ဂစ္တာတီးေနစဥ္အခါ
ကၽြန္ေတာ္သည္
ကၽြန္ေတာ္မဟုတ္ပါ
ကၽြန္ေတာ္သည္ ထုိဂစ္တာ
.....လို႕ သူက ေျပာခဲ့ဘူးတယ္။
...............................................................................................................................................................................................................................
သူ႕ကို ကြၽန္မ မသိခဲ့ခင္ သူ႕ရဲ႕သီခ်င္းသံကို ဟိုသည္ဖြင့္ရာက စတင္ သတိထားလို႕ နားေထာင္မိခဲ့တာ။ " ေပ်ာ္မယ္ဆိုေနခဲ့ေပါ့.. ခ်စ္ရတဲ့သူရယ္.. အရွဳံးေပးခဲ့ၿပီ ေက်နပ္ေတာ့ကြယ္.. ေရလိုဘ၀ ေအးျမပါေစ အခ်စ္ရယ္.. တို႕...ဆုေတာင္းပါတယ္... ပန္းခင္းလမ္းပဲေလွ်ာက္ပါ အခ်စ္ေလးရယ္.. ခေရာင္းေတာလမ္းထဲ တို႕ကိုထားခဲ့ကြယ္... ခ်စ္ခ့ဲၾကတဲ့ အျဖစ္ဟာ အိမ္မက္ပဲ.. မင္းဘ၀ေန႕သစ္ေရာက္ၿပီ ေမ့လိုက္ကြယ္.. အိုး.... ေမ့လိုက္ေတာ့ အခ်စ္ေလးရယ္ "
ေနရာအႏွံ႕မွာ သူရဲ႕ " ေမ့လိုက္ေတာ့ " သီခ်င္းေတြ စီးေမ်ာေနတာ။ ထူးျခားတဲ့ သူ႕ရဲ႕ ခ်ဳိျမစြဲငင္တဲ့ အသံနဲ႕ ဆိုေပါက္က အဲ့ဒီအခ်ိန္ကာလက ေတာ္ေတာ့ကို ထူးျခားခဲ့တာ။ သူဘယ္သူလဲ.. သူ႕နာမည္စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ ထူးျခားလွတဲ့နာမည္ " ထူးအိမ္သင္" တဲ့။ သူ႕ရဲ႕ " နာရီေပၚကမ်က္ရည္စက္မ်ား " အေခြကို ခ်က္ျခင္းေျပး၀ယ္လို႕ နားေထာင္မိတယ္။ အဲ့ဒီေခာတ္ တုန္းက အခုလို စီဒီေတြ မေပၚေသး။ တစ္ႀကိမ္နဲ႕ အားမရ၊ ႏွစ္ႀကိမ္နဲ႕ မ၀၊ အႀကိမ္ႀကိမ္ အပ္ေၾကာင္းထပ္ေအာင္၊ သီခ်င္း စာအုပ္ေလးေရွ႕ခ်လို႕ စာသားေတြ တစ္လံုးစီ၊ တစ္ေၾကာင္းစီ၊ တစ္ပိုဒ္စီ တိတ္ေခြႀကိဳးေလးေတြ ပြန္းပဲ့ကုန္တဲ့အထိ။ သူ႕ရဲ႕ သီခ်င္းေတြကို ႏွစ္သက္လြန္းလို႕ သူ႕သီခ်င္းေတြကို မညည္းရဲ ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္လာခဲ့ရတာ။
သူ႕ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မွဳေတြက ေကာင္ကင္ထဲျပန္႕က်ဲ၊ သူရဲ႕ေတးသြားေတြက ေသြးေၾကာထဲအထိစိမ့္၀င္၊ ဒီဂရီ အထူႀကီးနဲ႕ သူ႕မ်က္မွန္ေအာက္က မ်က္၀န္းေတြက သူ႕ရဲ႕ရင္ထဲက စကားလံုးေတြကို အျမဲကာရံညွိလို႕။ လူငယ္တိုင္းရဲ႕ ႏွဳတ္ဖ်ားမွာ သူ႕သီခ်င္း။ အားလံုးနဲ႕ ထပ္တူညီလွ်က္။ သူ႕အေၾကာင္းေတြ မီဒီယာ ေတြက ေဖာ္ျပၾက။ သူကေတာ့ သူ႕ရဲ႕ ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာင္းလဲတဲ့ ပကတိစိတ္၊ ပကတိ ခႏၶာကိုယ္နဲ႕။ သူ႕ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲက ေသြးေၾကာေတြကေတာ့ တစ္ဖ်စ္ဖ်စ္ျမည္ၿပီး ကြၽမ္းေလာင္ေနတဲ့ ေတးသြား၊ သံစဥ္နဲ႕ ကာရန္ေတြနဲ႕ တည္ေဆာက္ လို႕။
