မတူညီေသာတူညီျခင္း

ခ်စ္ခင္ရပါတဲ့ မခ်စ္္ၾကည္ေအး က " အသြင္တူ၏ မတူ၏  " ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးနဲ႕ Tag လာေလေတာ့ ျမေသြးနီလည္း စိတ္ကူးထဲ ေရးလုလတ့ံ၊ ေရးလုဆဲ၊ ေရးလုခင္ ဖယိုဖရဲ အေတြးေလးမ်ားအား ခဏေခါက္သိမ္းလို႕ အေၾကြးရွိရင္ မေနတတ္သူပီပီဘယ္လိုမ်ားျပန္ေရးရင္ ေကာင္း မလဲလို႕ အေတြးေတြ တစ္ျပံဳ တစ္မႀကီး နယ္ခ်ဲ႕ေနမိပါတယ္။

အသြင္တူ၏ မတူ၏...တဲ့။  ေရွးေရွးေခတ္ စကားပံုကေတာ့ " အသြင္တူမွ အိမ္သူျဖစ္တယ္" တဲ့။ အသြင္မတူရင္ ဘ၀ခရီးေလွ်ာက္ရာမွာ အဆင္မေျပ တတ္ဘူးတဲ့။ ဒါေတြကို ကြၽန္မကေတာ့ ရာႏွဳန္းျပည့္ မမွန္ႏိုင္ဘူးလို႕ ထင္မိတာပါ ဘဲ။ ဒီေနရာမွာ အသြင္ဆိုတာ ရုပ္အသြင္အျပင္ထက္ စိတ္အသြင္ သ႑န္ကို ရည္ညႊန္းတာ။ စိတ္အသြင္သ႑န္မွာမွ နားလည္မွဳ၊ စာနာစိတ္ေလး ျပြန္းထားတဲ့ စိတ္ေလးနဲ႕ အေျခခံတည္ေဆာင္ထားရင္ မွ်ေျခညွိစရာ ကို မလိုေတာ့ပဲနဲ႕ ေအာ္တိုမက္တစ္ကို ဘ၀ႏွစ္ခုက အနီးစပ္ဆံုး ညီမွ်ျခင္းထပ္တူက်လာမယ္လို႕ ကြၽန္မထင္တယ္။ ရုပ္ဆိုတာမ်ဳိး ကေတာ့ အျမင္အာရံုနဲ႕ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းက အျပန္အလွန္ ဖမ္းစားထားၿပီးသား။ မိသားတစ္စုထဲ၊ မိခင္တစ္ဦးထဲက ေမြးဖြားလာသူခ်င္း အတူတူေတာင္ ကြဲျပားတဲ့စိတ္၊ အသြင္သ႑န္ရွိေနေသးတာ။ တစ္မိစီကေန ေပါက္ဖြားလာသူ ႏွစ္ဦးထပ္တူ ထပ္မွ်က်ဖို႕ရာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ခ်စ္သူဘ၀မွာ အခ်စ္စိတ္ေတြ မိုးမႊန္လို႕ ညွိႏွဳိင္းမရတာ ေတြကို ေတာ္ယံု တန္ယံု လ်စ္လ်ဴရွဳႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀မွာေတာ့ တစ္ဦးစီရဲ႕ ေကာင္းမွဳ၊ မေကာင္းမွဳ စရိုက္ေတြက ေမွာက္ထားတဲ့ ခြက္ကိုလွန္လိုက္ဘိသကဲ့သို႕ ဘြားဘြားၾကီးကို ေပၚလာေတာ့တာေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ အဆင္မေျပတာေတြကို အျပန္အလွန္ နားလည္မွဳ၊ စာနာစိတ္ေလးေတြနဲ႕ တစ္ေျဖးေျဖး ပြတ္ဖ်က္ရင္း၊ သူတင္းရင္ ကိုယ္ေလွ်ာ့၊  ကိုယ္တင္းရင္ သူကအလိုက္တသိရွိရင္းနဲ႕ ဘာသာမသိလိုက္ခင္မွာပဲ ႏွစ္ဦးသား မွ်ေျခတစ္ခုမွာ အတူတကြ ယွဥ္တြဲ ရပ္ေနမိလွ်က္သားရွိလာၾကတာ။ ကြၽန္မၾကေတာ့ေရာ....။ ျမေသြးနီ ၾကေတာ့ေရာ...။ အဲ.. ကြၽန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ " မတူညီေသာ တူညီျခင္း" လို႕ ခပ္ရြတ္ရြတ္ အမည္တပ္ရင္ေကာင္းမလားမသိ။ လူႀကီးက .. သူက...တစ္မ်ဳိး...။ ကြၽန္မကေရာ... ။ အင္း ကြၽန္မက လည္း ...။

......................................................................................................

