ပန္းပြင့္ငယ္ေလးမ်ားရဲ႕ ကမၻာ

၂၁.၂.၂၀၁၀ ခုနွစ္၊ တနဂၤေႏြေန႔ နံက္ခင္း။

ထံုးစံအတိုင္း ဒီမနက္ခင္းအတြက္၊ ဒီေန႕ တစ္ေန႕လည္လံုးအတြက္၊ မဂၤလာရွိတဲ့ ဒီတနဂၤေႏြအတြက္ စေနေန႕ရံုးကျပန္လာထဲက လုပ္စရာ ရွိတာေတြ သိမ္းက်ံဳးလုပ္ထား၊ ၀ီရိယရွိရွိနဲ႕ အရင္ ပိတ္ရက္ေတြလို ဇိမ္က်မေနေတာ့ပဲ ေစာေစာစီးစီး မနက္၆နာရီထဲက လူက တက္ၾကြ လန္းဆန္းလို႕ ႏိုးထလာ လိုက္တာမ်ား အိမ္ ကလူေတြေတာင္ အ့ံၾသယူရတဲ့အထိပါဘဲ။

ဟုတ္တယ္ေလ။ မဂၤလာရွိတဲ့ ဒီေန႕ကေတာ့ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ အေနာက္အုတ္က်င္း ပရဟိတ ဘုန္းေတာ္ႀကီး စာသင္ေက်ာင္းရဲ႕ စာသင္ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသား၊ ရဟန္း၊ သီလရွင္ စုစုေပါင္း ၁၂၅၄ ေယာက္ကို ကၽြန္မတို႕ Save The Agedအဖြဲ႕ရဲ႕ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ အလွဴအျဖစ္ သြားေရာက္လွဴဒါန္းၾကမယ့္ေနပါဘဲရွင္။

ဒါနဲ႕ ကၽြန္မဆံုရပ္ (၁) Tokyo Donut ေရွ႕ကိုေရာက္ေတာ့ မနက္ ၈နာရီခြဲ။ ဇင္အိတို႕ ဇင္ဇင္တို႕ ကိုဟိန္းတို႕ တာ၀န္ခံေတြက ေရာက္ေန ႏွင့္ၿပီ။ ဒီတစ္ခါ အသင္းရဲ႕ လိုဂိုနဲ႕ ရင္ထိုးတံဆိပ္ အ၀ိုင္းေလးေတြ ေ၀ေပးတယ္။ ကၽြန္မလည္းရလွ်င္ရခ်င္း အိက်ီ ၤေလးမွာ ထိုးခ်ိတ္ လိုက္မိပါတယ္။

ဆံုရပ္(၁)မွာ လူစံုေအာင္ ေစာင့္ေနရင္း မနက္ ၉နာရီ ၂၀မိနစ္မွာ စတင္ထြက္ခြာလာ ခဲ႕ ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ေရာက္ေတာ့ ဆံုရပ္ (၂)က အဖြဲ႕က ေနာက္ ဘတ္စ္ကားတစ္စီးနဲ႕ ေစာင့္ႏွင့္ေနၾကၿပီ။ ကား၂စီးစာ အဖြဲ႕၀င္ ၆၀လိုက္ပါလာၾကပါတယ္။ လမ္းမွာ ကားကေတာ္္ေတာ္ စီးလိုက္ ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္မတို႕ ဆက္ၿပီး ထြက္ လာ လိုက္ၾကတာ ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕ထဲကို ၁၁နာရီ နီးပါးေလာက္မွာ ၀င္ေရာက္ လာ ခဲ့ပါတယ္။