သူ႕ရဲ႕... အခါလြန္တဲ့မိုး၊ ေ၀းသြားတဲ့အခါ၊ နာရီေပၚကမ်က္ရည္စက္မ်ား၊ ညီေလး..ေရ..၊ ကာရန္မညီေသာ..၊ စကားလံုး မရွိတဲ့ေကာင္းကင္၊ အေမ့ရဲ႕ ဒုကၡအိုးေလး၊ ခ်ဳိေသာအျပံဳးမ်ား၊ တကယ္လို႕မ်ား၊ ရာဇ၀င္မ်ားရဲ႕သတိုးသမီး၊ ဂ်ပ္ဆင္ထိပ္က လရိပ္ျပာ၊ ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ည၊ သက္ၿငိမ္၊ တစ္ေန႕စာအလြဲမ်ား၊ အလြမ္းရဲ႕မီးလွ်ံမ်ား................ ။ ကြၽန္မအရမ္းကို စြဲမက္ခဲ့ရတာ။ သီခ်င္းတိုင္း၊ ေခါင္းစဥ္တိုင္း ၊ စကားလံုးတိုင္းက စြဲမက္၊ တြယ္ၿငိစရာ။ သူ႕သီခ်င္းေတြကို သူကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွသီဆိုတာ မၾကိဳက္။ သူ႕သီခ်င္းကို သူသီဆိုတာသာ နားေထာင္လို႕ အရသာရွိတယ္။
သူက သီခ်င္းေတြေရးတယ္။ သီဆိုတယ္။ တူရိယာေတြ တီးမွဳတ္တယ္။ ကဗ်ာေတြေရးတယ္။ သူေလာကႀကီးက ထြက္ခြာသြားတာ အရမ္းကို ေစာလြန္းလွတယ္။ သူ႕လို လူစားမ်ဳိး ေနာက္တစ္ေယာက္ ထြက္ေပၚလာဖို႕ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေစာင့္ရဦးမလဲမသိ။ သူက ထြက္ခြာသြားေပမယ့္ က်န္ရစ္သူအားလံုးကို ဆြဲရစ္ယူငင္ထားခဲ့တာ။ သူမရွိေတာ့ေပမယ့္ သူခ်န္ခဲ့တာေတြက တနင့္တပိုး။ သူ႕သီခ်င္းေတြက ဘယ္အခ်ိန္ နားေထာင္ေထာင္မရိုး၊ သူ႕ကဗ်ာေတြက ဘယ္အခ်ိန္ရြတ္ဖတ္ဖတ္ မ၀ႏိုင္။ သူ႕ရဲ႕ လွဳိင္းတြန္႕ဆံႏြယ္ေတြက လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႕ ပုခံုးေပၚ၀ဲက်လို႕။ သူ႕ရဲ႕ ပါ၀ါမ်က္မွန္ထူထူက သူ႕ရဲ႕ျပရုဂ္တစ္ခု။ သူ႕ရဲ႕ ရွည္သြယ္လက္ေခ်ာင္းေတြက သူ႕ရင္ထဲက အႏုပညာေတြကို တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ဖန္တီး ေမြးထုတ္ ခဲ့။ ကိုငွက္လို႕ အမ်ားက ခ်စ္စႏိုးေခၚခဲ့တဲ့ ဂီတငွက္...။ အခုအခ်ိန္မွာ ဘယ္အပင္၊ ဘယ္ကမ္း၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘာေတြမ်ား ေရးဖြဲ႕ ဖန္တီးေနရွာပါလိမ့္ေနာ္။ ၆ႏွစ္ဆိုတာ ရက္ေပါင္း ၂၁၉၀ရက္။ ဒါေပမယ့္ ခဏေလးလိုလို၊ မေန႕တစ္ေန႕ကလိုလို။ သူရဲ႕ဂီတမွာ ညြတ္ႏူးလို႕၊ စီးေမ်ာေပ်ာ္၀င္စြာနဲ႕ ကိုယ္ခႏၶာကို ယိမ္းႏြဲ႕သီဆိုဟန္။ သူ႔ရဲ႕ အႏုပညာအေပၚ ရူးသြပ္ တက္မက္မွဳမ်ဳိး တစ္ခါဘူးမွ မေတြ႕ဘူးခဲ့။
ကဗ်ာအေပၚ ရူးသြပ္တဲ့ သူ႕ရဲ႕ " သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္ " နာမည္နဲ႕ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတခ်ဳိ႕ကို မွ်ေ၀ခ်င္မိတယ္။
... အေမ ...