>>>>သူနဲ႕ ကြၽန္မအၾကား. - မတူတာ နဲ႕ တူတာမ်ား <<<<

အသက္ - ကြၽန္မက သူ႕ထက္ ၆ႏွစ္တိတိငယ္တယ္။ ကြၽန္မကလည္း သူ႕ကို ကြၽန္မနဲ႕ အသက္နည္းနည္းသာ ကြာတယ္လို႕ ဟိုး...အစက ထင္ခဲ့မိ တာ။ နင္လား ငါလားၾကေတာ့ ၆ႏွစ္ၾကီးမ်ားေတာင္ကြာတာ။ ကြၽန္မက လူေကာင္ႀကီးေတာ့ မသိသူေတြက ကြၽန္မတို႕ ႏွစ္ေယာက္ကို ရြယ္တူထင္ ေနၾကတယ္။ သူ႕ကိုႏုတယ္တဲ့။ ဒါကိုပဲသူက ၾကံဖန္ဂုဏ္ယူေနရွာတာ။ ကြၽန္မကလည္း နဂိုရွိရင္းစြဲထက္ အသက္ႀကီးခ်င္ေနတတ္သူဆိုေတာ့ အဟုတ္ကို အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္လို႕။ ဒီေတာ့ အသက္ကမတူ.. အရြယ္တူလို႕ေျပာရမလားဘဲ။

မိသားစု - သူက မိသားစုမ်ားသူ။ ကြၽန္မကေတာ့ ေမာင္ေလးနဲ႕မွ ၂ေယာက္ထဲ။ အဲ့လိုမတူညီ ေပမယ့္ သူက သူ႕မိသားစုမွာ ေယာက်ာ္းေလး အႀကီးဆံုးဆိုေတာ့ မိသားစုမွာအႀကီးဆံုးဆိုတာျခင္း တူေနျပန္ေရာ။ မိဘ အစံုအလင္ရွိေနတဲ့ သူက အေမမရွိရွာေတာ့တဲ့ ကြၽန္မကို သနားမိေၾကာင္း မၾကာခဏဆိုသလို ေျပာတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အျမဲဂရုစိုက္တယ္။

ပညာေရး - သူနဲ႕ ကြၽန္မက ေမဂ်ာတူ။ ကြၽန္မက 1st year သူကဖိုင္နယ္ေတြ႕ၾကတာ။ သူေက်ာင္းၿပီးသြားေပမယ့္ ကြၽန္မနဲ႕ တပူးတြဲတြဲရွိခဲ့လို႕ ဆရာမ ေတြက ႏွစ္ေၾကာ့ျပန္ဘြဲ႕ရသင့္သူလို႕ ကင္ပြန္းတပ္ခံရသူ။ အံ့ၾသစရာတစ္ခုက ကြၽန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ မေပါင္းစည္းခင္ ၁၁ႏွစ္လံုးလံုး မပ်င္းမရိ အတူတူရွိေနခဲ့ၾကတာ။ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္ ေစာေဖက ေနာေၾကေနၾကၿပီ။

ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ - ကြၽန္မကေတာ့ သူ႕ကို ဘဲရုပ္ဆိုးလို႕ နာမည္ေျပာင္ ေခၚခဲ့တာ။ သူနဲ႕ကြၽန္မကို  ရုပ္ခ်င္းဆင္တယ္လို႕  ေျပာၾကတယ္။ ေက်ာင္းတုန္း က ေမာင္ႏွမထင္လို႕ သူ႕ကို ေယာက္ဖေခၚခံရလို႕မအီမလည္ျဖစ္ခဲ့ရတာ မွတ္မိေသး။ ကြၽန္မရုပ္ကေတာ့ သိၾကေတာ္မူတဲ့အတိုင္း။ :) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြၽန္မတို႕၂ေယာက္ကို ေတြ႕သူတိုင္းက ခ်စ္ျခင္းေမတၲာတရားေတြ သူတို႕ဆီကို ကူးစက္ျခင္းခံရတယ္လို႕ ေျပာၾကတယ္။ အဲ.. သူနဲ႕ကြၽန္မက ရုပ္တင္မကဘူး လက္ေရးကလည္းေတာ္ေတာ္ေလး ဆင္ေနျပန္တယ္။

