Wednesday, July 21, 2010

စကားေျပာေသာဓာတ္ပံုမ်ား (၂)

အလွဴတစ္ခုကျပန္ေရာက္လာတိုင္း ပို႕စ္ေရးၿပီးရင္ ဘယ္ပံုေတြမ်ား အသံုးျပဳရင္ေကာင္းမလည္းဆိုၿပီး အျမဲတမ္း ျမေသြးနီနဲ႕ ဓာတ္ပံုမ်ား လံုးခ်ာလည္လိုက္ေနရပါတယ္။ အလွဴတစ္ခုဆို အနည္းဆံုး ပံု၃၀၀ေလာက္ရိုက္ေလေတာ့ ၅၀%က စိတ္ႀကိဳက္ပံုေတြ ခ်ည္းပါဘဲ။ ပို႕စ္ထဲမွာ ၾကိဳက္သမွ်ပံုေတြ ထည့္ဖို႕ကလည္း မျဖစ္ႏိုင္၊ ဒီပံုေလးေတြကို ဒီအတိုင္းမသိမ္းထားခ်င္ပဲ အားလံုးကို မွ်ေ၀ခ်င္မိတာနဲ႕ Save The Agedရဲ႕ ေဒးဒရဲေရအလွဴကစလို႕ စကားေျပာေသာဓာတ္ပံုမ်ားဆိုၿပီး Tag တစ္ခုခြဲကာ စိတ္ၾကိဳက္ ပံုေလးေတြ ေရြးတင္ေပးခဲ့ပါတယ္။


“အနႏၱၱေမတၱာဘုန္းေတာ္ႀကီးစာသင္ေက်ာင္း” မွာ လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ Save The Aged အဖြဲ႕ရဲ႕ ဇူလိုင္လအတြက္ အလွဴမွာ ရိုက္ယူခဲ့တဲ့ပံုေတြထဲက ရင္ထဲ တြယ္ၿငိခဲ့ရတဲ့ ပံုမ်ားကို ၾကည့္လိုက္ၾက ရေအာင္ေနာ္..။




အနားစုတ္ဖြာ၊ အေရာင္လြင့္ေနတဲ့ ေက်ာင္းေရွ႕က သာသနာ့အလံေတာ္က ....


ဒီေက်ာင္းေလးရဲ႕ ႏြမ္းပါးတဲ့ ပကတိအေျခအေနကို ေဖာ္က်ဴးေနသေယာင္ေယာင္..။



ေက်ာင္းကေလးရဲ႕ အရွိအတိုင္း မ်က္ႏွာစာျမင္ကြင္း......



ရႊံ႔ဗြက္မ်ားနဲ႕၀ိုင္းရံေနေသာေနရာကို အနႏၱေမတၱာဘုန္းေတာ္ႀကီးစာသင္ေက်ာင္း..


ဟု ေခၚပါသည္။



ဒီလိုသဲအိတ္ေလးေတြခံၿပီး ေက်ာ္လႊားသြားရတယ္...



ေက်ာင္းေဆာင္တစ္ခုနဲ႕တစ္ခုၾကားက လူသြားလမ္းေလး...


တိုး၀င္ေနတဲ့ အလင္းေရာင္စဥ္တန္းနဲ႕အတူ....



Save The Aged ရဲ႕ ကမ္းလင့္လက္မ်ား...



ၾကည္ညိဳဖြယ္အဆင္းနဲ႕ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္



သံဃာေတာ္မ်ားလည္း သတိထားလို႕ ၾကြရတာ...



ေပက်ံေနတဲ့ ဗြက္မ်ားကို ေဆးေၾကာရာေနရာ..



Save The Aged ရဲ႕ ေႏြးေထြးအၾကင္နာ....



Save The Aged ရဲ႕ မြန္ျမတ္ေစတနာ....



Save The Aged ရဲ႕စာနာတရား...