မိန္းမတကာထက္၌ က်ေနာ္ေလးစားျမတ္ႏိုးမဆံုးေသာ
အနာဒိအနႏၲေမတၱာရွင္ “ ခ်စ္ေသာ ေမေမ ” သို႔ ...
အေမ .....
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ
လူေတြကေတာ့ ရယ္မွာပဲ
သားရင္ထဲမွာ
ကဗ်ာ ...
ကဗ်ာ ...
ကဗ်ာ ...
သက္သာရာ ရမလားလို႔ပါ
(ဒီတစ္ခါေတာ့ျဖင့္)
၀မ္းေရစပ္ရင္လည္း
နည္းနည္းခြင့္လႊတ္ပါအေမ
သားေတာ့ မီးေလာင္ေနၿပီ။
<သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္>
... ျမ ...
အခါတစ္ပါး၌ သူမ၏လက္၀ယ္
ထက္ “ျမ” ေသာ ျမားတစ္စင္းတည္၏။
သို႔ေသာ္ “ေတး” မရွိ။
ထိုအခါ
ငါ၏လက္၀ယ္
ခ်ဳိ ”ျမ” ေသာ ေစာင္းတစ္အိုးတည္၏။
သို႔ေသာ္ “ႀကိဳး”မရွိ။
<သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္>
... အစ၏အဆံုး (သို႔မဟုတ္) အဆံုး၏အစ ...
ကမၻာဦးသူတို႔သည္ ရသပထ၀ီကိုစားကုန္၏။ အခ်ဳိ႕အဆင္းလွကုန္၏။
အခ်ဳိ႕အဆင္းမလွကုန္။
ထိုသူတို႔တြင္
အဆင္းလွသူတို႔သည္ အဆင္းမလွသူတို႔ကို
မထီမဲ့ျမင္ျပဳၾကကုန္၏။
ထိုသုိ႔ျပဳသည္ရွိေသာ္ .. ။
(ဦးကုလားရာဇ၀င္)
ႏွလံုးသားနဲ႔ဖတ္ဖို႔
(ရင္၌ျဖစ္ေသာ)
ခ်စ္ဇနီးသို႔။
<သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္>
... အသက္သည္ အိမ္မက္ ...
အိမ္မက္သည္သူ
သူသည္ အသက္ျဖစ္ေစ
ေဆာင္းေႏွာင္းလွ်င္ ေႏြဦး၏။
ေႏြဦး၌ ႏွင္းႂကြင္းသည္။
ႏွင္းႂကြင္းျပယ္ေသာ္လည္း
သစၥာႂကြင္းေစ။
ျမတ္ႏိုးျခင္း ႂကြင္းေစ။
<သွ်ပ္မွဴးေက်ာ္>
သက္တံ
ညေနခင္းတခု
မုိးစဲလင္းပြင့္ေကာင္းကင္မွာ..
ဟာ…..