တာ၀န္နဲ႕၀ထၳရား - သူကအိမ္နဲ႕ ၁၅မိနစ္လမ္းေလွ်ာက္ေတာင္ေရာက္တဲ့ သူ၀ါသနာပါတဲ့ စာအုပ္စာေပလုပ္ငန္းေတြနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ရံုးမွာ မနာလိုစရာ ေကာင္းေအာင္ ေပ်ာ္ေမြ႕လို႕။ ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္တည္းကိုက်ၾကလို႕။ ကြၽန္မမွာသာ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အျမစ္တြယ္ေနတဲ့ ၀န္ထမ္းေဆြးတစ္ဦး။ အိမ္မွာ လူခြဲမရွိေလေတာ့ သူက ေစ်း၀ယ္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္တာ၀န္ယူ။ ကြၽန္မက မီးပူတိုက္၊ ဟင္းခ်က္ေပါ့။ သူကေတာ့ သူ႕တာ၀န္သူ အျမဲေက်ျပြန္သူ။ ကြၽန္မသာ သူခလုပ္ႏွိပ္ ဒိုင္ခံေလွ်ာ္ၿပီးသမွ် ျပည့္ေမာက္လွ်ံေနတဲ့ မီးပူတိုက္ရမယ့္ အ၀တ္ျခင္းႀကီးကိုၾကည့္လို႕ သက္ျပင္းေမာေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ ခ်လို႕ေပါ့။ တစ္ခါတစ္ခါ ကြၽန္မက အပ်င္းႀကီးလို႕ သူ႕လက္ရာေလးစားခ်င္လိုက္တာ.. လို႕  ညာတာပါေတးနဲ႕ ေျပာရင္ .. ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ မေနနဲ႕... ဆိုၿပီး ရွဳေတေတနဲ႕ ၀င္ခ်က္ေပးတတ္ပါေသးတယ္။  တစ္ပတ္တစ္ခါ အိမ္ကိုေတာ့ အတူတူရွင္းၾကတာေပါ့။ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြကို လစဥ္မွန္မွန္ ပ့ံပိုးကန္ေတာ့ၾကတာလည္း မပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကပါဘူး။

