ရင္ထဲက အေတြးစမ်ား နဲ႕ မိတ္ေဆြဆိုတာ

တစ္ေန႕က ေခ်ာ-အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္ က ကၽြန္မရဲ႕ ပို႕စ္ တစ္ပုဒ္ျဖစ္တဲ့ “ သဘာ၀တရား ရဲ႕ဟိုး .. အေ၀းမွာ” ဆိုတဲ့ ပို႕စ္တစ္ပုဒ္ တင္ၿပီးလို႕ သိပ္ မၾကာခင္မွာပဲ သူကေျပာလာတယ္။ “ အစ္မ.. တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ.. ဒီပို႕စ္ ေလး ခဏသိမ္းထားၿပီး တျခားတစ္ ပုဒ္တင္ပါလား။ လာမယ့္ မတ္လ ၁၃ရက္ေန႕ ညီမရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္စတာ ၃လ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႕ အစ္မကို Tag မလို႕။ အစ္မအခုတင္တဲ့ပို႕စ္ေလးဆို ကြက္တိဘဲ။ ညီမကို လည္း တစ္ဦးက “ အေတြး ” နဲ႕ပတ္သက္ ၿပီးTagလုပ္ထားတာ။ အဲ့ဒါကို ျပန္ေရးရင္း ဒီ၃လျပည့္မွာ အမွတ္တရ ျဖစ္ေအာင္ နီးစပ္ရာ မိတ္ေဆြမ်ားကို ျပန္ Tag လို႕မလို႕ … .လို႕ေျပာလာပါတယ္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြနဲ႕ Tagဆိုတာနဲ႕ ကင္းကြာလို႕မရဘူးဆိုတာ ကၽြန္မဘေလာ့ဂ္ေလး မစခင္ ဟိုးႏွစ္ေတြ ႏွစ္ေတြ အြန္လိုင္းက ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ စာေတြလိုက္ဖတ္ေနခ်ိန္ထဲက သိထားမိ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ ပထမဆံုး Tagခံရတာေတာ့ ဒီတစ္ခါ ပထမဆံုးျဖစ္ၿပီး ေခ်ာရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ေလး၃လျပည့္အတြက္ ခုလို ေရးခြင့္ရ လိုက္တာ အမွတ္တရပါဘဲ။ ဒါနဲ႕ ေခ်ာရဲ႕ Tag အတြက္ ပို႕စ္အသစ္ေလး တစ္ပုဒ္ ေသျခာေရးေပးဖို႕ ကတိေပး လိုက္ပါတယ္။ ေခ်ာက “ ရင္ထဲက အေတြးစ မ်ား ” ဆိုၿပီး တစ္ခုခုေရးပါဆိုၿပီး ေခါင္းစဥ္ေလးကို ဖြင့္ေပးထားေတာ့ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ကၽြန္မ အေတြးထဲ အခုတေလာ မၾကာခဏ ေရာက္ေရာက္ေနတဲ့ “ မိတ္ေဆြ ” ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလး ႏွစ္လံုးကို ျပန္သတိရ လိုက္မိပါတယ္။

မိတ္ေဆြ..တဲ့။

စကားလံုးေလးက ၂လံုးပါဘဲ။ အနက္ကေတာ့ က်ယ္ျပန္႕တယ္။ ကၽြန္မတို႕ေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြမွာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ အခန္းက႑လည္း အေရးႀကီးတဲ့ ေနရာကေန တစိတ္တစ္ပိုင္း ပါ၀င္ပတ္သက္လို႕ေနပါတယ္။ သိတတ္တဲ့ အရြယ္ကစလို႕ အရြယ္ ေတြေရာက္၊ ႀကီးျပင္း လာခ်ိန္၊ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္တဲ့ ကာလေတြအထိ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ဘ၀ေတြ တိုင္းမွာ မိတ္ေဆြေတြ ကိုယ္စီ ကိုယ္ငွ ရွိေနၾကတာ၊ ဒီမိတ္ေဆြေတြကလည္း ဘ၀ရဲ႕ အစိတ္ အပိုင္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ ေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကထဲက သိကၽြမ္းခဲ့ရတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားရွိသလို အသက္ႀကီးျပင္းလာခ်ိန္မွ ထပ္မံသိကၽြမ္းခြင့္ရတဲ့ မိတ္ေဆြ ေတြ လည္း ရွိေနၾကပါတယ္ေနာ္။

