ကုန္လြန္ခဲ႕ေသာ ရက္စြဲမ်ားႏွင္႕ ဆႏၵတစ္စံု

ဒီေန႔မွာေတာ့ အိပ္ယာႏိုးထဲက စိတ္ထဲ ၾကည္လင္ လန္းဆန္းလို႕ေနတယ္။ ဒီေန႕မွမဟုတ္ပါဘူး။ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ရဲ႕ ဒီေန႕လို ေန႕ရက္မ်ဳိးကို ေရာက္တိုင္း မနက္လင္းကထဲကေန တစ္ေနကုန္ ၾကည္လင္တဲ့ စိတ္အဟုန္ကို ရေအာင္ေမြးျမဴေနထိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ ဒီေန႕မွာ စိတ္ထဲက လုပ္ေဆာင္ခ်င္တာမွန္သမွ် တုန္႕ဆိုင္းခ်င္းမရွိပဲ လုပ္ခ်လိုက္ပါတယ္။ အေရးႀကီးဆံုးတစ္ခုကေတာ့ မနက္ႏိုးလွ်င္ ႏိုးျခင္း ေက်းဇူးရွင္ မိဘႏွစ္ပါးကို ကန္ေတာ့တာပါဘဲ။ ဒီႏွစ္၊ ဒီေန႕မွာလည္း အရင္ႏွစ္ေတြလို အေဖ့ကို ထိျခင္း၅ပါးနဲ႕ ဦးခ်ကန္ေတာ့ျဖစ္ပါတယ္။ အေမ့ကိုေတာ့ လြမ္းဆြတ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ရယ္ မွန္းေမွ်ာ္လို႕ ကန္ေတာ့လို႕သာေပါ့။ ဒီလိုေန႕မ်ဳိးမွာ ကြၽန္မ အေမ့ကို နင့္နင့္သည္းသည္း သတိရမိပါတယ္။ အခ်ိန္နာရီေတြက ရပ္တန္႕မေနၾကပါဘူး။ သူတို႕ တာ၀န္သူတို႕ေက်ျပြန္လို႕ မွန္မွန္သြားေနတာပါဘဲ။ အသက္တစ္ႏွစ္ ထပ္မံႀကီးလာျပန္ေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္စြဲေတြကို ငါဘယ္လို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့သလဲလို႕ ကြၽန္မ ျပန္လည္ စဥ္းစားမိျပန္တယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြမွာ ကြၽန္မေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းခဲ့ရတာေတြက ပန္းခင္းလမ္းနဲ႕ ခေရာင္းေတာလမ္း အခ်ဳိးညီေနမယ္ ထင္မိရဲ႕။ ေလာကဓံရဲ႕ အထုအေထာင္း ရိုက္ပုတ္ဒဏ္လည္း အတန္အသင့္ခံခဲ့ ရဘူးပါတယ္။ ရုန္းကန္ေက်ာ္လႊားျခင္း ပင္လယ္ျပင္မွာလည္း လက္ပစ္ကူးခဲ့ဘူးပါတယ္။ ဘ၀ရဲ႕ အနိမ့္အျမင့္ေတြၾကားကေန ခ်ဳိၿမိန္အသီးအပြင့္ေတြေရာ၊ ခါးသီး အေတြ႕အၾကံဳေတြေရာ ေဒြးေရာယွက္တင္ စားသံုးခဲ့ဘူးပါတယ္။ အခုအခါမွာေတာ့ အရာရာက မိုးသက္ေလ ကင္းစင္သြား တဲ့ ပင္လယ္ျပင္လို ႕ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းလို႕။ ပုထုဇဥ္ပီပီ အလိုေလာဘက ရွိေနေသးတယ္ ဆုိေပမယ့္ ေျပာရရင္ အခုအသက္အပိုင္းအျခားမွာ ဘ၀မွာ ေနလို႕အေကာင္းဆံုးေသာ၊ ေက်နပ္မွဳအရႏိုင္ဆံုးေသာ အခ်ိန္တစ္ခု ေရာက္ေနသလို ခံစားေနမိတယ္။