စိတ္ေနသေဘာထား - သူက အားနာတတ္သူ၊ သနားတတ္သူ၊ စိတ္ကလည္း အလြန္ရွည္တတ္သူ။ အားနာတတ္ပံုမ်ား ေက်ာင္းတုန္းကသူ႕အက်ၤ ီ ေလးႀကိဳက္တယ္ဆိ္ုလို႕ ခ်က္ျခင္းခြၽတ္ေပးခဲ့တာ။ သူကို ခါးပိုက္ႏွဳိက္ခံေနရတာသိတာေတာင္ အားနာလို႕ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေပးခဲ့တာ။ ကြၽန္မ ကေတာ့ စိတ္ျမန္လက္ျမန္၊ သနားတတ္တယ္၊ အတိုင္းအတာတစ္ခု အထိေတာ့ အားနာတတ္တယ္ ။ ကြၽန္မကေတာ့ ကိုယ္မွန္ရင္ဘယ္သူမွ မေၾကာက္၊ အားမနာတတ္သူမ်ဳိး။  ေနာက္.. သူက တနဂၤေႏြသားပီပီ စိတ္ေကာက္တတ္တယ္။ သူစိတ္ေကာက္ရင္ ဘာမွေမးမရေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေန႕ၾကရင္ေတာ့ အလိုလိုစိတ္ေျပၿပီး ကြၽန္မအတြက္ surprise ျဖစ္ႏုိင္မွာေလးေတြ လုပ္ထားၿပီး  စိတ္ေကာက္တဲ့ သူကပဲ  တစ္ဖန္ျပန္ေခ်ာ့ေလတယ္။ အစက အထာမသိေလေတာ့ သူစိတ္ေကာက္ရင္ ဘာျဖစ္တာလဲ.. ေျပာေလ..ဆို မရမကေမးေပါ့။ အခုေတာ့ ..ရိုး..ဟိုး...သြားၿပီ။ မေျပာရင္ေန.. လံုး၀မွ မေမးေတာ့။ ကိုယ္စာဖတ္ခ်ိန္.. စာေရးခ်ိန္ပိုေတာင္ရေသး။ ေနာက္တစ္ေန႕ သူ႕ရဲ႕ surprise ေခ်ာ့နည္းေလးက ဘာမ်ားျဖစ္မလဲ ႀကိဳတင္ရင္ခုန္ေနရတာကိုက  စိတ္လွဳပ္ရွားစရာ..။  ေနာက္.. သူကရွက္တတ္သူ။ အက်ၤ ီအသစ္ ခ်က္ျခင္း၀တ္ရမွာရွက္သူ။ အသံုးအေဆာင္အသစ္ အိမ္မွာ ၀ယ္ထားလို႕ အဲ့ဒီေန႕မ်ား အိမ္ကိုဧည့္သည္လာရင္ရွက္လို႕ ေနစရာကိုမရွိေတာ့ ။ ဘယ္လိုလူႀကီးမွန္းမသိ။ ကြၽန္မမ်ား၀ယ္လာတဲ့ အသစ္ခ်က္ျခင္း၀တ္ရင္ တစ္ပတ္ေလာက္ထားလိုက္ပါဦးကြာ..တဲ့။ ေနာက္သူက ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရး အလြန္ေကာင္းသူ။ အေပါင္းအသင္းမ်ားသူ။   ကြၽန္မတို႕ ရပ္ကြက္မွာ ကြၽန္မထက္သူ႕ကို လူပိုသိၾကတယ္။ လမ္းသြားလို႕ မတိုးဘူးဆို အနည္းဆံုး တစ္ေယာက္ေတာ့ သူ႕အသိနဲ႕တိုးရေစမယ္။ ဗုဒၶုဟူး နဲ႕ တနဂၤေႏြ အုံးမေႏြးဆိုပဲ။ ဒါဆို   သူနဲ႕ကြၽန္မကေရာ.........။  ကြၽန္မတို႕ ၂ေယာက္လံုး ေရွ႕ျဖစ္တို႕.. ေဗဒင္တို႕ မယံုတတ္ဘူးရွင့္။

အစားအေသာက္ - သူက ဘုရားစူး ကုလားစာၾကိဳက္သူ၊ ညအခ်ိန္မေတာ္ႀကီးေတာင္ လမ္းထိပ္က ကုလားမႀကီး ဘရာေၾကာ္ေလးစားခ်င္လိုက္တာ တ..ေနသူမ်ဳိး။ ကြၽန္မက တရုပ္စာ ၾကိဳက္သူ..။ သူက ငါးဆိုအေသၾကိဳက္ ၊ ကြၽန္မက လာခဲ့အသီးအရြက္.. ဘာအသီးအရြက္လာလာ ႏြား၀င္စားလို စားတာ။ ဒီေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ အျပင္ ထြက္စားမယ္ဆို သူနဲ႕ကြၽန္မ ကေလးမ်ားလို စုန္.. ဆန္...ဆီ ..လုပ္ရၿပီ။ က်ားဗိုလ္ဆြဲရၿပီ။ သူပဲႏိုင္ႏိုင္ ..ကြၽန္မပဲ ႏိုင္ႏိုင္ ႏိုင္တဲ့သူ အၾကိဳက္လိုက္စားၾကတာပဲ။ အခုေတာ့ ကြၽန္မလဲ ခ်ာပါတီ၊ ပူရီ ၊ ဒန္ေပါက္ၾကိဳက္တတ္လာၿပီ ။ သူကလည္း ေၾကးအိုး တစ္ပြဲဆိုကုန္ေအာင္ ေသာက္မယ့္စိတ္မ်ဳိး ေမြးတတ္လာၿပီ။ အဲ့ဒီလို သူ႕အႀကိဳက္ ကိုယ့္အႀကိဳက္လိုက္စားလိုက္ရ လို႕လဲ ကိုယ္စီ စိတ္ကသိကေအာင့္ မျဖစ္ၾကပါဘူး။