Save The Aged ရဲ႕ ေႏြးေထြးရင္ခြင္....



အရုပ္ကေလးက ဒီလိုခ်ဳိးရတယ္ ေမာင္ေလးရ....



ဒကာမေလး မဲေပါက္တဲ့ အရုပ္နဲ႕ ...


ကိုရင္ မဲေပါက္တဲ့ နားဆြဲေလး ...


လဲၾကေအာင္ေနာ္...။



သားကိုလည္း ဒီကေလးေတြနဲ႕ တစ္ပံုေလာက္ရိုက္ေပးပါ အစ္မရယ္...



သစ္ပင္စိုက္ပြဲ အတူယွဥ္ႏြဲ...



က်န္ရစ္ခဲ့သူတို႕ရဲ႕ ႏွဳတ္ဆက္ဟန္........





သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရးဆိုတာကိုလည္း သူတို႕ေလးေတြသိသင့္တယ္..။



သူတို႕ကေလးေတြ႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ရယ္ေမာသံဟာ Save The Aged အတြက္ နတ္ေစာင္းသံပါ..။



ခ်ီးျမွင့္ထိုက္သူကို ခ်ီးျမွင့္တာဟာ မဂၤလာတစ္ပါးမဟုတ္ပါလားရွင္..။



ကေလးမ်ားကိုအေရးတယူစကားေျပာျခင္းဟာလည္း သူတို႕ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ေလးေတြကို ျမွင့္တင္ေပးေနတာပါဘဲ..။



ပီဘိသနားစဖြယ္ ကေလးငယ္မ်ား...



ႏွဳတ္မဆက္နဲ႕ ငိုခ်င္တယ္.....



အားငယ္၊ ၾကည္ႏူး၊ ရွက္ရြ႕ံ၊ အ့ံၾသ၊ မင္တက္ေနတဲ့ စကားေျပာေသာမ်က္၀န္းမ်ား......



မွတ္သားစရာ..လိုက္နာစရာ...ဆရာေတာ္ရဲ႕ မိန္႕မွာစာ....




သက္မဲ့ဓာတ္ပံုေလးေတြက သက္ရွိလူသားေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးကို ကိုင္လွဳပ္ႏိုင္တယ္..ဆိုတာ ျမေသြးနီ အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္မိပါတယ္။ သင္ေရာ ဘယ္လိုသေဘာရပါသလဲ....???

ဒီေနရာမွာ လည္း ၀င္ေရာက္ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္ရွင္...။




ဆႏၵနဲ႕ဘ၀ တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။

ျမေသြးနီ

10 comments:

ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္) said...

ဟုတ္ပါတယ္
တကယ္ကို ပံုေတြၾကည္႕ျပီး မ်က္ရည္ေတာင္ က်ခ်င္မိတယ္.. စိတ္မေကာင္းလဲျဖစ္ရပါတယ္..
ကေလးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးေတြက ခ်စ္စရာ သနားစရာ
ဒီလိုေနရာေတြမွာ အမ်ားၾကီး လွဴႏိုင္တဲ႕သူ ျဖစ္ခ်င္မိတယ္..

သဒၶါလိႈင္း said...

မေခ်ာေျပာသလို..
စိတ္ထဲရိွတဲ့အတိုင္းလွဴႏိုင္တဲ့သူျဖစ္ရပါလို၏..။
မျမေသြးတုိ႔ရဲ႔ပင္ပန္းမႈေတြဟာသူတို႔ေလးေတြရဲ႔မ်က္ႏွာပီတိေလးေတြေၾကာင့္ကင္းစင္ပေပ်ာက္သြား
တာေပါ့ေနာ္..။
STA ေမာင္ႏွမအဖဲြ႔အားလံုးက်န္းမာခ်မ္းသာလိုအင္ဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစ...
ခ်စ္တဲ့
သဒၶါ

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

ျမေသြးေရ...ေအာက္ဆံုးက ကေလးေတြရဲ႕ စကားေျပာေနတဲ့ မ်က္လံုးေလးေတြ....