ကြၽန္မ ဒီအသက္အရြယ္အထိ သူတစ္ပါးအတြက္ ဘာမွမလုပ္ေပးႏိုင္ေသးဘူး။ အလားတူ ကြၽန္မအတြက္လဲ ကြၽန္မဘာမွ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မမွာ ကြၽန္မကို တန္ဘိုးထားတဲ့၊ ကြၽန္မက တန္ဘိုးထားရတဲ့ မိသားစုရွိေနတယ္။ ကြၽန္မမွာ အေၾကြးကင္းတယ္။ ပံုမွန္၀င္ေငြရွိေနတယ္။ ေနာင္ေရးအတြက္ေတာ့ မစုေဆာင္းႏိုင္ေသး။ ကြၽန္မလွဴဒါန္းခ်င္တာေတြ လွဴဒါန္းခြင့္ရေနတယ္။ ေခါင္းနာ ေက်ာနာျဖစ္တာေလာက္ကလြဲလို႕ ကြၽန္မရဲ႕ က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္ေနေသးတယ္။ ကြၽန္မ သံေယာဇဥ္ရွိတဲ့ အလုပ္မွာ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႕ အတူအလုပ္လုပ္ခြင့္ရေနတယ္။ အြန္လိုင္းမွာ ဘေလာ့ဂ္ေလးတစ္ခု ထူေထာင္လို႕ ကြၽန္မႏွစ္သက္ တဲ့ စာဖတ္ျခင္း၊ စာေရးျခင္းအလုပ္ေတြကို လုပ္ခြင့္ရေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္မရဲ႕ အြန္လိုင္း မိတ္ေဆြေတြြ၊ ေရးေဖာ္ေတြ၊ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြနဲ႕ အဆက္သြယ္ မျပတ္ရွိေနရတယ္။ ကြၽန္မ ဒီႏွစ္ထဲမွာ အလုပ္ခ်င္ဆံုးျဖစ္တဲ့ သီလရွင္လည္း ေအာင္ျမင္စြာ ၀တ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ ကြၽန္မ အဖြဲ႕၀င္အျဖစ္ ပါ၀င္ေနတဲ့ Save The Aged အဖြဲ႕ေလးမွာလည္း ပရဟိတအလုပ္ေတြကို ကြၽန္မတတ္ႏိုင္သေလာက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာစြာ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရေနတယ္။ ဒီအဖြဲ႕ေလးကေန ကြၽန္မရဲ႕ ကမာၻအျပင္ဘက္မွာ သီးသန္႕ ကမာၻငယ္မ်ားစြာ ရွိေနေၾကာင္းနဲ႕ စာနာတရားဆိုတာ..ဘာ ၊ ဂရုဏာတရားဆိုတာ..ဘာ ၊ ဘ၀ ဘ၀ေတြရဲ႕ မတူညီတဲ့ ျဖစ္တည္မွဳေတြအေၾကာင္း ကြၽန္မ ဂဃဏန သိခြင့္ရလိုက္တယ္။ ဒီအဖြဲ႕ေလးကေန ရင္ခုန္သံျခင္းတူညီေနတဲ့ ပရဟိတလူငယ္ေတြနဲ႕ ဆံုစည္းလို႕ ျဖဴစဥ္ေမတၲာရဲ႕ သံစဥ္ေတြကို ႀကိဳးညွိခြင့္ရလိုက္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မစာေတြထဲမွာ အျမဲေရးေနသလို ဆႏၵနဲ႕ဘ၀ကေတာ့ တစ္ထပ္ထဲ မက်ေသးဘူး။ ကြၽန္မကို ဒီေန႕မွာ အျဖစ္ခ်င္ဆံုး ဆုတစ္ခုေပးမယ္ ဆုေတာင္းပါဆိုရင္ ကြၽန္မအသက္ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ ျပန္ငယ္ခ်င္မိတယ္။ ကြၽန္မရဲ႕စိတ္ေတြျပန္လည္ႏုပ်ဳိခ်င္လို႕၊ ငယ္ဘ၀ကို မႀကီးမငယ္နဲ႕ ႏွေျမာစိတ္နဲ႕ ျပန္လည္တမ္းတမိေနတာမ်ဳိးမဟုတ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ထဲက လူတစ္ေယာက္အတြက္ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တဲ့ အရာေတြကို အခုအသက္အပိုင္းျခားေရာက္မွ လုပ္ရမယ္လို႕ ေနာက္က်စြာနဲ႕ စတင္သိရွိ မိလိုက္လို႕ပါ။ လူရယ္လို႕ျဖစ္လာရင္ မိမိဘ၀ရွင္သန္ ရပ္တည္ေရးအတြက္ပဲ ဘ၀ျဖစ္ေနမွဳကို လံုးပမ္းေနရတယ္ဆိုတာ မွားတယ္ဆိုတာ ကြၽန္မတကယ္ သိလိုက္ရလို႕ပါ။ ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို အရမ္းကို ႏွေျမာမိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဖက္ကို ၁၀ႏွစ္ေလာက္သာ ျပန္ဆုတ္လို႕ရမယ္ဆိုရင္....?? ။ ကြၽန္မအတြက္ အခ်ိန္ေတြ တျဖည္းျဖည္း နည္းလာၿပီဆိုတာ၊ ကုန္လြန္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ အလဟႆ ပါဘဲလားဆိုတာ ဒီေန႕၊ ေမြးေန႕မွာ အသိေနာက္က်စြာနဲ႕ စတင္သိလိုက္ရတယ္။ ဒါေပမယ္ ့ေတာ္ေသးတာက ကုန္လြန္ခဲ့ခ်ိန္ေတြမွာ သူတဖက္သားအတြက္ေရာ၊ ကြၽန္မအတြက္ပါ အက်ဳိးမဲ႕ေစမယ့္၊ ဒုကၡေတြ႕ေစမယ့္ မည္သည့္ အလုပ္ကိုမွ ကြၽန္မ မလုပ္ခဲ့မိဘူးတာေလးက ကြၽန္မအတြက္ေတာ္ေတာ္ ခံသာေစခဲ့တယ္။

