပါ့။ ေတြးေနရင္းက သမီးျဖစ္သူ ႏြယ္နီဟာ သားသမီး ၀တၱရားမေက်ျပြန္သူ၊ သူ႕အလွည့္က်မွ ၀ဋ္လွလွ လည္လိမ့္ မယ္၊ ငါ့လို အထီးက်န္ ဘ၀မ်ဳိး သူမခံစားပါရေစနဲ႕ရယ္လို႕ စိတ္ေပါက္ေပါက္ နဲ႕ ထပ္ေတြးေနမိတယ္။


ဒီေနာက္ သူအခန္းရဲ႕ အျပင္ဘက္ေလွကားက ေျခသံ အခ်ဳိ႕ထြက္ေပၚလာၿပီး မေရွးမေႏွာင္း မွာပဲ တံခါး ေခါက္သံကို ၾကားလိုက္ ရတယ္။ “ ဘယ္သူလဲေဟ့ ” လို႕ ေမးအၿပီး တံခါးကိုဖြင့္လိုက္ေတာ့ သူ႕ရဲ႕ အခန္း၀မွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီး ထိုးလွ်က္က “ ဒီတိုက္ကို ဆက္သြယ္ ထား တဲ့ ပင္မမီးလိုင္းက ၀ါယာေရွာ့ ျဖစ္ေနတယ္။ မီးေလာင္ႏိုင္တယ္။ အႏၱရာယ္ရွိႏိုင္ လို႕ တိုက္ေအာက္ကို ခဏဆင္းေနေပးပါ ” လို႕ ေျပာၿပီး အေပၚထပ္ကို ေျခဦး တည္လိုက္တယ္။ ဦးသာဘြားက “ ေဟ့.. သူငယ္။ ငါက ေနသိပ္မေကာင္းဘူးကြ။ ထြက္မသြားပါနဲ႕ဦး။ ငါ့ကို တိုက္ေအာက္အေရာက္ပို႕ေပးပါဦး ” လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ ဒီေတာ့ လူငယ္က “ ဦးေလးသတိ ထားၿပီး တေျဖးေျဖး ဆင္းသြားပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အေပၚသံုးထပ္က က်န္တဲ့သူ ေတြကို သတိလိုက္ ေပးရဦးမွာမို႕ပါ ” လို႕ ေျပာၿပီး အေပၚတက္သြားေလေတာ့ တယ္။ “ အခုေခာတ္ လူငယ္ေတြ၊ ငါ့မ်က္ေစ့နဲ႕ကို မေတြ႕ပါဘူး။ လူႀကီးသူမကို ကူညီရေကာင္း မွန္းကို မသိဘူး ” လို႕ ျဗစ္ေတာက္ ျဗစ္ေတာက္ ေရရြတ္ေနမိေတာ့တယ္။ ၀ါယာေရွာ့ ကိုေတာ့ ဦးသာဘြားေၾကာက္တယ္။ သူငယ္ စဥ္က ဇာတိၿမိဳ႕ကေလးမွာ မီးေဘး ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ဘူးေတာ့ သူပိုလန္႕သြားတယ္။ ဦးသာဘြား ရဲ႕ ေျခေထာက္ေတြ ရုတ္ခ်ည္း အားရုတ္ သြားသလို ခံစားလိုက္ ရတယ္။ တကယ္ ေတာ့ သူက အျခားသူ တစ္ဦးဦးကို အကူအညီ ေတာင္းၿပီးတဲ့ အခါတိုင္း အခုလို ခံစားရတတ္တာပါ။ သူက အခန္းတံခါးကို ေသာ့ပိတ္ျဖစ္ေအာင္ ပိတ္လို႕ သူေနတဲ့ ၅ထပ္ကေန ေအာက္ကို စဆင္းဖို႕ ျပင္လိုက္ တယ္။


အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ အေပၚထပ္ကဆင္းလာတဲ့ ေျခသံမွန္မွန္ကို သူစတင္ၾကားလိုက္ရတယ္။ ေျခသံ ကို ၾကည့္ရပံုေထာက္ ဒီလူက သူ႕ထက္ေတာ့ ျမန္ျမန္ဆင္းႏိုင္မယ့္ ပံုဘဲ။ သူ႕နေဘးနားေရာက္လာ တဲ့အထိ အေမွာင္ထဲမွာမို႕ ဘယ္သူဘယ္၀ါ မွန္းမသဲကြဲ။ အသာေလးေဘးကပ္ေပးလိုက္ေတာ့ ေျခသံရွင္က သူ႕ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ဆင္းမယ္လုပ္တယ္။ ဒါနဲ႕ ကေသာကေမ်ာနဲ႕.…


` ဒီမွာ.. ကယ္ပါဦးဗ်ာ.. ကၽြန္ေတာ့ကို ကူညီပါ။ ကၽြန္ေတာ္သိပ္ကို ေနမေကာင္းတဲ့ အဖိုးႀကီး တစ္ေယာက္ပါ ´


ဦးသာဘြား အဲ့ဒီလိုလည္းေျပာလိုက္ေရာ ေျခသံရွင္က တုန္႕ကနဲ ရပ္လိုက္ၿပီး ` ခင္ဗ်ား လမ္းေရာ ေလွ်ာက္ႏိုင္ရဲ႕လား ´ လို႕ေမးလာ တယ္။ ကိုယ့္ကို ကူညီမယ့္လူရွိေနမွာေတာ့ ဒီေလွကား ေမွာင္ ေမွာင္မဲမဲႀကီးကို ဘာလို႕မ်ား စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕ လမ္းေလွ်ာက္ ဆင္းေန ေတာ့မလဲေနာ္။


` ကၽြန္ေတာ့ ဒူးက လမ္းေလွ်ာက္လို႕ အဆင္မေျပဘူး။ ကၽြန္ေတာ့ကို ျဖစ္ႏိုင္ရင္ သယ္ပိုး သြားပါ လားခင္ဗ်ာ ´



ဦးသာဘြားအသံက တကယ့္ကို ခ်ိနဲ႕ အားယုတ္ေနတဲ့ လူအို တစ္ေယာက္ရဲ႕ အသံမ်ဳိး ဖမ္းထား တာ ဆိုေတာ့ ေျခသံရွင္က..


` ကဲ.. ဒါဆို ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ရဲ႕ လည္ပင္းကို ျမဲျမဲ ဖက္ထား။ က်ဳပ္ .. ခင္ဗ်ားကို ကုန္းပိုးၿပီး ေခၚ သြားမယ္ ´ ဆိုၿပီး ဦးသာဘြားကို သူ႕ေက်ာေပၚတင္ကာ ေလွကားကို စတင္ ဆင္းေလေတာ့ တယ္။


` သတိထားဆင္း၊ သိပ္မေလာနဲ႕၊ မွန္မွန္ေလးသြား ´


ဦးသာဘြားက ျမင္းတစ္ေကာင္ရဲ႕ ကုန္ႏွီးေပၚမွာ စပ္က်မတ္က် ခြစီးထားသလို ရွိေနလွ်က္က သတိေပး လိုက္တယ္။ ` ခင္ဗ်ား ျမင္ေရာ ျမင္ရရဲ႕လား ´ လို႕လည္း ေမးလိုက္တယ္။ဒီေတာ့ ကုန္းပိုးလာသူက ` ျမင္ေတာ့ ဘယ္ျမင္ရပါ့မလဲဗ်ာ။ အသံုးျပဳေနၾက ေလွကားဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့ မစိမ္းပါဘူး။ ႀကိဳးစားၿပီး သတိနဲ႕ ဆင္းေနရတာေပါ့ ´ လို႕ ျပန္ေျဖလိုက္ေလတယ္။ အဲ့ဒီအေျဖ ေၾကာင့္ ဦးသာဘြား စိတ္တိုရျပန္တယ္။ ` မျမင္ရပဲ သူ ငါ့ကို ဘယ္လို ေက်ာပိုးၿပီး ဆင္းမလဲ။ ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္ ေျပာေနျပန္ပါၿပီ ´ လို႕ စိတ္ထဲ ျမည္တြန္ေနမိတယ္။ ဦးသာဘြားတို႕ ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေမွာင္နဲ႕ မဲမဲထဲမွာ ေလွကားထစ္ေလးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္၊ ေလွကား အေကြ႕ေလးေတြကို တစ္ေကြ႕ၿပီး တစ္ေကြ႕ေက်ာ္ျဖတ္လို႕ ေလွကားေျခရင္းကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဦးသာဘြားရဲ႕ ပါးစပ္ကလည္း ` သတိထားဆင္း၊ သိပ္မေလာနဲ႕၊ မွန္မွန္ေလးသြား ´ လို႕ တတြတ္တြတ္ ေျပာလာတယ္။ ေလွကားေျခရင္းကို ေရာက္ျပန္ေတာ့ ဦးသာဘြားက ေက်ာေပၚက မဆင္းခ်င္ေသးပဲ ..


` ဘယ္လိုမွ သေဘာမထားပါနဲ႕။ တစ္လက္စထဲ ကၽြန္ေတာ့ကို ေဟာဟိုက မီးတိုင္ေလးေအာက္ က ခံုတန္းလ်ားေလးဆီကို အေရာက္ပို႕ေပးပါဗ်ာ ´ လို႕ လက္ညိဳးညႊန္ေျပာလိုက္ တယ္။


` ခင္ဗ်ာ ..ဘယ္ကေနသြားရမလဲ.. ´ လို႕ ကုန္းပိုးလာသူက ေမးခြန္း ျပန္ထုတ္ေတာ့ ဦးသာဘြား က..