ေန၀သန္ said...

ဓါတ္ပံုေလးေတြၾကည့္ျပီး စိတ္ေတာင္မေကာင္းဘူး.... ဒီလိုေနရမ်ဳိးေတြ လွဴသင့္တယ္ဗ်ာ...


ခင္မင္တဲ့
ေန၀သန္

ခုိင္နုငယ္ said...

STA ေမာင္ႏွမမ်ားရဲ႕အလွဴဒါနေတြကုိ
ရူ႔မ၀ၾကည္႔ရသည္မွာ..စမ္းေခ်ာင္းေလးထဲစီးဆင္း
ေနရသလုိပါပဲ။
အမျမေသြးေရ..ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္စြာသာဓုေခၚလွ်က္ပါ။


ခင္တဲ႔
ခုိင္နုငယ္

အင္းေတာ္ရွမ္း said...

ပုံေတြၾကည့္ၿပီး ဝမ္းသာဝမ္းနည္ျဖစ္ရပါတယ္ ။ ေရသားတင္ျပပုံကပဲေကာင္းလြန္းေနလို႔လား ။ တကယ္အျဖစ္ဆိုေတာ့ စာေတြ ကဗ်ာေတြ ဘယ္မွီလိမ့္မတုန္း။ လုပ္ေဆာင္မႈေတြကို အားရ ရႊင္ျမဴးရသလို ကေလးေတြ အျဖစ္ကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါတယ္ ။ ျမန္မာျပည္မွာ ဒီလိုကေလးေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိေနပါလိမ့္။ သူတို႔ဘဝေလးေတြ ပန္းလိုလန္းႏိုင္ၾကပါေစ လို႔ဆုေတာင္းပါတယ္။

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

လက္ရိွေနထိုင္တဲ့ ပါတ္ဝန္က်င္ ျမင္ကြင္းေတြပဲ ေတြ႔ေနရလို႔နဲ႔တူတယ္။ ဓါတ္ပံုေတြက ထိထိခိုက္ခိုက္ ျဖစ္ရတယ္။
ဘဝေတြက ကြာျခားလြန္းတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ အနာဂါတ္ေလး ေတာက္ပပါေစ။

ျပည့္စံု(မႏၲေလး) said...

ကေလးေတြျမင္ေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ေဖာင္ေတာ္ဦး(ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္း)မွာ စာသင္ခဲ့ရတာကိုသတိရမိတယ္.. သူတို႔ေလးေတြစိတ္ဓါတ္ကို ခုခ်ိန္ကတည္းကျမွင့္တင္ေပလိုတဲ့ သြားေရာက္လွဴဒါန္းသူေတြကို အားလံုးကိုယ္စားေက်းဇူးတင္ပါတယ္. ခုလိုေတာရြာလိုမ်ိဳးေနရာက ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားကို ပညာတတ္အရမ္းျဖစ္ေစလိုပါတယ္....
လယ္ကြင္းထဲမွာပဲ အခ်ိန္မကုန္းဆံုးသြားေစခ်င္ဘူး.......

ခိုင္သဇင္ေအး said...

ေခါင္းစဥ္ေပးထားတာနဲ႔ဓါတ္ပံုေလးေတြကသိတ္လိုက္ဖက္တာပဲ သူတို႔ေလးေတြရဲ့စကားသံေတြကိုရင္ဘတ္ထဲမွာႀကားေယာင္မိတယ္...

thiha said...

အမျမေသြ၏ အေတြးႏွင္႔ မွ်ေ၀ခ်င္တယ္စိတ္ဓါတ္ကို ဂုဏ္ယူအားက်မိတယ္ဗ်ာ။ကေလးေတြ၏ ဘဝ အျမန္ဆံုတိုးတက္ပါေစဗ်ာ။

Post a Comment