အသက္ေတြ ႀကီးရင့္လာတာနဲ႕အမွ် သိကၽြမ္းခြင့္ရလာတဲ့ မိတ္ေဆြေတြလည္း တိုးပြားလာမွာ မလြဲပါဘူး။ တခ်ဳိ႕က မိတ္ေဆြရင္း မိတ္ေဆြစစ္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့လည္း မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြစစ္ အျဖစ္ကိုေတာင္ မေရာက္လိုက္ရပဲ သာမန္ မိတ္ေဆြအဆင့္နဲ႕ပဲ ေက်နပ္ ႏွစ္သိမ့္လိုက္ရတာမ်ဳိးလည္း ရွိခဲ့ၾကမွပါပဲေနာ္။ တခ်ဳိ႕ၾကေတာ့ ေဆြရင္းမ်ဳိးရင္းခ်ာ မ်ားထက္ေတာင္ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္သူေတြ ျဖစ္လာခဲ့ၾကတယ္။

ရွင္သန္ေနထိုင္စဥ္ ဘ၀ခရီးလမ္းမွာ မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြမွန္ေတြနဲ႕ ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ရွိရဖို႕ထက္၊ ကၽြန္မတို႕ ကိုယ္တိုင္ကေရာ သူတစ္ပါးအတြက္ မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြမွန္ျဖစ္ခြင့္ရဖို႕ ဘယ္ ေလာက္မ်ား အားထုတ္ခဲ့ ၾကၿပီးၿပီလည္း။ မိတ္ေဆြဆိုတာ အျမတ္ ထုတ္ဖို႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ လံုး၀ မထားပဲ ကၽြန္မတို႕ဆီကို အေသာ့ေျပးလာၿပီး ကူညီ တတ္ၾကသူမ်ဳိးပါ။

တခါတရံ မိတ္ေဆြေတြၾကားမွာ ဘာမဟုတ္တာေလးနဲ႕ နားလည္မွဳလြဲ အထင္အျမင္ လြဲမွား တာမ်ဳိးေၾကာင့္ ခင္မင္မွဳေတြ ပ်က္စီး သြားတတ္ ၾကတယ္။ မိမိရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြကို သံသယ အက်ဳိးခံစားခြင့္ေလးေတာ့ ေပးသင့္တယ္လို႕ ကၽြန္မေတာ့ထင္မိတယ္။ ဘယ္လို အထင္ျမင္လြဲမွဳ မ်ဳိးကိုမဆို ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္နဲ႕ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျဖရွင္းသင့္တယ္။ အဲ့ဒီလိုမွ မဟုတ္ပဲ စိတ္ထဲႀကိတ္ၿပီး ေနမယ္ဆိုရင္ ေတာ့ မိတ္ေဆြေကာင္း တစ္ဦးကို ႏွေျမာတသစြာနဲ႕ အေႏွးနဲ႕ အျမန္ လက္လြတ္ဆံုးရွဳံးရမွာ အေသအျခာပါဘဲ။ ခြင့္လႊတ္လို႕ရတဲ့ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ခ်ဳိ႕ယြင္း ခ်က္ေတြကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ လ်စ္လ်ဳရွဳေမးလိုက္တာဟာ ကၽြန္မတို႕ကိုယ္တိုင္ လုပ္ယူ လို႕ရႏိုင္တဲ့ အထူးအခြင့္အေရး တစ္ရပ္ပါ။

မိတ္ေဆြေတြနဲ႕၊ သူတို႕ရဲ႕မိသားစုေတြနဲ႕လည္း ရံဖန္ရံခါ ေတြ႕ဆံုသင့္တယ္။ မိတ္ေဆြေတြ ရဲ႕ေမြးေန႕ေတြကို ေန႕စြဲအလိုက္ မွတ္သား ထားတာ လည္း ေကာင္းမြန္တဲ့ အေလ့အက်င့္ေလးပါပဲ။ ကိုယ္တိုင္လည္း ေမြးေန႕မနက္ခင္း ေတြမွာ မိတ္ေဆြေတြဆီက ေမြးေန႕ႏွဳတ္ ခြန္းဆက္ စကားေလး ေတြမ်ား ၾကားလိုက္ရရင္ လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲ ၀မ္းသာမွဳနဲ႕အတူ သူနဲ႕ကိုယ့္အၾကား ရင္းႏွီးမွဳ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းကို ထပ္မံ ခ်ည္ေႏွာင္မိလိုက္ သလိုပါဘဲ။ ကၽြန္မရဲ႕ စားပြဲတင္ ျပကၡဒိန္္ေလး မွာေတာ့ လအလိုက္ မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႕ ေမြးေန႕ေတြကို ေသေသ ခ်ာခ်ာမွတ္သားထားတယ္။ လတစ္လရဲ႕ ပထမဆံုး ေန႕ရက္ေရာက္ၿပီဆိုရင္ ဒီလမွာ ဘယ္သူေတြရဲ႕ ေမြးေန႔ေတြရွိတယ္ ဆိုတာ အလိုလို ဂရုျပဳမိေနတတ္ၿပီ။