ဒီေန႕ ကြၽန္မေမြးေန႕ မနက္မွာ ကြၽန္မတို႕ Save The Aged အဖြဲ႕က ညီမေလးျဖဴစင္ရဲ႕ အေဖဆံုးတဲ့ အတြက္ သူမေလးရဲ႕ အိမ္ကို ကြၽန္မအဖြဲ႕၀င္တစ္ခ်ဳိ႕နဲ႕ ေရာက္ခဲ့ေလတယ္။ အသက္ဓာတ္ ကင္းမဲ့ေနတဲ့ ညီမေလးရဲ႕ ေဖေဖ ခႏၶာကိုယ္ကို မ်က္ေစ့ေအာက္မွာ သယ္ယူသြား တဲ့အခါ၊ က်န္ရစ္သူ မိသားတစ္စုရဲ႕ ေၾကကြဲငိုေၾကြးသံေတြဟာ ကြၽန္မရဲ႕စိတ္ကို အေတာ္ပင္ တုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခား ေစခဲ့ရပါတယ္။ နာေရးေပါင္းမ်ားစြာကို ဒီအသက္အရြယ္မွာ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ ဘူးေပမယ့္ ဒီလို ကြၽန္မရဲ႕ ေမြးေန႕ရက္နဲ႕ တိုက္ဆိုင္စြာ ၾကံဳေတြ႕လာရေတာ့ ရင္မွာ တုန္လွဳပ္မိ တယ္။ နာေရးကအျပန္မွာ ကြၽန္မတို႕ အဖြဲ႕က ေစာင့္ေရွာက္ထားရတဲ့ အဖိုး+အဖြားလင္မယားကို ၀င္ၾကည့္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ေလျဖတ္ေနတဲ့ အဖိုးအိုက ဓနိမိုးဆယ္ပင္ အခန္းငယ္ထဲမွာ အထီးက်န္စြာ ထမင္္းတစ္ေယာက္ထဲ တုန္ခ်ိစြာစားေနလို႕။ အဖြားက တစ္ေခၚေလာက္ကအိမ္မွာ ၀မ္းေရးအတြက္ အ၀တ္ေလွ်ာ္ေနလို႕။ ကြၽန္မေမြးေန႕အတြက္ရည္စူးၿပီိး အဖိုးအဖြားကို ေငြေလးအနည္းငယ္နဲ႕ ကန္ေတာ့ခ်ိန္မွာ ကြၽန္မရင္ထဲ ထပ္မံ တုန္လွဳပ္လာျပန္ တယ္။ ေနာက္... ေမြးေန႕အတြက္ရည္စူးလို႕ ၿပီးခဲ့တဲ့လက ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္ (အေရွ႕)က အနႏၱေမတၲာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး စာသင္ေက်ာင္းေလးတည္ေဆာက္ဖို႕  ဂရုဏာသက္စဖြယ္ကေလးမ်ားအတြက္ ေခြၽးနည္းစာထဲက စုထားေငြေလးနဲ႕ တႏိုင္တပိုင္ေလး ကြၽန္မလွဴဒါန္းခဲ့တယ္။   အဲ့ဒီတုန္းကလည္း ႏုနယ္တဲ့ ဒီကေလးေတြရဲ႕ ဘ၀ေလးေတြအတြက္ ကြၽန္မတုန္လွဳပ္ခဲ့ရဘူးတယ္။ ကြၽန္မတို႕ဟာ ႏုပ်ဳိရာကေန ရင့္က်က္လာရတယ္။ တစ္ဖန္ ရင့္က်က္လာရာကေန နာက်င္ေ၀ဒနာေတြနဲ႕ ထိေတြ႕လာရမယ္။ အဲ့ဒီကေန ရင့္မွည့္ၿပီး ေၾကြက်ရေလဦးမယ္။ အသက္တစ္ႏွစ္္ ထပ္မႀံကီးျမင့္လာခ်ိန္မွာ ကြၽန္မေရွ႕က ကြၽန္မထက္ အသက္ၾကီးသူ၊ ဘ၀အေတြ႕အၾကံဳမ်ား သူေတြသာမက ကြၽန္မထက္ အသက္ငယ္ရြယ္သူေတြ ေရာ၊ လူအမ်ဳိးမ်ဳိးဟာ လူ႕ေလာကကို တဖြဲဖြဲြ နဲ႕ ေက်ာခိုင္းစြန္႕ခြာ ေနၾကရတယ္။ ကြၽန္မဘာမွ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးပါလား။