မနက္ေစ်းမကြဲေသးလို႕ ကုသိုလ္သြားျပဳမယ့္ ေနရာမေရာက္ခင္ လမ္းမႀကီးတစ္ခုကိုျဖတ္ရပါတယ္။ လမ္းမႀကီး တစ္ခုလံုး ေစ်းသည္ ေစ်း၀ယ္မ်ားနဲ႕ စည္ကားေနလို႕ ကား၀င္ေရာက္လို႕မရပါဘူး။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္မတို႕ တစ္ဖြဲ႕လံုး လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားနဲ႕တကြ လမ္းဆင္း ေလွ်ာက္ ၾကပါတယ္။ ( ဆံုရပ္-၂ က ကားကေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရွိတဲ့ လမ္းထိပ္အထိ ၀င္လို႕ရခဲ့တယ္။ ဘယ္လိုမ်ား ၀င္လာပါလိမ့္ေနာ္) ။ ၅မိနစ္ေလာက္ လမ္း ေလွ်ာက္ရတာ ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ လိုက္ရသလိုပါဘဲ။ ကၽြန္မတို႕ အားလံုးရဲ႕ေျခလွမ္းေတြ ပိုသြက္ လာ ၾကတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ အေနာက္အုတ္က်င္းေက်ာင္းတိုက္ေရွ႕ကို ေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းအျပင္မွာ ကေလးေတြက တစ္ျပံဳႀကီး ႀကိဳေစာင့္ေနၾကရွာၿပီိ။ ကေလးေတြက “ အလွဴရွင္ေတြလာၿပီ“ “အလွဴရွင္ေတြလာၿပီ “ နဲ႕ ႏွဳတ္ကေအာ္ဟစ္ေနၾကရင္း ကၽြန္မတို႕ အဖြဲ႕နဲ႕ အတူေက်ာင္းထဲကို လိုက္၀င္လာလိုက္တာ ေက်ာင္း၀င္းနဲ႕ စာသင္ခန္းအ၀င္ တံခါးနားဆီအထိ ျပြတ္သိပ္တိုးေ၀ွ႕ လို႕ပါဘဲရွင္။

ဦးစြာ အဖြဲ႕၀င္တခ်ဳိ႕က ဘုန္းဘုန္း၊ ကိုရင္၊ သီလရွင္ေတြကို မြန္းမတိမ္းခင္ ေန႕ဆြမ္းအမွီု ေက်ာင္းတိုက္အေပၚထပ္မွာ ကပ္လွဴ ပါတယ္။

က်န္တစ္ဖြဲ႕ကေတာ့ စာသင္ေက်ာင္းအ၀င္ တံခါး၀ကေန ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားကို ၂ေယာက္တစ္တြဲနဲ႕ စံနစ္တက် အထဲ ကို ၀င္ေစပါတယ္။ ကေလးမ်ားကို သူတို႕ရဲ႕ စာသင္ခန္း ေတြမွာပဲ ေကၽြးေမြးဖို႕ စီစဥ္ထားတာပါ။ တခဏေနေတာ့ ပ်ဥ္ခင္း၊ က်ဴထ ရံကာ စာသင္ ေက်ာင္း ခန္း ၆ခန္းတြဲ အေဆာင္ေလးေတြေပၚက ပ်ဥ္စားပြဲတမ္းရွည္ေလးေတြေပၚမွာ ၾကာဇံခ်က္ ပန္းကန္ကိုယ္စီနဲ႕ ကေလး ငယ္ေတြ စတင္စားသံုးေနၾကပါေတာ့တယ္။ ထိုင္ခံုမဲ့ ပ်ဥ္ၾကမ္းခင္းၾကဲၾကဲေပၚမွာ ကေလးငယ္မ်ား ထိုင္လွ်က္ ျမိန္လွ်က္စြာ စား ေသာက္ေနၾကတာ ကို သနားဂရုဏာသက္စဖြယ္ ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။ အဖြဲ႕၀င္တခ်ဳိ႕လည္း အေကၽြးအေမြး တာ၀န္ကို တက္ၾကြ စြာ ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးၾကပါတယ္။

စားေသာက္ၿပီးတဲ့ ကေလးေတြကိုေတာ့ အခန္းတစ္ခန္းမွာ လက္သည္းညွပ္တဲ့ အဖြဲ႕က တာ၀န္ယူ လက္သည္းညွပ္ေပးၾကပါတယ္ရွင္္။ လက္သည္းညွပ္ ေနရင္းလည္း လက္သန္႕ရွင္းေရး။ တကိုယ္ေရသန္႕ရွင္းေရး အတြက္ အဖြဲ႕၀င္မ်ားက သမီးငယ္ သားငယ္မ်ားကို ပညာ ေပး ရွင္းလင္းေျပာျပၾကပါတယ္။