` ခင္ဗ်ားက ေကာက္ညွင္းေပါင္းစားၿပီး ႏွဲမွဳတ္ရသူေတြလို ေတာ္ေတာ္ လက္ေပါက္ကပ္တဲ့ သူပဲ။ ဟို အေရွ႕ေလးတင္ေလ.. မျမင္ဖူးလား ´ လို႕ ေငါ့ေတာ့ေတ့ာ ေျပာလိုက္တယ္။


အဲ့ဒီ အခ်ိန္မွာ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ အနားကို လူတခ်ဳိ႕ ၀ိုင္းအံုလာတယ္။ လူေတြအားလံုးရဲ႕ အာရံု က သူ႕ကိုေက်ာ္လို႕ သူခြစီးထားတဲ့ လူဆီမွာ။ အံုလာတဲ့ လူေတြေၾကာင့္ ဦးသာဘြား ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႕ အ့ံၾသသြားရတယ္။


` အဘက ဒီေလာက္ေမွာင္ေနတဲ့ ၾကားထဲက လူတစ္ေယာက္ကို ကုန္းပိုးၿပီး ေလွကားကေန ေခၚလာႏိုင္တယ္ေသးတယ္ေနာ္။ အ့ံၾသစရာ၊ ေလးစားစရာပါပဲ အဘရယ္ ´


ေနာက္ေတာ့ လက္ခုပ္ၾသဘာသံေတြ ထြက္လာတယ္။ ေနာက္.. ၾကြက္စီၾကြက္စီနဲ႕ သေရာ္တဲ့ တီးတိုးသံေတြ။ အသံေတြ.. အသံေတြ… ခ်ီးမြမ္းသံေတြ.. ကဲ႕ရဲ႕ေလွာင္သံေတြရဲ႕ေအာက္မွာ ဦးသာဘြားေျပးစရာ ေျမမရွိေတာ့။ လူတစ္ေယာက္ကို လူတစ္ေယာက္က ကုန္းပိုးခြစီးမိတာ ဒီေလာက္ေတာင္ ေျပာဆိုစရာျဖစ္စရာလား။ ဒီၾကားထဲ ျဖတ္ကနဲ ျဖတ္ကနဲ လင္းလက္ သြားလို႕ ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္က ကင္မရာ ခလုပ္ႏွိပ္ၿပီး သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို စိမ္ေျပနေျပ လွည့္ ပတ္ရိုက္ေနတာ။ ကင္မရာ မီးတစ္ခ်က္အလင္းမွာ သူခြစီးလာတဲ့သူရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ငံု႕ၾကည့္ လိုက္မိေတာ့ သူဟာ ေနရာမွာတင္ အရွင္လတ္လတ္ ေျမၿမိဳခံလိုက္ရသလို ခံစားလိုက္ရတယ္။


ဗေလာင္ဆူေနတဲ့ စိတ္ေတြၾကားထဲက ဦးသာဘြား ေမ့ေလွ်ာ့ေနမိတာက သူဟာ သူ႕ထက္ ၁၀ႏွစ္ နီးပါးႀကီးသူ၊ စကၡဳႏွစ္ကြင္း အလင္းမရသူကို အခုအခ်ိန္ထိ လူေတြအားလံုးရဲ႕ အေရွ႕မွာ သိသိႀကီး နဲ႕ ေက်ာပိုး ခြစီးမိလွ်က္သား ရွိေနတာကိုပါဘဲ။


ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစရွင္။


ျမေသြးနီ

Saturday, May 29, 2010

သံလ်င္ၿမိဳ႕၊ စစ္ပင္ကြင္း နဲ႕ ဘယက္ေက်းရြာ ေရအလွဴ



Save The Aged အဖြဲ႕ရဲ႕ ၂၅.၅.၂၀၁၀ - တနလာၤေန႕အတြက္ ေရအလွဴကို အဖြဲ႕ရဲ႕ဆိုက္မွာ တစ္ရက္ၾကိဳလို႕ ေၾကျငာအၿပီးမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ STA အဖြဲ႔သားမ်ား ( က်ား၈ + မ၂ = စုစုေပါင္း ၁၀ေယာက္) ဟာ ၂၅.၅.၂၀၁၀ ေန႕၊ မနက္ (၁၀) နာရီမွာ တာေမြ ၿမိဳ႕နယ္က ဖူးဖူးမႈတ္ လၻက္ရည္ဆိုင္မွာ စရပ္သတ္မွတ္ၾကၿပီီး မနက္၁၁နာရီ ေလာက္မွာ DYNA ကားတစ္စီး၊ CANTER ကားတစ္ စီး ငွါးၿပီး ေရသန္႔ဗူးဆိုင္မ်ားကို အရင္ဆံုးသြား ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္္။

Spring ေရသန္႔ဗူးဆိုင္းကို ေရာက္တဲ့အခါ ေရသန္႔ဗူး (၁၉၂) ဗူးသာ ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ရသေလာက္ယူမယ္ ဆံုးျဖတ္ ၿပီး ေရသန္႔ဗူး ဆိုင္မွာလည္း အလုပ္သမား (၂) ဦးသာရွိလို႕ အခ်ိန္ၾကန္႔ၾကာနိဳင္တာေၾကာင့့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ STA အဖြဲ႔မွ ၀င္ေရာက္ ကူညီထမ္း ေပးၾကပါတယ္။





ထပ္မံ လိုအပ္တဲ့ ေရသန္႔ဗူးမ်ားကို စက္ရံုကကားလာေအာင္ ဆက္ေစာင့္ရမယ္ဆိုလို႕ အခ်ိန္မေလာက္ငွမွာ စိုးမိတာေၾကာင့့္ Hello ေရသန္႔ဗူးဆိုင္ဘက္သြားၿပီး လိုအပ္တဲ့ အေရအတြက္ (၁၀၈) ဗူးကို အဖြဲ႔သားအားလံုး ကိုယ္တိုင္၀င္ထမ္း သယ္ယူၾကပါတယ္။

Hello ေရသန္႔ဗူး ဆိုင္ရွိတဲ့ လမ္းက ၿပဳၿပင္ေနတာမို႕ STA အဖြဲ႔သားမ်ားက လမ္းထိပ္အထိ ေရသန္႔ဗူးမ်ားကို ထမ္းကာ ကားေပၚကို တင္ေပးၾကပါတယ္္။ ( ၾကားျဖတ္လို႕ ျမေသြးနီေျပာရရင္ ဒီ.. Hello ေရသန္႕ဗူးဆိုင္ အေနာက္က တိုက္မွာ ျမေသြးနီေနပါတယ္။ ပံုေတြၾကည့္ၿပီးမွ အံံ့ၾသတိုက္ဆိုင္မွဳကိုသိရတာပါ။ :)


ေန႔လည္ (၁) နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္တြင္ STA အဖြဲ႔မွ လိုအပ္ေသာ ေရသန္႔ဗူး (၃၀၀) ကို ရၿပီးျဖစ္တာမို႕ ဒလၿမိဳ႕နယ္ က်န္စစ္သား ေက်းရြာအေက်ာ္ အိမ္ေျခ (၃၀၀၀) ၀န္းက်င္ရွိ ဖ်ံက်ေက်းရြာ၊ ကိုးနံပါတ္ေက်းရြာ အလြန္ရွိ ကြင္းထဲက ေက်းရြာမ်ားကို ေရသြား ေရာက္လွဴတမ္းဖို႕ စီစဥ္ထားတာေၾကာင့့္ လမ္းမေတာ္ ဆိပ္ခံ ေဗာတံတားဆီသို႕ ဇက္ေရယာဥ္ ကူးရန္အတြက္ ထြက္ရွိလာခဲ့ၾက ပါတယ္။





လမ္းမေတာ္ ဆိပ္ခံေဗာတံတားကို ေရာက္ရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ ဇက္ေရယာဥ္ကို ေစာင့္ရဦးမွာမို႕့ ေဗာတံတားနားက နီးစပ္ရာဆိုင္မွာ ေန႔လည္စာ ထမင္းကို American Systemနဲ႕ စားေသာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။





ေန႔လည္ (၂) နာရီေလာက္တြင္ ဇက္ေရယာဥ္ေရာက္လာၿပီး ဒလဘက္ကမ္းရွိ Save The Aged အဖြဲ႕ကို အကူအညီေပးတဲ့ ကိုခ်ိဳၾကီးတို႔ အဖြဲ႔ကို ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေရာက္ရွိမယ့္ အခ်ိန္ကို ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားေတာ့ ဒလၿမိဳ႕ဘက္မွာ ေရမ်ားမလိုေၾကာင္း၊ မိုးအရမ္းရြာထားသၿဖင့္ ေရမ်ားပိုလွ်ံေနေၾကာင္း၊ ေရလာလွဴေသာ ၁၀ဘီးကား တစ္စီးပင္ ၿပန္လႊတ္လိုက္ေၾကာင္း ေျပာျပလို႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႔၀င္မ်ား တကယ္ေရလိုအပ္မည့္ ေနရာကို သြားေရာက္ လွဴဖို႕ အၿမန္တိုင္ပင္ရာ သန္လ်င္ၿမိဳ႕အေက်ာ္တြင္ သံုးေရ သာရွိၿပီး ေသာက္ေရ အမွန္ တကယ္ရွားပါေနဆဲျဖစ္တဲ့ လူဦးေရ (၁၇၀၀) ၀န္းက်င္၊ အိမ္ေၿခ (၁၅၀) ခန္႔ရွိတဲ့ စစ္ပင္ကြင္း ေက်းရြာ ႏွင့္ လူဦးေရ (၁၅၀၀)၀န္းက်င္၊ အိမ္ေၿခ (၁၄၀) ခန္႔ရွိတဲ့ ဘယက္ေက်းရြာမ်ားကို အလွဴခရီးစဥ္ လမ္းခ်က္ခ်င္း ေၿပာင္းလဲခဲ့ရ ပါတယ္ ။





သန္လ်င္-သံုးခြ တာလမ္းမွ ၃ဖာလံုေလာက္၀င္ရတဲ့ တာလမ္းမ်ားဟာ မိုးအနည္းငယ္ရြာထားတာေၾကာင့္ ေျမနီလမ္းမ်ားအားလံုး ဟာ ဗြက္မ်ား၊ ႏြံမ်ား ၿဖစ္ေနကာ ကားမ်ား ဘီးေခ်ာ္ႏုိင္တာေၾကာင့္ ကားဆရာမ်ား ခက္ခက္ခဲခဲ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား ေမာင္း၀င္ခဲ့ၾက ရၿပီး ေရလွဴခဲ့ရပါတယ္။





ရြာအ၀င္လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ရွိေသာ ေက်းရြာမ်ားကိုလဲ ေရမ်ားတစ္ေလွ်ာက္လံုး လွဴတန္းသြားၾကပါတယ္။ အေရွ႕မွ သြားေသာ CANTER ကားမွာ ေယာကၤ်ားေလးမ်ား မပါသြားတာေၾကာင့္ ကိုေစာႏွင့္ ကိုစည္သူတို႔မွာ ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီမ်ားနဲ႕ လိုက္သြားၾကရ ပါတယ္။ သန္လ်င္-သံုးခြ ကားလမ္းမွ ရြာလမ္းအတိုင္း ၄၅ မိနစ္ခန္႕ ေမာင္းၿပီးတဲ့အခါ အဖြဲ႔မွ ေရလွဴမည့္ စစ္ပင္ကြင္းေက်းရြာကို ေရာက္ရွိခဲ့ၾကပါတယ္ ။