ကြၽန္မအသက္ တစ္ႏွစ္သာႀကီး လာတယ္ ကြၽန္မက ဘာမွ အႏွစ္သာရမရွိေသးသလို ကြၽန္မပတ္၀န္းက်င္အတြက္၊ ကြၽန္မမိသားစုအတြက္၊ ေနာက္ .. ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ ကြၽန္မကိုယ္တိုင္အတြက္ေရာ ဘာဆိုဘာမွ သက္ေရာက္မွဳ မရွိေသးပါလား။ ကြၽန္မက လက္ရွိေရာက္ေနတဲ့ ေနရာေလးမွာ ေက်နပ္သာယာ ေနတဲ့ ကြၽဲေျခရာခြက္ထဲက ပုရြက္ဆိတ္သူငယ္သာသာျဖစ္ေနတာပါလား။ ကြၽန္မတကယ္ လုပ္ဖို႕လိုအပ္တာက၊ တကယ္ လုပ္ရေတာ့မွာက ဘာလည္းဆိုတာ ကြၽန္မ ဒီမနက္မွာ လင္းကနဲ၊ လက္ကနဲ ကြၽန္မ သိလိုက္ရတယ္။ တကယ္တမ္း သြားၾကရေတာ့ ကြၽန္မတို႕ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ခ်စ္မက္တယ္ေျပာေျပာ၊ ဘယ္ေလာက္ ၾကြယ္၀တယ္ေျပာေျပာ၊ ထားခဲ့ၾကရတာခ်ည္းပါဘဲ။ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ သူ႕ကို အခ်ိန္ဆိုင္းထားလို႕  မရႏိုင္ပါဘူး။ ကြၽန္မတို႕ေတြဟာ မိမိရဲ႕ ေနာက္တစ္စကၠန္႕၊ တစ္မိနစ္၊ တစ္နာရီမွာ ဘာေတြျဖစ္မလဲ ဘာမွ ႀကိဳတင္မသိႏိုင္ပါဘူး။ လက္ရွိအခ်ိန္ကာလေလးက တန္ဖိုးရွိလွတယ္။ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ကုန္ေနတယ္။ လက္က်န္ အခ်ိန္ေတြက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ နည္းလာေနတာပဲ။ မိမိကိုယ္တိုင္မရွိတဲ့ေနာက္ က်န္ခဲ့သူေတြ အတြက္ေရာ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ သယ္ယူသြားရမွာေတြကိုေရာ ျပင္ဆင္ဖို႕အခ်ိန္က နည္းေတာင္ ေနေလၿပီ။

အတၱႀကီးတယ္ပဲဆိုဆို ကြၽန္မ ဒီေန႕မွာက်ေရာက္တဲ့ ကၽြန္မေမြးေန႕မွာ အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵကို ေျပာပါဆိုရင္ ခုနက ေျပာခဲ႕သလို အသက္ ၁၀ႏွစ္ခန္႕ ျပန္လည္ ငယ္ခ်င္ေနမိပါတယ္။

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀ တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။

ျမေသြးနီ