လွလုိက္တဲ့ သက္တံၾကီးတစင္း
စီးဆင္းေနတာေတြ႕တယ္။
ရုတ္တရက္ပဲ
ငါ… ေၾကကြဲခဲ့ရေပါ့
ဘ၀ဆုိတာ သက္တံလုိပါလား… ။
ရွိေတာ့ရွိပါရဲ႕
ဒါေပမဲ့
အရွိမဲ့ … ။ ၊
ထူးအိမ္သင္
ေခ်ာင္းၾကည့္ေပါက္မ်ား
သူ႕အလို...
အထက္အဆိုပါအေၾကာင္းမ်ားအရ
ေတြးဆခ်က္မ်ားမွာ
(၁)
"စကားလံုးမ်ား" ဟာ "အတု" ျဖစ္ၿပီး
"စိတ္" သည္ "အစစ္အမွန္" ျဖစ္တယ္...တဲ့။
(၂)
"ေျခေထာက္ေတြ" ဟာ "လမ္း" ျဖစ္ၿပီး
"ငါ" သည္ "ခရီးဆံုး" ျဖစ္တယ္...တဲ့။
(၃)
ဆိုေတာ့ကာ...
အဲဒီေျခေထာက္အတုေတြနဲ႔
အဲဒီစကားလံုး တင္းၾကမ္းျပည့္လမ္းကိုပဲ
စီးစီးၿပီး သြားေနရတာ... တဲ့
အဲဒီခရီးဆံုးမွ ေရာက္ပါ့မလား
အဲဒီအစစ္အမွန္ေရာ ဟုတ္ပါ့မလား
အဲဒီစိတ္ၾကီးကို ကုန္လြန္းလို႔
အဲဒီ ငါကျဖင့္...တဲ့
အင္း
ပ်င္းတယ္....ဆိုတာၾကီးပဲ
ၾကိတ္မႏိုင္ ခဲမရ...
.......။
ရဲသင္ရန္ (ထူးအိမ္သင္) ၂၀ဝ၂၊ ေအာက္တိုဘာ၊ ပန္မဂၢဇင္း
စံပါယ္ျဖဴအိပ္မက္
လွိဳင္းခတ္သံ ဂီတ...
ခ်ိဳျမ မပီျပင္၊သည္ရင္မွာ
ၾကယ္ျပာ..လျပာ..ေကာင္းကင္ျပာ...
ေရာင္လႊာ ျမဴးျပက္၊လွ်ပ္လက္သလို
အို.....လွလိုက္တာ။
သဲေသာင္ခံုလား၊ေရစြယ္လားေလ
ေျခသံဖြဖြ၊ၾကားေနရေပါ့
ေမႊးျမသန္႔စင္၊အာရံုျမင္ရနံ႔
သင္းပ်ံေနဆဲ၊ရင္ထဲမွာ...။
စကားတိုးတိုး၊ျမဴခိုးေ၀ေ၀
စံပယ္ေရ..စံပယ္ျဖဴ...
ဘယ္သူမ်ားလဲ၊ေမးလိုက္ဆဲမွာ
သဲသဲလွဳပ္လွဳပ္၊ငွက္တစ္အုပ္...
ရုတ္ျခည္းပ်ံေျပး၊ဟိုးအေ၀းကို။
သည္အိမ္မက္မွ၊ေမာင္ နိုးထလည္း
တမ္းတတပ္မက္၊ရုန္းမထြက္ခ်င္
သက္ဦးျမတ္မြန္၊ရြာလြန္ ရြက္တိုက္
ေျပးလိုက္ ရွာေဖြ..။
စံပယ္ေရ..စံပယ္ျဖဴ
ဘယ္သူမ်ားလဲ၊ဘယ္မွာလဲကြယ္
ရင္ထဲ ေမးမိဆဲပါေမ။
လင္းလက္္ (ထူးအိမ္သင္) ၁၉၈၂ ၊ ရွဳမ၀မဂၢဇင္း
...................................................................................................................................................................................................
သူက ဗီသိုပင္မဟုတ္၊ ဂြၽန္လင္ႏြန္ မဟုတ္၊ ျမ၀တီမင္းႀကီးဦးစမဟုတ္၊ သူက ေက်ာ္ၿမင္႔လြင္လို႕ အေမက အမည္သညာ ေခၚတြင္ေစခဲ့တဲ့၊ သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္ပရိသတ္ႀကီးက ကိုငွက္ႀကီးလို႕ေခၚတဲ့ " ထူးအိမ္သင္" ။
မကြၽတ္လြတ္ေအာင္
လြမ္းတဲ့စိတ္က...