ကၽြန္ေတာ္တို႔ DYNA ကားေရာက္တဲ့အခ်ိန္တြင္ အေရွ႕မွ သြားေသာ CANTER ကားမွ မသီတာ၊ မဇလပ္ၿဖဴ၊ ကိုစည္သူႏွင့္ ကိုေစာတို႔ ေရလွဴေနႏွင့္ၾကၿပီ ျဖစ္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲ့ဒီ ရြာနံေဘး ကပ္လွ်က္ မွာရွိတဲ့ ဘယက္ရြာကိုသြားတဲ့ တံတားက ကားသြားလို႔မရႏိုင္ေအာင္ ပ်က္ဆီးေနတာမို႕ ရြာသူ ရြာသားမ်ားကိုယ္တိုင္ ထမ္းပိုးမ်ား ျဖင္ ့ထမ္းသယ္ၿခင္း၊ ဆိုက္ကယ္မ်ားၿဖင့္ ေရသန္႔ဗူးမ်ားကို လာသယ္ၾက ရပါတယ္္။





ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႔မွ ကိုေစာႏွင့္ ကိုေနာင္ရိုးတို႔ ႏွစ္ဦးလည္း ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီနဲ႕ ေရသန္႔ဗူးမ်ားကို ဘယက္ေက်းရြာကို လိုက္သြား ကာ လွႈခဲ့ၾကရပါတယ္။ STA အဖြဲ႔ စစ္ပင္ကြင္း ေကၽြးရြာမွာ ေခထၳ မိုးခို နားၾကၿပီး ရြာက မုန္႔တီဆိုင္မွာ ဆာဆာနဲ႕ မုန္တီသုပ္စား ၾကပါတယ္။ မုန္႔တီသုပ္ အလွဴဒါနေကြၽးတဲ့ ရြာမွ အေဒၚ့ကိုလည္း ေက်းဇူးစကားေျပာပါရေစခင္ဗ်ာ။





ဒီေန႕သြားေရာက္ လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ရြာ (၂) ရြာဟာ ေရျပတ္လပ္တာ (၁)လေလာက္ရွိၿပီး အစပိုင္းမွာ တံုကင္ေရ ရရွိၿပီး ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ ေရမ်ားေနာက္လာကာ သံုးေရပင္ မရေတာ့ေၾကာင္း၊ ေရစၿပတ္ အခ်ိန္ကတည္းက ေရအလွဴကားမ်ား ေန႔စဥ္ေရာက္ ရွိလာေၾကာင္း၊ ေရလွဴကားမ်ားေန႔စဥ္လာၾကေပမယ့္ ေရမ်ား မေလာက္ငွ ေၾကာင္းကို ရြာသားတစ္ဦးမွ ေၿပာၿပပါတယ္ ။





ေရအားလံုး ကုန္စင္ေအာင္ လွဴၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ Save The Aged အဖြဲ႕ ညေန ၆နာရီ ခြဲခန္႔မွာ ရန္ုကုန္ကို ျပန္လာ ခဲ့ၾကပါတယ္။ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ညေန(၅)နာရီက စတင္ရြာထားတဲ့ မိုးေၾကာင့္ လမ္းမွာ အေတာ္ေလးကို ေခ်ာ္ေနၿပီး ကားမ်ား မွာလည္း အေလးခ်ိန္မပါေတာ့တာေၾကာင့္ ကားဆရာမ်ားဟာ အလာခရီး ကထက္ ကားကုိ ပိုဂရုစိုက္ ခက္ခဲစြာ ေမာင္းေပး ခဲ့ၾကရပါတယ္။





STA အဖြဲ႔သားမ်ားကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ကား ေနာက္ခိုင္းမွာ မိုးေရစိုရႊဲ ခိုက္ခိုက္တုန္လို႕ေပါ့။





ဒီလိုနဲ႕ ရန္ကုန္ကို ကားဘီးေျခခ် ေတာ့ ည (၇)နာရီခြဲ ၀န္းက်င္ ရွိေနၿပီ။ အဖြဲ႕သား အားလံုး ေရလွဴဒါန္းမွဳ ခရီးတစ္ခု ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္သြားတာမို႕ ၀မ္းသာပီတိ ျဖစ္ေနၾက ေပမယ့္ မိုးမိထားတဲ့အရွိန္၊ ေရဗူးမ်ားထမ္းထားခဲ့ရတဲ့ အရွိန္ေတြနဲ႕ ႏြမ္းလွ်လို႕ ေနပါၿပီ။





ကြၽန္ေတာ္တို႕အဖြဲ႕မွာ အတူပါလာတဲ့ မသီတာနဲ႕ ဇလပ္ျဖဴတို႕ ၂ဦးဟာ မိန္းကေလးမ်ားေပမယ့္ ေယာက်ာ္း ေလးမ်ားနဲ႕ တန္းတူ ၀င္ေရာက္ စီမံခန္႕ခြဲ မခိုမကပ္ လုပ္ကိုင္ေပးခဲ့ၾကလို႕ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ထိေရာက္တဲ့ အဆင္ေျပမွဳေတြ ရခဲ့တာမို႔ သူတို႕၂ေယာက္ ကို ေက်းဇူးမွတ္တမ္းတင္ခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ။



( ခရီးမွာပါသြာတဲ့ ျပည့္ေစာဦးရဲ႕ အခ်က္လက္မ်ားနဲ႕ ပံုမ်ားကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ျပန္လည္ တင္္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ရွင္။)


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ျပည္တြင္း+ျပည္ပ
အလွဴရွင္မ်ား မိမိတို႕ရဲ႕ မြန္ျမတ္တဲ့ လွဴဒါန္းမွဳအ၀၀ ကို သာဓုေခၚႏိုင္ရန္ သံလ်င္ၿမိဳ႕ ၊ စစ္ပင္ကြင္းေက်းရြာနဲ႕

ဘယက္ေက်းရြာတို႕မွာ ေရလွဴဒါန္းမွဳ အတြက္ လွဴဒါန္းမွဳ အစုစုတို႕ကို ေဖာ္ျပလိုက္ ရပါတယ္ရွင္..။




ေသာက္ေရသန္႕အလွဴ :


Spring ေသာက္ေရသန္႕ ဗူးႀကီး - ၁၉၂ဗူး
Hello ေသာက္ေရသန္႕ ဗူးႀကီး - ၁၀၈ဗူး


စုစုေပါင္း ေသာက္ေရသန္႕ဗူးႀကီး - ၃၀၀ ဗူး


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ားကို ေက်းဇူးစကားေျပာတာ မဂၤလာတစ္ပါးမို႕ ….



* သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကေသာ Save The Aged အဖြဲ႕၀င္မ်ား ။


* ျပည္တြင္း + ျပည္ပမွ ေစတနာ သံုးတန္ျပ႒ာန္းလွဴဒါန္းေနေသာ Save The Aged ရဲ႕ တာ၀န္ခံမ်ားနဲ႕ အလွဴရွင္မ်ား ။


* ျပည္တြင္း + ျပည္ပႏိုင္ငံ အသီးသီးမွ အလွဴရွင္မ်ား ။


* ျမေသြးနီ မသိလိုက္သျဖင့္ ေဖာ္ျပရန္ က်န္ရွိခဲ့ေသးေသာ အလွဴရွင္မ်ား ။


* ျမေသြးနီ.. ဒီပို႕စ္ေလးေရးျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ပ့ံပိုး၀ိုင္း၀န္းၾကတဲ့ Save The Aged မွ ေမာင္၊ ညီမမ်ား ။


....အားလံုးကို Save The Aged အဖြဲ႕သားအားလံုးရဲ႕ ရင္ထဲကေန ေက်းဇူးစကားဆိုခြင့္ျပဳပါ ။


ေရးဖို႕ ၾကြင္းက်န္ခဲ့တာမ်ားရွိရင္၊ အခ်က္အလက္မ်ား မွားယြင္းခဲ့ရင္ ျမေသြးနီရဲ႕ အားနည္းခ်က္မို႕ ေမတၲာေရွ႕ထား ျဖည့္စြက္နားလည္ ေပးပါေနာ္ ။ :)



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
www.savetheaged.com မွာလည္း ၀င္ေရာက္ဖတ္ရွဴႏိုင္ပါတယ္ရွင္။
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစရွင္။


ျမေသြးနီိ္ီ






Friday, May 28, 2010

စကားေျပာေသာဓာတ္ပံုမ်ား (၁)

မေန႔ကညေန Save The Aged အဖြဲ႕သားတစ္ဦးျဖစ္တဲ့ စည္သူ@ႏိုင္စစ္ေသြးဆီကေန ဓာတ္ပံု DVD ခုတ္ထားတာေတြ ကြၽန္မ သြားယူခဲ့ပါတယ္။ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕ ေရအလွဴပို႕စ္ကို အိမ္နဲ႕ အနီးဆံုး အင္တာနက္ကဖီး တစ္ခုက ေနသြားတင္ခဲ့တာပါ။ ကြၽန္မတို႕ရံုးမွာ ကြန္နက္ရွင္က တစ္ေန႕လံုး ေဒါင္းေနခဲ့တာပါ။ သူတို႕ ဆိုင္က ကြန္နက္ရွင္က မေကာင္းေတာ့ ပံုေတြကို စိတ္ထဲရွိ သေလာက္ တင္လို႕ မရခဲ့ပါဘူး။ က်န္တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကို အိမ္ေရာက္မွ အစအဆံုး ၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ ကြၽန္မစိတ္ထဲ အြန္လိုင္းကို ခ်က္ခ်င္း ေျပးထိုင္လို႕ ပံုေတြအျမန္ဆံုး တင္ေပးခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚ လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ဒီေန႕ ရံုးေရာက္တာနဲ႕ အလုပ္က တဖက္နဲ႕ ပံုေတြဆိုဒ္ခ်ဳံ႕လို႕ ထပ္မံတင္ေပးလိုက္ရပါတယ္ရွင္ ။ အလွဴရွင္မ်ားနဲ႕တကြ Save The Aged ရဲ႕ ျပည္တြင္း+ျပည္ပအဖြဲ႕၀င္မ်ား အားလံုးလည္း ၀မ္းသာပီတိစိတ္နဲ႕တကြ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ မွဳကိုရလို႕ သာဓုေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚဆိုမိလိမ့္မယ္လို႕ ထင္မိပါတယ္ ရွင္..။


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



ကြန္းျခံကုန္း ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းက အုန္းရည္ခ်ဳိ…



ေရထုတ္ေတြ ေရမျဖည့္ခင္္ အဖြဲ႕အမွတ္တရ….