လက္သည္းညွပ္ၿပီီး ကေလးသူငယ္မ်ားကိုေတာ့ အဖြဲ႕ရဲ႕ မန္ဘာ ဆရာ၀န္ေဆးအဖြဲ႕ကက်န္းမာေရးစစ္ေဆးေပးျခင္း၊ အနာရွိသူ ကေလးမ်ားကို အနာေဆးထည့္ေပးျခင္း၊ ေဆးေသာက္သံုးဖို႕ လိုအပ္တဲ့ ကေလးမ်ားကို ေသာက္ေဆးမ်ားေပးျခင္းတို႕ တက္ၾကြ စြာ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကပါတယ္။ ကြၽန္မတို႕အဖြဲ႕မွာ ယခုလို က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးပညာရွင္ေတြ တစ္တပ္တစ္အားပါ၀င္လာတာ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္မိပါတယ္ရွင္။

တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ကေလးေတြနဲ႕ အတူေဆာ့ကစားဖို႕ တာ၀န္ယူထားတဲ့ အဖြဲ႕၀င္မ်ားက ရာဘာ ေဘာ္လံုး မ်ားမွဳတ္၊ အသင့္ပါလာတဲ့ ပင္ေပါင္ေဘာလံုးမ်ားနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ကစားနည္း မ်ားကို ကစားၾကတာျဖင့္ ျမင္ရသူေတြအဖို႕ တကယ့္ကို ေပ်ာ္ရႊင္လာမိ ပါတယ္ ရွင္။ ကစားၿပီး ကေလး မ်ားကိုလည္း ခ်ဳိခ်ဥ္၊ ေဘာလံုးေလးမ်ား မွ်ေ၀ပါတယ္။ စိတ္လြတ္လက္လြတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတဲ့ ကေလးငယ္ ေလးမ်ားရဲ႕ အေပ်ာ္ဟာ ကြၽန္မတို႕ရင္ကိုပါ ကူးစက္လာေစပါတယ္ရွင္။

ဒါတင္မကေသးပါဘူး။ က်န္အဖြ႕ဲ၀င္တခ်ဳိ႕ကလည္း အခန္းလြတ္၂ခန္းမွာ ကေလးမ်ား ဗဟုသုတရစဖြယ္ ပံုျပင္ေလးမ်ားကို ေျပာျပ ၾကပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း “ မပုၾကြယ္နဲ႕ခရုငယ္“ ပံုျပင္ေလး တစ္ပုဒ္ ၀င္ေျပာခဲ့ေၾကာင္း ၾကံဳတုန္းေလး ေၾကာ္ျငာ ၀င္လိုက္ပါရေစရွင္။ ေဖာ္ျပပါပံုကေတာ့ ကၽြန္မ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ ကၽြန္မပံုကို ေဖာ္ျပခ်င္ေပမယ့္ အသံေတြ၀င္ေအာင္ ကေလး ေတြကို ေႏြးေထြးစြာ ဆက္ဆံခဲ့တဲ့၊ ပံုေျပာခဲ့တဲ့ ခ်စ္ညီမေလးကို ဦးစားေပး ဂုဏ္ျပဳခ်င္္မိလို႕ပါေနာ္။ :)

ပံုျပင္ေျပာၿပီးျပန္ေတာ့ သူတို႕ေလးေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ဆိုၾကမယ္ ေပ်ာ္ၾကမယ္ အစီစဥ္ေလး လုပ္ေပးပါတယ္။ အံ့ၾသစရာရွင္။ ကေလးေတြဟာ အရြယ္နဲ႕ မမွ်ေအာင္ ဆိုတတ္၊ ကတတ္၊ သရုပ္ေဆာင္တတ္ပံုမ်ား ကၽြန္မတို႕ေတြ လက္ဖ်ားခါယူရပါတယ္။ ဆိုၿပီးတိုင္း ဆုခ်ရတာလည္း လက္ကိုမလည္ရပါဘူးရွင္။ အဖြဲ႕၀င္ ညီမေလးမ်ားလား ကေလးငယ္မ်ားနဲ႕ အတူ စ်ာန္၀င္ၿပီး ဆိုလိုက္ၾကတာမ်ား။ ကၽြန္မလည္း အပါအ၀င္ပါေနာ္။ :)