ရင္တစ္ခုလံုး ဟင္းလင္းျပင္ ။
ျမတ္ခ်င္္လို႕ရင္းတဲ့ ဘ၀မဟုတ္ခဲ့တာကိုက
ရင္ဘတ္ေတြကို က်က်နနသိမ္းပိုုက္ခဲ့ေပါ့..။
သူ႕ဂီတက...
သူ႕သမိုင္းရဲ႕ ေသဆံုးခြင့္ကို
ေနာင္..ဘယ္ေတာ့အထိ ပိတ္ပင္ႏိုင္မွာမဟုတ္။
ေလာကႀကီးေရ....
သူ႕ၾကမွ ျမန္လိုက္တာ
တိမ္ေတြက ခ်ံဳးပြဲခ်လို႕။
ေလာကရဲ႕လမ္းမ်ားေပၚမွာ ေလွ်ာက္သြားခဲ့ဘူးတဲ့
အေမ့ရဲ႕ ဒုကၡအိုးကြဲေလးအတြက္ ။
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္.....လို႕
ရာဇ၀င္တြင္ခဲ့တဲ့..
သူ႕..အတြက္ အမွတ္တရ...။
( ပံုမ်ားကို Google မွယူသံုးၿပီး၊ ကဗ်ာမ်ားကိုေတာ့ မိတ္ေဆြ ကဗ်ာဆရာျမတ္ေ၀မွ ေက်းဇူးျပဳပါသည္ ။ )
ဆႏၵနဲ႕ဘ၀ တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။
ျမေသြးနီ
10 comments:
အနဳပညာကို ရူးသြပ္စြာ ခံုမင္ခဲ့သူ.....
အသက္ေသသည္အထိ ဖက္တြယ္သြားခဲ့သူ
"အေမ့အိမ္"..... "အက်ႌျဖဴျဖဴေလးရယ္ မင္းေလာက္တို႔ မသန္႔စင္တယ္........" "အေမ့ရဲ႕ ဒုကၡအိုးေလး"..... "ဂ်ပ္စင္ထိပ္က လရိပ္ျပာ"..... "ဥာဏ္ပညာရယ္ ခ်စ္ျခင္းတရား".......
ခင္ဗ်ား မေသေသးပါဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ နွလံုးသားမွာ ရွင္သန္ဆဲ ရွင္သန္ျမဲပါ ကိုငွက္ၾကီး။
ထူးအိမ္သင္ရဲ႔သီခ်င္းေလးေတြအားလံုးကိုႀကိဳက္တယ္..။ခုခ်ိန္ထိႏွလံုးသားထဲမွာရိွေနဆဲ..ဘယ္ေတာ့မွမရိုးႏိုင္တဲ့
သီခ်င္းသံေလးေတြပါပဲ...
ခ်စ္တဲ့
ညီမသဒၶါ
ငယ္ဘ၀မွာ သူ႕သီခ်င္းေတြရဲ႕ လႊမ္းမိုးျခင္း အခံခဲ႕ရဆံုးပါ.
ခ်ိဳျမိန္သာယာတဲ႕ စာသားေလးေတြကို ဖန္တီးတတ္တဲ႕ ၊သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္ေတးသံေလးနဲ႔ ညွိဳ႕ယူဖမ္းစားတတ္တဲ႕
အသံဂေ၀ရွင္တစ္ေယာက္ပါဘဲ...
သူ႕သီခ်င္းေတြ ခုခ်ိန္ထိတိုင္လည္း မရိုးႏိုင္ေသးသလို ဘ၀မွာ သူ႕သီခ်င္းနဲ႕ပတ္သက္ျပီး
အမွတ္တရ မ်ားစြာ ရွိခဲ႕ဖူးသလို မွတ္တိုင္ေလးတစ္ခုလည္း ရခဲ႕ဖူးတယ္..