ဒီတံတားေပၚကေန ဖားကူးထဲက ေရအိတ္ေတြထဲ ေရျဖည့္တာ..



g

ဒီ..ပိုက္လိုင္းတစ္ေလွ်ာက္က စီးလာတဲ့ ေရေတြကို….



လူေတြက ဖားကူးထဲကေနၿပီး ေရအိတ္ေတြထဲကို ေရ ျဖည္႕ရတာ …



စုေပါင္းစြမ္းအားနဲ႕ဆိုေတာ့ ပင္ပမ္းခက္ခဲေပမယ့္ ၿပီးေျမာက္ရတာပါဘဲ….



ေရလံုေအာင္ ေသခ်ာထုတ္မွ…



ေရေတြအားလံုး ေသခ်ာထုတ္ၿပီးတာနဲ႕ ေဒးဒရဲ ခရီးစၾကတယ္…



ေဒးဒရဲေရာက္ေတာ့ ေလွကို ကမ္းကို ဆြဲတင္ၾကတယ္..



ကဲ.. Save The Aged ေရေ၀လွဴဖို႕အတြက္ အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီ…...



ကမ္းေပၚမွာ ရြာသူ၊ ရြာသား၊ကေလး၊ လူႀကီး ရုတ္ခ်ည္း ပ်ားပန္းခတ္သြားတယ္..။



အစ္မေရ.. တစ္အိတ္ကို ၈ဂါလံဆိုေတာ့ ေလးတယ္ဗ်…



ရြာထဲက အျခားအိမ္ေတြကိုလည္း ေရအလွဴလာေၾကာင္း သတင္းပါးေပးၾကပါဦးဗ်ာ…



ေၾသာ္.. ေရနီးကမ္းနားမွာ ေရရွားေနၾကရတာ…….



ပို႕မယ့္ပို႕ ကူးတို႕ေရာက္ေအာင္ပို႕ၾကတာေပါ့……



အဖြားေရ… သားတို႕ အိမ္အေရာက္ လိုက္ပို႕ေပးမယ္…



ေဒၚႀကီးက ကေလးတဖက္နဲ႕ဆိုေတာ့ Save The Aged လည္း ဘယ္ေနႏိုင္ပါေတာ့မလဲေနာ္..



ကေလးဆိုေပမယ့္ အထင္မေသးနဲ႕.. ဥာဏ္ရွိတယ္ေနာ္…



ညီေလးေရ… သတိထား..ေခ်ာ္လဲမယ္ကြ…



ေပးလွဴသူကေပးလွဴ…. လက္ခံသူက လက္ခံယူ….



ရန္ကုန္သားေတြ ငမန္းကို တကယ္ျမင္ဘူးၿပီဗ်…



Save The Aged ေရအလွဴ ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးျပန္ၿပီ…..ေမာေတာ့ေမာတာေပါ့.. ဒါေပမယ့္ မေမာဘူး…။



စက္ေလွသမားေတြရဲ႕ဒါန နဲ႕ စားၾကမယ္ေဟ့ ေကာင္းေကာင္း..



မျပန္ခင္ ေအာ္ပေရးရွင္း ယူနီေဖာင္းနဲ႕ အမွတ္တရ… :)







အခ်ိန္တန္ အိမ္ျပန္ရၿပီ…



သဘာ၀ရဲ႕အလွတရားက Save The Aged ရဲ႔ ေရွ႔ဆက္ရမယ့္ ခရီးေတြကို အားသစ္ေလာင္းေနေလၿပီ..။


အဖြဲ႕ရဲ႕ ဆိုက္္ျဖစ္တဲ့့ www.savetheaged.com မွာလည္း ၀င္ေရာက္ ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါတယ္ရွင္..။

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲၾကႏိုင္ပါေစရွင္..။

ျမေသြးနီ

Wednesday, May 26, 2010

မိုးစက္မ်ားနဲ႕အတူ သံုးခြၿမိဳ႕ေရအလွဴ


ပထမဦးဆံုး ကြၽန္မေတာင္းပန္ခ်င္တယ္။ အလွဴခရီးတစ္ခုၿပီးတိုင္း အလွဴနဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ပို႕စ္ကို အေစာဆံုးေန႕မကူးခင္၊ ေနာက္ အက်ဆံုးေနာက္ တစ္ရက္မွာ မပ်က္မကြက္ တင္ေပးေနၾကပါ။ အဓိက ကေတာ့အလွဴမွာလိုက္ပါႏိုင္ျခင္းမရွိတဲ့ ျပည္တြင္းက အဖြဲ႕၀ င္မ်ား၊အလွဴရွင္မ်ားနဲ႕ ျပည္ပမွ အဖြဲ႕၀င္ မ်ား၊ အလွဴရွင္မ်ားအလွဴအေၾကာင္းသိရွိေစႏိုင္ၿပီး မိမိတို႕ရဲ႕ မြန္ျမတ္တဲ့ အလွဴ ဒါန အတြက္ သာဓုေခၚဆိုႏိုင္ရန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြ ( ၂၃.၅.၂၀၁၀) ေန႕ကသံုးခြအလွဴ အၿပီီး မေန႕ကေတာ့ ကြၽန္မ စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါေနလို႕မေကာင္းတာေၾကာင့္ ဓာတ္ပံုေတြ Size ခ်ဳံ႕ထားရံု က လြဲလို႕စာတစ္လံုး မွေရးလို႕ မထြက္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပ မယ့္ ဒီေန႕မနက္မွာ ကြၽန္မ အားအင္ေတြ ျပန္လည္ျပည့္၀ လာတာ ေၾကာင့္ အလုပ္ေတြ မြန္းမတိမ္းခင္ အျမန္ျဖတ္လို႕


သံုးခြေရ အလွဴ ပို႕စ္ေလး စတင္ေရးလိုက္ရပါတယ္ရွင္။ ပို႕စ္အတင္ေနာက္က်တဲ့ အတြက္ ခြင့္လႊတ္ ေပး ဖို႕ အားလံုးကို ေလးစားစြာ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။


ပထမ ကြၽန္မသိထားတာက (၂၃.၅.၂၀၁၀) ေန႕ တနဂၤေႏြေန႕မွာ လက္ခုပ္ကုန္းကို အဖြဲ႕တာ၀န္ခံ အခ်ဳိ႕ ကြင္းဆင္းမယ္။ ဒါကလည္း ကြမ္းျခံကုန္းေရ အလွဴတုန္းက ဆရာေတာ္ဘုရားက " လက္ခုပ္ကုန္းမွာ ေသာက္ေရခ်ဳိျပတ္ေနၾကတယ္.. 'ဒကာတို႕ အခ်ိန္မဆိုင္းပဲ ကူညီလွဴဒါန္းပါဦး.." ဆိုၿပီး ဖုန္းနဲ႕အေၾကာင္းၾကားလာလို႕ ခ်က္ခ်င္း စီစဥ္လိုက္ရတယ္လို႕ သိလိုက္ရပါတယ္။


လက္ခုပ္ကုန္းခရီးကလည္း ကုန္းတစ္တန္၊ ေရတစ္တန္ ခရီးပါ။ လမ္းမွာ ေရရႏိုင္တဲ့ အခြင့္ အလမ္းရွိရင္ ေရပါတစ္ခါထဲလွဴမယ္လို႕သိရပါတယ္။ ပန္းဆိုးတမ္းဆိပ္ကို မနက္ ၆နာရီ တာ၀န္ခံမ်ားအေရာက္လာရမယ္၊ေရလမ္းခရီး၊ မုန္တိုင္းနဲ႕၊ လူနည္းနည္းနဲ႕ ေရမ်ားမ်ားတင္ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ရမွာမို႕ လူအမ်ားႀကီး မေခၚဘူး။ တာ၀န္ခံ ကိုေဗဒါေဇာ္လည္း ပါမယ္လို႕ ေ၀ါၿမိဳ႕ေရအလွဴ ပို႕စ္ေလး ေရးေနတုန္း စေနေန႔ ညေန ၄နာရီေလာက္မွာမွ သိလိုက္ ရပါတယ္။ ကြၽန္မေခါင္းထဲမွာ ဒီလက္ခုပ္ကုန္း ခရီးကို လိုက္ဖို႕ မလိုက္ဖို႕ ဒြိဟျဖစ္ေနရပါတယ္။ ဘာလို႕ဆိုေတာ့ ကိုယ္ေရး ကိုယ္တာ ကိစၥတခုက အဲ့ဒီေန႕ည ၇နာရီ ခ်ိန္းထားတယ္။


ေနာက္အေရးႀကီးတာက ေရလမ္းခရီးပါ ေနေတာ့ ကြၽန္မက ေရလမ္းခရီးဖိုဘီးယား ဆိုေတာ့ ငါလိုက္ႏိုင္ပါ့မလား.. ငါလိုက္ႏိုင္ပါ့မလား..နဲ႕ စဥ္းစား ေနမိခဲ့တာ။ စိတ္ကလိုက္လည္း တနဂၤေႏြေန႕ဆိုေတာ့ လိုက္ခ်င္ေနမိတယ္။ ေနာက္ဆံုး တခုခုလမ္းမွာ လွဳိင္းမူးလို႕ ကြၽန္မအတြက္နဲ႕ တျခားသူေတြ ၀န္ထုတ္၀န္ပိုး မျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ မလိုက္ေတာ့ဘူးလို႕ စိတ္ႏွလံုး ဒံုးဒံုးခ်လို႕ ည၇နာရီ ေလာက္မွာ ခေရ႕ကို ဖုန္းဆက္လို႕ မလိုက္ေတာ့ေၾကာင္းေျပာ လိုက္တယ္။


ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီေန႕ စေနေန႔ ည ၉နာရီခြဲေတာ့ ခေရ႕ဆီက ဖုန္းျပန္၀င္လာတယ္။ " မမ ေရ.. ေရသန္႕ဗူးႀကီး ၉၀၀ အခုညၾကမွ အေရးေပၚရလိုက္လို႕ မယူရင္ လက္လြတ္သြားမွာမို႕ နက္ျဖန္ ကိုသူရတို႕ သံုးခြဘက္ သြားမယ္တဲ့။ သူတို႕ခုည ၉နာရီေလာက္က အေရးေပၚ စည္းေ၀းၾကတယ္။ အဲ့ဒါ မမလိုက္သြားေပးပါ။ ရုတ္တရက္ စီစဥ္ရတာ ဆိုေတာ့ ကိုသူရတစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေနမွာ စိုးတယ္။ ခေရလဲ လိုက္မယ္ ။ ေနာက္ True Donation ကလည္း ဗူး ၅၀၀နဲ႕ အတူလိုက္လွဴမယ္လို႕ သိရတယ္။ ၈မိုင္ ေရႊဘဲေရွ႔မွာ မနက္၈နာရီဆံုမယ္္" ။


ရန္ကုန္မွာ ေရခ်ဳိလွဴခ်င္ေပမယ့္ waiting list နဲ႕ ေစာင့္ ၀ယ္ယူေနရတာ။ လွဴဒါန္းသူေတြမ်ားလာေတာ့ ထုတ္လုပ္သူေတြ ဘက္ကလည္း ၀ယ္လို အားနဲ႕ ေရာင္းလိုအား မမွ်တေတာ့ အနည္းဆံုး ေအာ္ဒါ တစ္ပါတ္ႀကိဳမွာ ေနရတာလို႕ သိရပါတယ္။ အခုလို ေရဗူး ၉၀၀ ရုတ္တရက္ရလိုက္ေတာ့ တာ၀န္ခံမ်ား လက္လြတ္ မခံႏိုင္ပဲ အေရးေပၚ စီစဥ္ရၿပီ ဆိုတာ သိလိုက္ရပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာ ကြၽန္မလည္း နီးစပ္ရာမ်ားကို ဖုန္းဆက္၊ လိုက္ႏိုင္ပါ ကလိုက္ဖို႕ အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။


တနဂၤေႏြ မနက္အိမ္ကမထြက္ခင္ ခေရကို ဖုန္းဆက္ေတာ့ အေရးေပၚ ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ မလိုက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႕သိရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ေရႊဘဲေရွ႕ကို တစ္ေယာက္ထဲ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႕ေရာက္ ၊ ဟိုၾကည့္ ဒီရွာလုပ္ေနတုန္း ကိုသူရတစ္ေယာက္ ထံုးစံအတိုင္း ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႕ ေရာက္လာတယ္။ သူ႕နေဘး မွာ မေခ်ာ ( မေခ်ာကလ်ာလင္း) ။


" အစ္မေရ.. ေရရလို႕ အေရးေပၚစီစဥ္လိုက္ရတာ။ အားနာတယ္ " လို႕ ေျပာလာတယ္။ မေခ်ာကလည္း ကိုသူရနဲ႕ အဆက္သြယ္ရလို႕ မနက္ ၆နာရီ ထဲက ပန္းဆိုးတမ္းဆိပ္မွာ ေရာက္ေနရွာ တာ။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနတဲ့ Hello ေရသန္႕ဗူး၃၀၀နဲ႕ ကားက က်ီးကန္းနဲ႕ ေနာင္ရိုးတို႕ ၂ေယာက္နဲ႕ အတူ မနက္ ၇နာရီေက်ာ္ထဲက သံလွ်င္ၿမိဳ႔၊ ကုလား၀ဲ ရြာ အတြင္းပိုင္းကို ေရသြားေရာက္ ေ၀ေနႏွင့္ၿပီ။ ဒါနဲ႕ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထဲ၀င္ လိုက္ေတာ့ ကိုေဇာ္ ( ေဇာ္္ဆီေဆ့ခ်္) နဲ႕ သူ႕အစ္ကို၊ ေနာက္ True Donationက အဖြဲ႕ သား၃ေယာက္။ ခဏေနေတာ့ ေကာင္မေလးနဲ႕ မေက (ေကသီေက်ာ္) ေရာက္လာတယ္။ True Donationက ေရဗူး ၅၀၀ေရာ၊ ကားေရာ အဆင္သင့္။ ဒါနဲ႕ သူတို႕ကို ကုလား၀ဲရြာထိပ္က ေစာင့္ေနဖို႕ေျပာ။ သူတို႕ထြက္သြားေတာ့ ကြၽန္မတို႕ ရေယာက္ (ကိုေဇာ္၊ ကိုသူရ၊ ကိုေဇာ့္အစ္ကို၊ ျမေသြးနီ၊ မေခ်ာ၊မေက၊ေကာင္မေလး) အျမန္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ် တာ၀န္ ေတြခြဲလိုက္တယ္။ ကိုသူရနဲ႕ ကိုေဇာ္က အဆင့္သင့္ပါလာတဲ့ေရတင္ကားနဲ႕ ေက်ာက္ေရ တြင္းမွာ ေရဗူးသြားတင္၊ ကိုေဇာ့္အစ္ကိုနဲ႕ ျမေသြးနီ ေရဗူး တင္ဘို႕ ကားတစ္စီးလိုတာသြားငွါး၊ မေခ်ာ၊မေကနဲ႕ ေကာင္မေလးက Tokyo Donut ေရွ႔မွာ သတင္းရလို႕လိုက္လာမယ့္ အဖြဲ႕၀င္မ်ား၊ အလွဴရွင္မ်ား ရွိရင္ သြားထိမ္းထားေပး။ လိုတာကို ဖုန္းနဲ႕ ဆက္သြယ္မယ္။ အားလံုး လူစူခြဲေတာ့ မနက္ ၉နာရီသာသာ။



ကိုေဇာ့္အစ္ကိုနဲ႕ ျမေသြးနီလည္း ေရကားရွာပံုေတာ္ထြက္ရတယ္။ ၈မိုင္ဒီဘက္ထိပ္ကေန ဟိုဘက္အင္းစိန္လမ္းမဘက္ကိုသြားရွာ။ မရေတာ့ ကမာရြတ္ ဘူတာရံုလမ္းဘက္ဆက္သြား။ အဲ့ဒီမွာလည္း ကားတစ္စီးမွမေတြ႕။ တစ္ေယာက္ကညႊန္လို႕ လွဳိင္၊ ဘတၲာကို ကားျပန္စီး။ ကားရျပန္ေတာ့ ဗူး၃၀၀ မဆန္႕။ ၂၀၀ပဲဆန္႕သတဲ့။ ဒါနဲ႕ ကိုသူရကိုဖုန္းခ်ိတ္ေတာ့ " ဒီမွာငွားလိုက္မယ္ .. အစ္မတို႕ ပန္းဆိုးတမ္းကပဲေစာင့္ေတာ့ " ဆိုလို႕ ပန္းဆိုးတမ္းကို ခ်ီတက္ရ ေတာ့တယ္။ လမ္းမွာသတိရလို႕ ကိုေဇာ္ နဲ႕ ကိုသူရ လူခြဲၿပီး ျမရာကုန္း၊ ကန္ေတာ္ေလးမွာ ေရသည္ဖို႕ လွမ္းေျပာ။ ပန္းဆိုးတမ္းေရာက္ေတာ့ မေခ်ာတို႕ ၃ေယာက္နဲ႕ အတူ Dr.Natနဲ႕ သူ႕ညီမ ေလး ေအးသိမ့္ကို ပါေတြ႕ရ။ ၁၁နာရီ ၀န္းက်င္မွာ ကိုေဇာ္က ေရကားနဲ႕ ေရာက္လာ။ ကိုသူရက ျမရာကုန္း မွာ ယုန္ေလးစီစဥ္ေပးတဲ့ ေရဗူး၃၀၀ကို သြားတင္ေနၿပီး ေနာက္ကလိုက္လာမယ္ေျပာတယ္။ ကြၽန္မတို႕ အခုလက္ရွိ လူကို စစ္လိုက္ေတာ့ စုစုေပါင္း ( က်ား ၃ + မ ၄) ၇ေယာက္။ က်ား၃ေယာက္က ေရကားနဲ႕လိုက္၊ မ၄ေယာက္က ကုလား၀ဲအထိ ကားငွားလိုက္တယ္။


တကယ္ေတာ့ ကိုေဇာ္နဲ႕ Dr.Nat က မလိုက္ေတာ့ဘူး ေျပာထားတာပါ။ လိုတာစီစဥ္ေပးၿပီး ျပန္မယ္ လုပ္ထားတာ။ ကြၽန္မကလည္း ည၇နာရီ appointment ရွိေနေလေတာ့ မမွီမွာစိုးၿပီး ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေနခဲ့ဦးမလို႕ပါဘဲ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ကြၽန္မတို႕ ၃ ေယာက္လံုး ခရီးအစအဆံုး ပါခဲ့ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။


ကုလား၀ဲရြာကို ျမေသြးနီ ဒုတိယအၾကိမ္ေရာက္ျပန္ၿပီ။ ဒီတစ္ခါ ရြာထဲ၀င္ရန္မလိုေတာ့။ က်ီးကန္းနဲ႕ ေနာင္ရိုးက တာ၀န္ေက်တယ္။ရြာခံလူႀကီးေတြနဲ႕ ဟိုးရြာအတြင္းပိုင္းေတြ ေစ့ေစ့ငွငွ ေ၀ထားၿပီးၿပီ။ ပထမတစ္ၾကိမ္ ရသေလာက္ေရနဲ႕ ရြာေတြမေလာက္ မငွေ၀ ခဲ့ရတာ အခုတစ္ခါ ထပ္မံေ၀ငွႏိုင္လို႕ ၀မ္းသာမဆံုး။ ဒါနဲ႕ေရကားကို ေရဘိုး+ကားဘိုးရွင္းၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္တယ္။