ဒီလိုနဲ႕ ၁၂နာရီ ၀န္းက်င္မွာ ကၽြန္မတို႕အဖြဲ႕ ေက်ာင္းတိုက္ အေပၚျပန္တက္လို႕ အရသာရွိလွ တဲ့ ၾကာဇံခ်က္မ်ား သံုးေဆာင္ၾက ပါတယ္ရွင္။ ထံုးစံအတိုင္း စပ္စုတတ္တဲ့့ ကၽြန္မက ၾကာဇံ ခ်က္ တစ္ပန္းကန္ ျမန္ျမန္စားၿပီး ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းဘုန္းႀကီးဆီမွာ သိလိုတာေတြ ကို ေမးျဖစ္ ပါတယ္။ ၾကည္ညိုစဖြယ္ ဥပဓိနဲ႕ ဘုန္းဘုန္းႀကီးက သူ႕ရဲ႕လိပ္စာကဒ္ကို ကၽြန္မကို ေပးၿပီး စိတ္ရွည္စြာ သိလိုသည္မ်ားကို ေသျခာရွင္းျပပါတယ္။

ေန႕လည္စာစားအၿပီးမွာ အဖြဲ႕၀င္တစ္၀က္က သီလခံယူၿပီး အလွဴေငြေရစက္ခ် လွဴကာ ဘုန္းဘုန္းႀကီး တိုက္ေကၽြးတဲ့ တရားေရ ေအး ကို ေသာက္သံုးၾကပါတယ္္ရွင္။ ကၽြန္မကိုေရစက္ခ်ေပးဖို႕ တာ၀န္ခံမ်ားက ေျပာၾကပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကိစၥေတြက လူႀကီးသူမေတြသာ လုပ္ၾက ရတာမို႕လို႕ ကၽြန္မလည္း ၿပံဳးၿပံဳးေလး ျငင္းလိုက္ရပါတယ္ရွင္။ (တကယ္က ဓာတ္ပံု မရိုက္လိုက္ရမွာ စိုးလို႕ပါ) ။ :)

က်န္အဖြဲ႕၀င္ တစ္၀က္က တဖက္ေက်ာင္းတိုက္ အေပၚထပ္မွာ ကိုသူရေဇာ္ေရးတဲ့ ပညာေပး ျပဇာတ္တိုေလးကို အဖြဲ႕၀င္တခ်ဳိ႕နဲ႕ သာမ က ကေလးငယ္တခ်ဳိ႕ပါ ပါ၀င္လွ်က္ ကေလးငယ္ မ်ားကို ကျပေဖ်ာ္ေျဖၾကျပန္ပါတယ္။ ကၽြန္မ ဘုန္းဘုန္းႀကီးနဲ႕ စကား ေျပာတာ ေနာက္က်သြားလို႕ ပံုေလးေတြ မရိုက္လိုက္ႏိုင္တာ စိတ္မရွိၾကပါနဲ႕ရွင္။ အကယ္လို႕မ်ားခဲ့ရင္ ေနာက္ေန႕မွာ ထပ္ ထည္႕ ေပးပါမယ္ေနာ္။ ဒါေမမယ္႕ ကိုသူရေဇာ္ အေမသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆိုတယ္ၾကားလို႕ သူ႕ပံုေလး ဂုဏ္ျပဳတင္ေပးလိုက္ရေၾကာင္းပါ။ သည္းခံက်ပါကုန္။ ( ခင္မင္လို႕ စတာပါေနာ္ ကိုသူရေရ..)

စံုတြဲ သီဆို သရုပ္ေဖာ္..

ပဲျပဳတ္သည္သားအမိ။ ေဟာ့ဒီက ပဲျပဳတ္.....

ကေလးကဆို.. သူတို႕က သရုပ္ေဖာ္...

ေၾကာင္သားအမိ။ တေညွာင္ေညွာင္ေအာ္လို႕...

ေနာက္ဆံုး အစီအစဥ္ အေနနဲ႕ ကေလးငယ္မ်ားနဲ႕ အဖြဲ႕၀င္မ်ားတြဲဖက္လို႕ မဲႏွိဳက္ကာ မဲလိပ္ပါ ညႊန္ၾကားခ်က္ အတိုင္း သရုပ္ ေဆာင္ ကာ ကစားၾကျပန္ပါတယ္။ ဟိုေျပး ဒီေျပး ျဖစ္ေန တဲ့ ကၽြန္မ ဒီအေဆာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ သူတို႕ ကစားတာ ၿပီးခါနီးေတာင္ေနပါၿပီ။ ကေလးငယ္မ်ား ကို တစ္ေယာက္ခ်င္း မဲႏွိဳက္ခိုင္းၿပီး ေပါက္မဲပါအတိုင္း ေဆာင္ရြက္ဖို႕ ကေလးကိုယ္တိုင္ အဖြဲ႕၀င္ထဲက ၾကိဳက္ရာလူကို ေရြးခ်ယ္ေစၿပီး ကေလးနဲ႕ လူၾကီးတြဲဖက္ သရုပ္ေဆာင္ရတဲ့ ကစားနည္းျဖစ္တာမို႕ တ၀ါး၀ါး တဟားဟားနဲ႕ မ်က္ရည္ထြက္မတတ္ ရယ္ ေမာခဲ့ မိရပါတယ္။