ဘယ္ေတာ႕မွ မေမ႕ႏိုင္မဲ႕ သီခ်င္းေလးေတြလည္း ရင္ထဲမွာ စြဲနစ္ေနတုန္းပါဘဲ။
သိတ္ႀကိဳက္တယ္ သီခ်င္းေတြ၊ ကဗ်ာေတြ ၿပီးေတာ့ ႐ိုးစင္းလြန္းတဲ့ သူ႔စိတ္ဓါတ္၊ သူ႔အေၾကာင္းေတြ မဖတ္ရဲေအာင္ပါပဲ ျမေသြးရယ္၊ ႏွေမ်ာလြန္းလို႔....သက္တံ ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလး ႀကိဳက္တယ္...။ ေမွာ္ဆရာကေတာ့ ဘာမွ မသိ....
သူရဲ႕ ကဗ်ာေလးေတြ ျပန္ေတြ႔လိုက္ခြင္႔ ေပးတဲ႔ မျမေသြးကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
သူ႕ကိုျပန္ေျပာဖို႔ေတာ႔ စကားလံုးမရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင္႔............
အေမကို ခ်စ္ေသာ အေ၀းေရာက္ သားဆိုးမ်ား အားလံုးဟာ ကိုငွက္ႀကီးရဲ့ အေမ သီခ်င္းေတြနဲ႔ အေမနဲ႔ အေမ့အိမ္ကို လြမ္းဆြတ္ခဲ့ၾကဖူးမွာပါ...........
သူမ်ားေတြအတြက္ေတာ့ မသိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ ကိုငွက္ႀကီး ဟာ လူပီသေသာ ( လူနဲ႔ အကၤ်ီ)၊ အေမကို ခ်စ္ေသာ (အေမ သီခ်င္းမ်ား) ဖခင္ေကာင္းပီသေသာ (တုႏႈိင္းမဲ့ ရတနာ) တိုင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ိဳးဂုဏ္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ (ရာဇ၀င္မ်ားရဲ့ သတို႔သမီး) သာသနာေတာ္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ (ဘုရားထံ ၀တ္ျပဳ၊ မဟာ၀ီရ အိုဗုဒၶ) ဂီတကို ရူးသြပ္သူ ဂီတဘိုးေအ တစ္ေယာက္အျဖစ္ အၿမဲ အမွတ္ရေနမွာပါ..........
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင္႔............ေရာက္ရာဘ၀မွာ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစ
အရွိမဲ႕ေပမယ္႔
အားလုံးရဲ႕ႏွလုံးသားမွာ
ကုိငွက္ ရွိတယ္
( အျမဲထာ၀ရ )
ထူးအိမ္သင္....သီခ်င္းေလးေတြက..ကၽြန္ေတာ္.အၾကိဳက္ဆံုး..သီခ်င္းေလးေတြေပါ့.
မီရွယ္..ကုိ...သတိရတုိင္း...အျမဲနားေထာင္တယ္...။
အုိဘားမား..အတြက္ေတာ့....စကားလံုးမရွိတဲ့..စၾကာ၀႒ာ..ၾကီးေပါ့..
အခါလြန္တဲ႕မုိး...ဆုိ...အသဲစဲြေပါ့ဗ်ာ..။
သူကဗ်ာေလးေတြ..တင္ထားေပးလုိ႕..ဆရာမကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္..။
အေမ႔ရဲ႕ ဒုကၡ အိုးေတြ အတြက္ ငါ တို႔ ရဲ႕ ဧရာ၀တီက ဆက္လက္ စီးဆင္း ေနဦးမွာ ...
ထူးအိမ္သင္ ကလည္း ပ်ံ၀ဲေနဦးမွာ ...
ၿငိမ္းစိုးဦး
လုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ရဲေသာ သတၲိထက္ မလုပ္ခ်င္တာမလုပ္ဘဲ ေနရဲေသာ သတၲိ ရိွသူတစ္ေယာက္ပါ။
အေ၀းေရာက္ေနေသာ က်ေနာ္အတြက္ေတာ့ ကိုငွက္ၾကီးရဲ႕ အေမသီခ်င္းေလးေတြက က်ေနာ္နဲ႕ အၿမဲရိွေနမွာပါ။
ကိုရင္ကို
Post a Comment