ကြၽန္မတို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ လူေတြစီးဖို႕ ကားထပ္မငွါးေတာ့ဘူး။ ေရကား၄စီးရဲ႕ ေခါင္းခန္းမွာ မွ်ထိုင္ၾကမယ္။ မိန္းကေလး၊ ေယာက်ာၤးေလး အားလံုး ညီၾကတယ္။ သူတို႕ အေနာက္မွာ ေရဗူးေတြ နဲ႕လိုက္မယ္။ ကိုသူရကို မေစာင့္ေတာ့ပဲ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ကြၽန္မတို႕ ခရီးေရွ႔ဆက္ဖို႕ ျပင္ၾက တယ္။ True Donationက လည္း မိန္းကေလး၂ဦးအပါအ၀င္ ၇ေယာက္္။ ကြၽန္မတို႕ Save The Aged က မိန္းကေလး၅ေယာက္ အပါအ၀င္္ ၁၀ ေယာက္။ စုစုေပါင္း မိန္းကေလး ၇ေယာက္က ကား၃စီးရဲ႕ ေခါင္းခန္းမွာ မွ်ထိုင္ ေနရေပမယ့္ ေယာက်ာၤးေလးမ်ားက အေနာက္မွာ မိုးမလံု ေလမလံုနဲ႕ မွ်ေ၀စီးၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ အားလံုးမမွဳ။ ဘာဆိုဘာမွ မမွဳ။



ဒီခရီးရဲ႕ ရည္ရြယ္ ခ်က္က ေသာက္ေရမရ ၾကတဲ့ ၾကားရြာသိမ္၊ရြာငယ္ေလးေတြဆီ ေသာက္ေရ အေရာက္ေ၀ငွဖို႕။ မိုးေကာင္းကင္ တစ္ခြင္လံုး အံု႕ဆိုင္း၊ ညိဳမွဳိင္း လာေခ်ၿပီ။ ကြၽန္မတို႕ကား သံုးခြၿမိဳ႕ဆီ ဦးတည္ထြက္ခြာလာေတာ့ မိုးစက္မိုးေပါက္္ေတြက ကြၽန္မတို႕ နဲ႕ အတူလိုက္ပါလာလို႕။ မိုးေတြရြာလို႕ လူေတြ အားလံုး ေအးခ်မ္းလာၾကေပမယ့္ ေသာက္ေရျပႆနာက အခုထိ ေက်းလက္ ေဒသ ေတြမွာ ရင္ဆိုင္ ေနရတုန္း။ လမ္းခရီးမွာ တျခား အလွဴရွင္မ်ားကိုလည္း အဖြဲ႕လိုက္ အုပ္စုလိုက္ေတြ႕ရတယ္။ ကားျခင္းအျဖတ္မွာ အျပန္အလွန္ ႏွဳတ္ဆက္ၾကတယ္။ ေရလိုေနတဲ့ ရြာေတြကို အျပန္အလွန္ လမ္းညႊန္ျပၾကတယ္။ ျမန္မာေတြရဲ႕ လက္မေႏွးတဲ့ ေဖးမကူညီမွဳေတြကို ေဖာေဖာလွဳိင္လွဳိင္ေတြ႕ရလို႕ ၀မ္းသာပီတိေတြ ျဖစ္ေနမိတယ္။ ကြၽန္မတို႕ Save The Aged အဖြဲ႕ကလည္း ဒီေဖးမကူညီမွဳေတြ ထဲက အုတ္တစ္ခ်ပ္ သဲတစ္ပြင့္ပဲေပါ့ေနာ္ ။




ပုလဲစံျပေက်းရြာထိပ္မွာ ကားခဏရပ္တယ္။ မွတ္တမ္းဓာတ္ပံုရိုက္ၾကတယ္။ ကိုသူရႀကီး မပါတာ ခြင့္လႊတ္.. :)





ခရီးစဥ္မွာ အတူပါလာတဲ့ True Donation အဖြဲ႕ ..





ရြာကလူေတြေမးၾကည့္ေတာ့ အေရွ႔ကရြာမွာ ေရေတာ္ေတာ္ ျပတ္ေနတယ္ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႕ ကြၽန္မတို႕ အဖြဲ႕ သိုက္တူးကန္စံျပ ေက်းရြာအုပ္စုေအာက္ မွာရွိတဲ့ ရဲႏြဲ႕ေက်းရြာကို ခရီးဆက္ခဲ့ၾကတယ္။





ရြာေလးက သပ္သပ္ရပ္ရပ္ရွိတယ္။ ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီေတြ ရြာထိပ္ မွာရွိတယ္။ ကြၽန္မတို႕ ရြာထိပ္မွာ ရပ္လိုက္တယ္။ မိုးေတြက တစ္ဖြဲဖြဲ ေစြရြာေနဆဲ။ ကားရပ္တာနဲ႕ ေရသည္မယ့္ ရြာသူ ရြာသား ေတြေရာက္လာၾကတယ္။ ေယာက်ာၤးေလး ေတြ အားလံုး ကေတာ့ မိုးေရေတြနဲ႕ တုတ္တုတ္ရႊဲေနပါၿပီ။ မိုးေရထဲမွာပဲ ေရေတြ ေပးေ၀ပါတယ္။ သူတို႕ေပ်ာ္ၾကတယ္။ STA လည္းေပ်ာ္တာေပါ့..။




" ေသာက္ေရျပတ္တာ ၃ရက္ရွိၿပီ.. အခုလိုေရလာလွဴေတာ့ ၀မ္းသာလိုက္တာ.. ေသာက္ေရကို ဇြန္းနဲ႕ ေခြၽေသာက္ေနရတယ္။ မိုးကရြာတယ္ဆိုယံု မစို႕မပို႕ရြာေနေတာ့ ေရမရဘူး။ ပန္းကန္ေဆးစရာေတာင္ မရွိဘူး." လို႕ ရြာခံတစ္ဦးက ေျပာပါတယ္။




ကေလးကအစ ေရလိုအပ္တာသိေနတယ္..။ သူကေလးလည္း ေပ်ာ္ေနတယ္။




ကြၽန္မနဲ႕ေကာင္မေလး စီီးလာတဲ့ကားက တာလမ္းရိုးတစ္ေလွ်ာက္ ရြာအဆံုးအထိ ၀င္ေပးမယ္ဆိုလို႕ ၀မ္းသာမိပါတယ္။



ကြၽန္မစီး လာတဲ့ ကားသမားဦးေဇာ္၀င္းက စိတ္ေကာင္း အလြန္ရွိတယ္၊ စိတ္ရွည္တယ္။ သူပါ၀င္ေရာက္ ကူညီတယ္။ တျခားကားေတြ မ၀င္ေပးႏိုင္ ဘူးေျပာတာကို သူက ရေအာင္၀င္ ေပးတယ္။ အိမ္တစ္အိမ္စီမွာကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ရပ္ေပးေနတာ။


သူ႕ကို ဗ်ဴးၾကည့္ ေတာ့ အသက္က ၅၉ႏွစ္။ ေရအလွဴ လိုက္ပို႕ျဖစ္တာ ဒါပါဆို ၃ခါရွိၿပီ။ STAနဲ႕က ေရစက္ရွိတယ္.. ၂ႀကိမ္ ရွိၿပီလို႕ ေျပာ တယ္။ စိတ္ထားတတ္ရင္ ျမတ္လို႕ ကုသိုလ္ အလကားရ ေနသလို ခံစားရပါ တယ္တဲ့။ ကြၽန္မနဲ႕ေကာင္မေလးက မိုးေတြမိထား ေတာ့ ေအာင္တမာန္ ေဆးထုပ္၂ ထုပ္ေတာင္ တိုက္လိုက္ေသး သူပါ။ သူ႕ကို ဓာတ္ပံုရိုက္ခြင့္၊ သူ႕အေၾကာင္းေလးေဖာ္ျပခြင့္ေတာင္း ေတာ့ မလိုပါဘူးဆိုၿပီး အားနာ ရွက္ရြ႔႕ံေနျပန္ေတာ ့နာမည္ ထင္ေပၚလိုသူမ်ား၊ ငါတစ္ေကာေကာ သူမ်ားၾကားမွာ ဒီလို လူ႕အဖိုးတန္ ေတြလည္း ရွိေနေသးတာပဲလို႕ အခုဒီစာေရးေန ရင္း ေျဖေတြး ေနမိပါေသးတယ္။



ဒါနဲ႕ ကြၽန္မတို႕ကား ရြာထဲကို ဆက္၀င္ပါတယ္။ True Donationက တာ၀န္ခံနဲ႕ ေယာက်ာၤးေလး တစ္ေယာက္လည္း ကြၽန္မတို႕ကား နဲ႕ပါလာပါ တယ္။ က်န္ကားေတြက လမ္းမၾကီးမွာ ေစာင့္က်န္ခဲ့ ပါတယ္။ ရဲႏြဲ႕ရြာ မေရာက္ခင္ တာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္အိမ္ေျခေတြက က်ဲလွပါတယ္။ တကယ္ တမ္းက သူတို႕ေတြမွာ ေသာက္ေရလံုး၀ျပတ္ေနၾကတာပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အလွဴရွင္ေတြက လမ္းမတမ္းေတြပဲ လွဴၾကေတာ့သူတို႕က မရၾကပါဘူး။



" ေသာက္ေရလွဴပါတယ္.. လာယူၾကပါ ခင္ဗ်ာ" လို႕ အဖြဲ႕က ေယာက်ာၤးေလးမ်ားက မ်ဳိးႀကီးကီး နဲ႕တစ္ဖံု ၊ေလးျဖဴကီးနဲ႕ တစ္မ်ဳိး တာလမ္းတစ္ ေလွ်ာက္ ဟစ္လို႕အၿပီးမွာေတာ့ ေရပုံးေလးေတြ ကိုယ္စီဆြဲလို႕ ဟိုးျပျပေလးေတြဆီကေန အေျပးအလႊား ထြက္လာ ၾကပါတယ္။



ရဲႏြဲ႕ရြာေရာက္ေတာ့ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီဂိတ္ဆံုးပါဘဲ။ ကားဆက္၀င္လို႕ မရေတာ့ပါဘူး။



မိုးရြာထဲ ေရလွဴမယ့္သူ ထိုင္ေမွ်ာ္ေနတာ..တဲ့။



အခုေတာ့ ေရရၿပီ...။


အဖြဲ႕သား ေတြေရာ၊ ဆိုင္ကယ္သမားေတြကပါ ေသာက္ေရလွဴပါတယ္လို႕ မိုးရြာထဲ ေအာ္ၾကျပန္ ပါတယ္။ မိုးကတစ္ဖြဲဖြဲေစြရြာ ေနေတာ့ အားလံုးက အိမ္ထဲ ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႕ ေကြးေနၾကၿပီ ထင္ေနၾကတာ တစ္ေအာင့္ေနေတာ့ တဆင့္စကားတဆင့္နဲ႕ေရလာယူ ၾကပါတယ္။ ကြၽန္မတို႕လည္း ၀မ္းသာအားရ ေရေတြမွ်ေ၀ ၾကျပန္တယ္။