အလို.. ေန႕လည္ ၂နာရီေတာင္ေက်ာ္သြားပါေရာ့လား။ အခ်ိန္ေတြက ဘယ္လိုက ဘယ္လို ကုန္သြားမွန္း တစ္ေယာက္မွ ဂရု မျပဳမိၾက။ အဖြဲ႕၀င္ေတြအားလံုး တူညီ ဆႏၵေတြ ကိုယ္စီနဲ႕ တက္ၾကြအားမာန္အျပည့္နဲ႕ စိတ္ေတြက အခ်ိန္ေတြကိုေတာင္ ေမ့ေလွ်ာ့ေနၾကၿပီ။ အင္း.. ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ အိမ္ျပန္ၾကရေပဦးေတာ့မယ္။

ကၽြန္မတို႕ အဖြဲ႕ ျပန္ကာနီး ကေလးငယ္မ်ားကို ေႏြးေထြးစြာ ၾကင္နာစြာ ႏွဳတ္ဆက္ၾကပါတယ္။ သားငယ္တစ္ဦးက အံတီတို႕ နက္ျဖန္ လည္း လာပါ ဦးေနာ္လို႕ ေျပာေတာ့ ကၽြန္မရင္ထဲ ဆို႕နင့္ေနမိပါတယ္ရွင္။

ဘဲၾကားရိုက္ သနပ္ခါးမ်က္ႏွာေလးေတြ၊ အိက်ီ ၤညစ္ႏြမ္းႏြမ္းေလးေတြနဲ႕ ဒီေန႕ အလွဴရွိလို႕ သမီးတို႕ အလွဆံုး ၀တ္လာတာဆိုတဲ႕ ကေလးမငယ္ေလးရဲ႕ အသံ။ ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ တစ္ေန႕တာ အျပစ္ကင္းတဲ့ အေပ်ာ္မ်က္၀န္းမ်ားရဲ႕ ရယ္သံလြင္လြင္ေလးေတြက ကၽြန္မတို႕ အားလံုးရဲ႕ႏွလံုးသား ကိုယ္စီကို ရိုက္ခတ္ျခင္းခံခဲ႕ရပါၿပီ။

ကၽြန္မနားထဲမွာ ရင္နင့္စြာ နားေထာင္ခဲ့ရတဲ့ “ ထိပ္ထိပ္စံ “ ဆိုတဲ့ ၆ႏွစ္သမီးငယ္ သီဆိုခဲ့တဲ့ “ အိမ္ကေလး “ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးကို အျပန္ခရီး တစ္ေလွ်ာက္လံုး ၾကားေယာင္ လာမိပါေတာ့တယ္ရွင္။

“ အိမ္ကေလး “

အိမ္ကေလး.. အိမ္ကေလး
သမီးေနတဲ့ အိမ္ကေလး
အိမ္ကေလးက အရမ္းကိုလွတယ္
စုေပါင္းေဆာက္ထားလို႕ကြယ္
လမင္းႀကီးက ထြက္လာတယ္
လူသားမ်ား အတြက္ပါကြယ္
ေနမင္းႀကီးက ထြက္လာတယ္
လူသားမ်ား အတြက္ပါကြယ္
ၾကယ္ကေလးက လင္းလက္ပါတယ္
လူသားမ်ား အတြက္ပါကြယ္
လွပတဲ႕ကမၻာေလးဟာ
တို႕ကေလးမ်ား အတြက္ပါကြယ္.. ။      ။

( Save The Agedအဖြဲ႕ရဲ႕ ယေန႕ ျပဳျပဳခဲ့သမွ် အလွဴအတြက္ ရပ္ေ၀းရပ္နီး၊ ျပည္တြင္းျပည္ပက အဖြဲ႕၀င္ အားလံုး သာဓု.. သာဓု.. သာဓု ေခၚႏိုင္ေစဘို႕ ဒီပိုု႕စ္ေလးကို ေန႕မကူးခင္ ခ်က္ျခင္းလာတင္ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္)

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။

ျမေသြးနီ