မိတ္ေဆြေတြဆီက ေကာင္းမြန္ေသာအရာေတြ မွ်ေ၀ေပးမွဳကိုလည္း လက္ခံရတတ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ တန္ဘိုးႀကီး စရာမလိုပါဘူး။ စာအုပ္ေကာင္း ေကာင္းေလးတစ္အုပ္ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္ ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၀က္ဘ္ဆိုက္ လိပ္စာေလးတစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သီခ်င္းေကာင္းေလး တစ္ပုဒ္ ေပးနား ေထာင္တာမ်ဳိး ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ နွစ္သက္ရာ ေလးေတြကို ဖလွယ္ႏိုင္ၾကတာပဲေနာ္။ တခ်ိန္ထဲမွာ မိတ္ေဆြအတြက္ မသင့္ ေတာ္မယ့္ ကိစၥမ်ဳိး၊ အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္း ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ၀ိုင္း၀န္းေျဖရွင္းတာကလည္း မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း တစ္ေယာက္မွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ မြန္ျမတ္တဲ့ စိတ္ထားေလးေတြ ပါဘဲေနာ္။

အခါအခြင့္သင့္မယ္ဆိုရင္ တစ္ေယာက္နဲ႕႔ တစ္ေယာက္ရဲ႕ အားလပ္ရက္ေတြကို ညွိႏွဳိင္းၿပီး ေပ်ာ္စရာ အခ်ိန္ ေတြကို အတူမွ်ေ၀ ခံစားသင့္တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ေၾကြလြယ္ ပ်က္လြယ္ရွိလြန္းတယ္ေလ။ ဘယ္သူကအရင္ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ေတြကို ရင္ဆိုင္ၿပီး လက္ျပႏွဳတ္ ဆက္သြား မယ္ဆိုတာ ႀကိဳတင္ မသိႏိုင္ ၾကဘူးေနာ္။ ကၽြန္မတို႕ ကိုယ္တိုင္က မိတ္ေဆြေတြ အတြက္ မီးတုတ္ပမာ ျဖစ္ေန သင့္တယ္။ မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ေတြကို ခြန္အားရွိေစမယ့္ မီးတို႕ညွိေပးရမယ္။ သူတို႕ ျမဴးတူးတက္ၾကြလာၿပီး ေကာင္းမြန္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြမွာ ထူးခၽြန္ ေျပာင္ေျမာက္လာေစဖို႕ မိတ္ေဆြ အခ်င္းခ်င္းကပဲ လွဳ႕ံေဆာ္မွဳ အေပးႏိုင္ဆံုးပါေနာ္။

ကၽြန္မတို႕ေတြ တစ္ႏွစ္ထက္ႏွစ္ အသက္အရြယ္ေတြ ႀကီးရင့္လာတာနဲ႕ အမၽွ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္း ေတြကိုလည္း တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ဆံုးရွဳံးလာၾကရဦးမွာပါဘဲ။ တခ်ဳိ႕က ေသဆံုးကုန္မယ္။ တခ်ဳိ႕က ေရၾကည္ရာ ျမက္ႏုရာကို ထြက္ခြာသြားၾကမယ္။ ကိုယ္နဲ႕ တစ္ေျမတည္း တစ္ေရထဲ မွာ ရွိေနသူၾကျပန္ေတာ့ ကိုယ့္မိသားစုအေရးနဲ႕ကိုယ္ ရွဳပ္ေနၾကၿပီး အဆက္အသြယ္ေတြ တေျဖးေျဖးျပတ္ ေတာက္ ကုန္ၾကမယ္။ တကယ္ေတာ့ မိတ္ေဆြေတြသာ မရွိခဲ့ရင္ ဘ၀မွာ ရပ္တည္ဖို႕ေတာင္ မလြယ္လွပါဘူးေနာ္။ မိတ္ေဆြဆိုတာ အဲ့ဒီေလာက္ထိ အေရးပါအရာေရာက္ေနတာ။

ကဲ.. ကၽြန္မရဲ႕ အေတြးေတြကို ဆန္႕ထုတ္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ့ကို ရွည္လ်ားသြားၿပီ။ ညီမေခ်ာ လည္းေက်နပ္လိမ့္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။

အရာရာတိုင္းဟာ ယာယီသေဘာခ်ည္းေဆာင္တာပါဘဲ။ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ဘ၀ေတြ ဟာလည္း ယာယီတည္ျမဲေနၾကတာပါ။ ပန္းေတြဟာ ပြင့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ေၾကြတယ္။ ေလာကမွာ ဘယ္အရာမွ မတည္ျမဲဘူး။ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ တစ္ခဏတာေနထိုင္ခြင့္ရခ်ိန္ေလးမွာ ခ်စ္မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႕ အဆက္ အသြယ္ မျပတ္ၾကပါနဲ႕။ မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႕ ေနေပ်ာ္ဖြယ္ဘ၀ေလးမ်ား အတူတကြ ဖန္တီး တည္ေဆာက ္ၾကပါစို႕လားေနာ္။

:) Let’s keep in touch! :)

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။

ျမေသြးနီ