ေရေတြေ၀ေနစဥ္မွာ လမ္းမၾကီးက ကားေပၚက်န္ခဲ့တဲ့ မေခ်ာနဲ႕ မေကတို႕ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီနဲ႕ ေရာက္ခ်လာပါတယ္။ ေရာက္မွေတာ့ လမ္းေပၚဒီတိုင္း ေစာင့္ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး .. မရမကကို လိုက္လာတာဆိုလို႕ အဖြဲ႕သားေတြက အာဂေတြပဲဗ်ဳိ႕လို႕ ေထာပနာျပဳပါတယ္။



ကြၽန္မတို႕ရဲႏြဲ႕ ေက်းရြာကျပန္အထြက္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး မရေသးသူ၊ေစာင့္ဆိုင္းေနသူမ်ားကို ထပ္မံ ေ၀ငွျပန္ပါေသးတယ္။ ကြၽန္မလည္း ရႊံ႕တစ္စိုစိုနဲ႕ တာလမ္းေပၚမွာ ေကာင္မေလးရဲ႕ ထီးအကူအညီနဲ႔ ဓာတ္ပံုေတြ ရိုက္ယူပါ တယ္။ ေလကလည္း ျပင္းျပင္း ေ၀ွ႔ေလေတာ့ အားလံုးက ေရတစ္စိုစိုနဲ႕ ခိုက္ခိုက္ကို တုန္လို႕ပါဘဲ။ ကြၽန္မရဲ႕ ကင္မရာအိုေလးလည္း ခ်မ္းရွာမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ အဖြဲ႕သားေတြအားလံုး တုန္ခိုက္ခ်မ္း ေနၾကပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ကိုေဇာ္နဲ႕ Dr.Natရဲ႕ တုန္ခိုက္တဲ့ အသံေတြနဲ႕ သီဆိုေနတဲ့ Save The Aged သီခ်င္းေလးက ကြၽန္မတို႕အားလံုးကို အေႏြးဓာတ္ေတြ ေပးေနပါတယ္။



မိုးရြာထဲမွာ ေရလိုေနတဲ့ အေမနဲ႕ ဒီကေလးငယ္ကို ျမင္ရျပန္ေတာ့လည္း ကြၽန္မတို႕အားလံုး ခ်မ္းတုန္ေနတာေတြ ေမ႕သြားရ ျပန္ေရာ..။



Save The Aged က ဘာသာလူမ်ဳိးလည္း မခြဲျခားတတ္ပါဘူး ။ ဟိႏၵဴမိသားတစ္စု နာေရးရက္လည္ အတြက္ ေသာက္ေရေပးလွဴ ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ခ်စ္စရာေတာရြာ ဓေလ့.. ကြၽန္မတို႕ကို ဟိႏၵဴမိသားစုက သတ္သတ္လြတ္ ထမင္းေကြၽးမယ္ေျပာပါတယ္။ တကယ္ ေတာ့ မြန္းလြဲ ၁နာရီေက်ာ္ၿပီမို႕လို႕ မေက၀ယ္ေကြၽးတဲ့ ငွက္ေပ်ာသီး တစ္လံုးစီသာစားထားတာမို႕ အားလံုးရဲ႕ ဗိုက္အစံုက ဂြီဂြီဂြမ္ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ ကြၽန္မတို႕လည္း ခရီးဖင့္မွာ စိုးရိမ္တာေၾကာင့္ ယဥ္ေက်းစြာနဲ႕ ျငင္းၿပီး ျပန္လည္ ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါတယ္။ ကြၽန္မစီးလာ တဲ့ကားက ပါလာတဲ့ေရဗူးေတြ တက္တက္စင္ေျပာင္သြားၿပီ။


ကြၽန္မတို႕ လမ္းမၾကီးေပၚေရာက္ေတာ့ ကိုသူရၾကီးက ေနာက္ကားတစ္စီးနဲ႕ ေရဗူး အျပည့္နဲ႕ ေရာက္ေနႏွင့္ၿပီ။ True Donationက လည္း လမ္းမၾကီးမွာ က်န္ခဲ့တဲ့သူတို႕ကားကေန ေသာက္ေရေတြကို ေ၀ငွေပးေနပါတယ္။ Dr.Nat၊ ေအးသိမ့္နဲ႕ ကြၽန္မ အားသြားတဲ့ ကားနဲ႕ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည္႕ဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထားေပးမယ့္ ကြၽန္တို႕အားလံုး ေရွ႕ကိုခရီးဆက္ဖို႕ပဲ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ကိုေဇာ္က ရယ္စရာေျပာ ေသးတယ္။ " ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ပင္ပန္းဆင္းရဲတာကို မေျပာနဲ႔ ။ ေသသြားရင္ေတာင္ အလွဴအခ်ိန္ မွာေသရင္ နတ္ျပည္တန္းေနတာပဲ " တဲ့။



လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး မိုးေတြက ေစြလို႕။ သံုးခြဲၿမိဳ႕ေပၚေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ ၃နာရီခြဲေနၿပီ။ ထမင္းဆိုင္တစ္ဆိုင္၀င္ၿပီး American System နဲ႕ ထမင္းစားၾက။ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ေရသတင္း စနညး္နာ။ အားလံုးလိုအပ္ေနတယ္ ေျပာေနၾကတာက ေသာက္ေရ။ ရြာေတြမွာ ေသာက္ေရ ျပတ္ေနၾကဆဲတဲ့။
ခရမ္းၿမိဳ႕ကို ေရွ႕ဆက္ၾကမယ္ဆို ဆံုးျဖတ္ၿပီး ထမင္းဆိုင္က ထြက္လာၾကေတာ့ သံုးခြၿမိဳ႕ထဲမွာ ေရ အလွဴထြက္လာတဲ့ ကားေတြ ေျချခင္းလိမ္ေန ၾကၿပီ။ ေမးၾကည့္ေတာ့ ခရမ္းမွာ ကားလမ္းေရေက်ာ္ေနလို႕ ေရွ႕ဆက္မရပဲ ေနာက္ ေၾကာင္းျပန္လွည့္လာၾကတယ္လို႕ သိလိုက္ရတယ္။ ကဲ.. မထူးေတာ့ဘူး။ ေရေတြက တစ္၀က္ေလာက္ က်န္ေနေသးတယ္။ အားလံုး ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္မယ္။ ကားလမ္းမၾကီးရဲ႕ တစ္ဖက္အျခမ္းမွာ က်န္ေနေသးတဲ့ ရြာေတြအေရာက္ ေရခ်ဳိ ဆက္ေ၀ ငွသြားၾကမယ္ လို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ တယ္။



ဒီေနာက္ ကြၽန္မတို႕ အေနာက္ရြာနဲ႕ ....... ေညာင္နီေက်းရြာေတြမွာ ေရရပ္လွဴၾကျပန္တယ္။



ကေလးေတြလည္း ေရခ်ဳိတစ္ေပါက္ ေသာက္ရဖို႕ အရြယ္နဲ႕ မမွ်ေရထမ္းေနရ။ ေသာက္ေရခ်ဳိေတြကို ခံယူလာတဲ့ ေရပံုးေလးေတြထဲမွာေလာင္းသြန္ ထည့္ေပးေနတယ္။ ဒီေသာက္ေရခ်ဳိေတြ ထဲမွာ Save The Aged အဖြဲ႕သားေတြ၊ အလွဴရွင္ေတြအားလံုးရဲ႕ ေစတနာခ်ဳိခ်ဳိေတြ ထုနဲ႕ ထည္နဲ႕ ပါ၀င္ေနတယ္။ ရြာသူ ရြာသားအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစရွင္..။



ကြၽန္မတို႕ကား သူေ႒းကြင္းရြာေရာက္ေတာ့ ေရေတြဆက္ေ၀ၿပီး ေနာက္က အတူပါလာတဲ့ ကားေတြက ေစာင့္ၾကပါတယ္။ က်န္ကားေတြက လမ္းမွာေရ ေတာက္ေလွ်ာက္ေ၀ေနေတာ့ ကြၽန္မတို႕ သူေ႒းကြင္းက ေနေစာင့္ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္က ညေန ၆နာရီ နီးပါးရွိေနပါၿပီ။ ကြၽန္မ ၇နာရီ appointment အမွီျပန္ဖို႕ကို စိတ္ေလွ်ာ့ခ်လိုက္ပါၿပီ။ Dr.Nat လည္း အဖ်ားေတြတက္လို႕ သူ႕အိမ္က ျပန္လာရင္ တုတ္ေကာက္ခဲ့ပါ ျဖစ္ေနပါၿပီ။



သူေ႒းကြင္းရြာ အေရာက္ အျငိမ္မေနႏိုင္ေတာ့ ကုန္စံုဆိုင္တစ္ဆိုင္ေရွ႕မွာ ေက်ာက္စည္ေတြနဲ႕ မိုးေရ ေတြ အျပည့္ခံထား တာေတြ႕ရ လို႕ ဓာတ္ပံုရိုက္ ယူလိုက္ပါေသးတယ္။ အင္း.. ခုန ၾကားကရြာေတြမွာေတာ့ ေရခံဖို႕ ပုံးေတြ ခြက္ေတြေတာင္မရွိရွာဘူးတဲ့...။



ေန၀င္ေနေလၿပီ။ ကိုသူရတို႕ ကား သူေ႒းကြင္းရြာ ေရာက္ေတာ့ ေရဗူးေတြ လက္က်န္က်န္ေနပါေသးတယ္။ ဒါနဲ႕ အတြင္း ဘက္ သေျပကန္ရြာကို ကိုသူရ၊ က်ီးကန္း နဲ႕ ေနာင္ရိုးတို႕ ၃ေယာက္ ဖြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႕ ဆက္သြားၾကပါတယ္။ သေျပကန္ရြာက ကြၽန္မတို႕ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ေရလွဴ တုန္းက ေရမေလာက္လို႕ စိတ္ေလွ်ာ့ခဲ့ရတဲ့ရြာပါ။ ကြၽန္မတို႕က သူေ႒းကြင္းရြာ ကေနပဲ ဆက္ေစာင့္ပါတယ္။ Dr.Nat ဖုန္းထဲထည့္ထားတဲ့ Save The Agedရဲ႕ သီခ်င္းနဲ႕ ဇလပ္ျဖဴရဲ႕ သီခ်င္းေလးကို ဖြင့္လို႕ ကြၽန္မတို႕ ၿငိမ္သက္နားေထာင္ေနမိၾကတယ္။ ခဏေနေတာ့ True Donationက ကားလည္း ေရာက္လာပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ ကိုသူရက ဖုန္းလွမ္းဆက္လာပါတယ္ ။ ဒီမွာေရေတြလိုေနတယ္။ ေရက်န္ရင္လာပို႕ပါဆိုလို႕ True Donationက လက္က်န္ေရဗူးနဲ႕ သေျပကန္ကို အမွီလိုက္ေလ ပါေတာ့တယ္။



မိုးက စုန္းစုန္းခ်ဳပ္ေလၿပီ။ ကိုသူရ၊ က်ီးကန္း နဲ႕ ေနာင္ရိုးတို႕က သေျပကန္ရြာမွာ ကားတစ္စီးနဲ႕ က်န္ခဲ့ေလၿပီး က်န္အဖြဲ႕၀င္မ်ား အားလံုးက ရန္ကုန္ေျမကို ျပန္လာၾကပါေတာ့တယ္။ အျပန္ကားတစ္စီးက်န္ခဲ့တဲ့ အတြက္ မိန္းကေလးအခ်ဳိ႕လည္း ကားေနာက္ခန္း ၀ါးကပ္ေပၚမွာ ေယာက်ာ္း ေလးမ်ားနည္းတူ ခက္ခက္ခဲခဲ ထိုင္ၿပီး ျပန္လာရပါတယ္။ ကြၽန္မနဲ႕ မေခ်ာကို ဦးစားေပးလို႕ကားအေရွ႔ ခန္း မွာ ထိုင္ေစတဲ့ ေမာင္ငယ္၊ ညီမငယ္မ်ားကို ေက်းဇူးတင္ စကားေျပာပါရေစ။ ေတာ္ေသးတာက တစ္ေန႕လံုး ေစြေနတဲ့ မိုးက ညပိုင္းမွာ ရပ္သြားလို႕ပါပဲ။


အျပန္လမ္းမွာ ကြၽန္မအေတြးေတြ တစ္သီတစ္တန္းႀကီး ေတြးလာမိတယ္ ။ ကြၽန္မမ်က္လံုးထဲမွာေတာ့ ရြာသူ၊ ရြာသားေတြရဲ႕ ေရခ်ဳိရလို႕ ၀မ္းသာ ပီတိအၿပံဳးမ်က္ႏွာေတြက တစ္၀ဲ၀ဲလည္ေပၚလာပါေတာ့တယ္..။


ဒီတစ္ခါ သံုးခြၿမိဳ႕ ေရအလွဴက အရင္တစ္ခါလို ေနပူပူ မဟုတ္၊ မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြေအာက္မွာ လွဴခဲ့ရတာ။ အေရးတႀကီး စီစဥ္လိုက္ရ တာကလြဲလို႕၊ အလွဴခရီးစဥ္တေလွ်ာက္လံုး မိုးေတြေစြခဲ့တာကလြဲလို႕၊.... လြဲလို႕၊ ....လြဲလို႕.... ။ အားလံုး ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ အဆင္ေျပလို႕။ လက္ခုပ္ကုန္းသြားတဲ့ အဖြဲ႕၀င္ ေတြလည္း အဆင္မွေျပရဲ႕လား။ ရုုတ္တရက္စီစဥ္ ေနရတဲ့ ေရအလွဴေတြ အေပၚမွာ အဖြဲ႕သားေတြနားလည္မွဳ ေပးႏိုင္ပါ့မလား။


ကြၽန္မနားထဲမွာေတာ့ Save The Aged အဖြဲ႕ရဲ႕ သီခ်င္းစာသားေလးေတြက ပ်ံ႕လြင့္ေနေတာ့တယ္။



(.....Save The Aged..... Save The Aged... လူငယ္မ်ားရဲ႕ေစတနာ...လူ႔ပတ္၀န္းက်င္အလွတရား... တုိ႔စြမ္းအားနဲ႔  အလွဆင္မွာ...)


ေနာက္ဆက္တြဲ ။


တနလာၤေန႕ ကြၽန္မရံုးေရာက္ေတာ့ ကိုသူရက မပ်က္မကြက္ မေန႕ညက သူတို႕ က်န္ခဲ့တဲ့ သေျပကန္ရြာ အေၾကာင္း ေမးလ္ပို႕ထားပါ တယ္။ သူပို႕ ထားတဲ့ ေမးလ္အတိုင္း ကြၽန္မ ျပန္လည္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။

အစ္မေရ ...


မေန႔က ေနာက္ဆံုး ကြၽန္ေတာ္တို႕ သြားတဲ႔ခဲ့ရြာကေတာ႕ သေျပကန္ရြာပါ။ ေသာက္ေရမရွိဘူး။ သံုးေရေတာ႕ရွိွိ တယ္။ လိုလိုခ်င္ခ်င္ ယူၾကတယ္။ ဟိုတစ္ေန႕ကလိုတန္းစီျပီး ယူခိုင္းရတယ္..။ဆူဆူညံညံ နဲ႔ ေပါ႔..။ ရြာအ၀င္ရယ္ ေနာက္ရြာလမ္းတစ္လမ္းမွာပဲ


ဘူးသံုးရာေက်ာ္ အကုန္ကုန္သြားတယ္ ..။ ေရဘူးအလြတ္ေတြလည္း ေစာင့္ၾကည္႔ေပးထားတယ္.။ကၽြန္ေတာ္တို႕က ဒီအတိုင္းပံု ထားခဲ႔တာကိုး..။ ျပန္တင္ေတာ႕လည္း ရြာသားေတြ က ၀ိုင္းတင္ေပးတယ္..။ ျပီးေတာ႕ ရြာသား ဦးစံရွင္း၊ ေဒၚအုန္း ျမင္႕ တို႕က ထမင္း နဲ႔ ဧည္႕ ခံ တယ္..။ တစ္ ျခားကားေတြလည္း သူတို႕ ပဲ ဧည္႕ ခံတာ..။ ၀က္သား အခ်ိဳ ခ်က္..၊ဆိတ္သား နဲ႔ အာလူး..၊


တို႕စရာအစံုေပါ႔..။ ရြာထဲကားအ၀င္မွာ ကေလးေလး တစ္ေယာက္က ဗလာစာအုပ္လွဴတယ္။ ထင္လို႕ အေျပးလာ ေသး တယ္ ..။ဒါ နဲ႔ အဖြဲ႔ က တစ္ေယာက္ က မုန္႕ ဖိုးေပး ေတာ႕ မုန္႕ မစား ပါ ဘူး တဲ႔ စာ အုပ္ ၀ယ္ မယ္ တဲ႕ အစ္မ..။ေက်ာင္း သံုးေက်ာင္ိးရွိ တယ္ လို႕ သိရပါတယ္..။ ျပီး ေတာ႕ ေရတြင္ ကိစၥစံု စမ္းၾကည္႔ ေတာ႕ ေပသံုးရာ ရွစ္ ဆယ္ဆိုရ တယ္တဲ႔ ။ ေသာက္လို႕ လည္းရတယ္တဲ႔။ တူးေပးရင္ေတာ႕ ေကာင္းတာေပါ႔တဲ႔..။ က်ေနာ္ သိသမွွ် မွ်ေ၀ လိုက္ပါတယ္ ။


ခ်မ္းေျမ႔ ေပ်ာ္ ရြင္ ပါေစ ။


ေမာင္ ငယ္ - သူရေအာင္..


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ျပည္တြင္း+ျပည္ပ အလွဴရွင္မ်ား မိမိတို႕ရဲ႕ မြန္ျမတ္တဲ့ လွဴဒါန္းမွဳအ၀၀ ကို သာဓုေခၚႏိုင္ရန္ သံုးခြၿမိဳ႕နယ္ ေရအလွဴအတြက္ လွဴဒါန္း မွဳ အစုစုတို႕ကို ေဖာ္ျပလိုက္ရပါတယ္ရွင္..။


ေသာက္ေရသန္႕အလွဴ :
ေရသန္႕ဗူးႀကီး ၉၀၀ ( Save The Aged)
ေရသန္႕ဗူးႀကီး ၅၀၀ ( Truth Donation)

စုစုေပါင္း ေရသန္႕ဗူးႀကီး ၁၄၀၀ ဗူး

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ေက်းဇူးတင္ထိုက္သူမ်ားကို ေက်းဇူးစကားေျပာတာ မဂၤလာတစ္ပါးမို႕ ….


* သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကေသာ Save The Aged အဖြဲ႕၀င္မ်ား။
* ျပည္တြင္း + ျပည္ပမွ ေစတနာ သံုးတန္ျပ႒ာန္းလွဴဒါန္းေနေသာ Save The Aged အဖြဲ႕၀င္မ်ားနဲ႕ အလွဴရွင္မ်ား။
* ျပည္တြင္း + ျပည္ပႏိုင္ငံ အသီးသီးမွ Save The Aged ရဲ႕ တာ၀န္ခံမ်ားနဲ႕ တကြ အလွဴရွင္မ်ား။
* Save The Aged နဲ႕ ပူးေပါင္းပါ၀င္လွဴဒါန္းတဲ့ျပည္တြင္း + ျပည္ပ မွ ေရႊျမန္မာမ်ား။
* ျမေသြးနီ မသိလိုက္သျဖင့္ ေဖာ္ျပရန္ က်န္ရွိခဲ့ေသးေသာ အလွဴရွင္မ်ား ။
* ျမေသြးနီ.. ဒီပို႕စ္ေလးေရးျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ပ့ံပိုး၀ိုင္း၀န္းၾကတဲ့ Save The Aged မွ ေမာင္၊ ညီမမ်ား။

အားလံုးကို ရင္ထဲကေန ေက်းဇူးစကားဆိုခြင့္ျပဳပါ။


ေရးဖို႕ ၾကြင္းက်န္ခဲ့တာမ်ားရွိရင္၊ အခ်က္အလက္မ်ား မွားယြင္းခဲ့ရင္ ျမေသြးနီရဲ႕ အားနည္းခ်က္မို႕ ေမတၲာေရွ႕ ထား ျဖည့္စြက္ နားလည္ ေပးပါေနာ္ ။ :)


ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစရွင္။



ျမေသြးနီ