၀ါသနာ - ၀ါသနာၾကေတာ့ ၂ေယာက္လံုးထူးျခားစြာ တူေနၾကတယ္။ ၂ေယာက္လံုးစာဖတ္၀ါသနာပါတယ္။ စာအုပ္၀ယ္ဖို႕ ဘယ္ေတာ့မွ ညွိႏွဳိင္း စရာမလိုခဲ့ဘူး။ မနက္မိုးလင္းရင္ အိပ္ရာထဲက စာအုပ္ပံုေတြထဲက ၂ေယာက္သား တိုးေ၀ွ႕ထရတယ္။ သူကလည္း ကဗ်ာသမား၊စာသမား။ ကြၽန္မ အသက္ ၁၈ႏွစ္..၁၉ႏွစ္တုန္းကေရးခဲ့သမွ်စာေတြ သူပဲ မဂၢဇင္းတိုက္ေတြ ေျခတိုေအာင္ပို႕ေပးခဲ့တာ။ သူကအခုဆို ကြၽန္မကို အြန္လိုင္းမွာ စာေရး တာထက္ အျပင္မွာ စာေရးေစခ်င္သူ။ ကြၽန္မကလဲ အားအားရွိ ဘေလာ့ဂ္ပဲ ဂင္ခ်င္ေနသူ။ ဒါေပမယ့္ ကြၽန္မဘေလာ့ဂ္ေလးအတြက္ ကြၽန္မရဲ႕ပို႕စ္ေတြ အတြက္ အၾကံအျမဲေပးတတ္သူ။ ယံုမလားမသိ.. ကြၽန္မရဲ႕ ၀က္ဘ္ဆိုက္ကို သူတစ္ခါမွမေရာက္ဘူးေသးဘူးရွင့္။ ကြၽန္မအေျပာနဲ႕ပဲ သူကပံုေဖာ္ ေနတာတဲ့။ တကယ္ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိ။  ႏွစ္ေယာက္သား သီခ်င္းဆိုရတာလဲ ၀ါသနာပါတယ္။ ကာရာအိုေကဆိုလို႕ကေတာ့ မိုက္ခ္ကို အျပန္အလွန္ လုယူရတဲ့အထိပဲ။ သူက ျမန္မာသီခ်င္းေတြ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ဆိုရင္ ကြၽန္မမွာ အသက္ရွဴေတြြမွားလို႕။ အခ်က္အျပဳတ္ကလည္း ၂ေယာက္လံုး ၀ါသနာပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေယာက္သား ဟင္းအတူတူခ်က္လို႕ေတာ့မရဘူး။ အတူတူခ်က္လို႕ကေတာ့ ဟင္းေတာင္ ဆီမသတ္ရေသးဘူး  ပြဲပ်က္ၿပီသာမွတ္။ သူက စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နဲ႕ စိမ္ေျပနေျပခ်က္သူ။ ကြၽန္မက ဒိုးဒိုးေဒါက္ေဒါက္ ခ်က္ျပဳတ္တတ္သူ။ ဒီေတာ့ သူစီစဥ္ထားတာေတြ ကြၽန္မက မွားသြန္မိ၊ မွားထည့္မိ၊ အဲ့ဒီေတာ့ ပဋိပကၡေတြၾကားမွာ ဟင္းအိုးက အေခ်ာင္တရားခံျဖစ္ရေရာ။ အဲ့ဒီကထဲက ၂ေယာက္ပူးတြဲၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ မခ်က္ျပဳတ္ေၾကးဆို ရန္နပိုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားတယ္။ ညဖက္ လူေျခတိတ္ခ်ိန္ေတြမွာ ဂီတာအိုေလး ရံဖန္ရံခါတီးျဖစ္ပါတယ္။ သူဂီတာတီးရင္ ကြၽန္မကဆိုတာမ်ားၿပီး ကြၽန္မဂစ္တာတီးၿပီး သီခ်င္းဆိုရင္ေတာ့ သူက ၿငိမ္သက္စြာ နားေထာင္ရင္း အဓိပၸါယ္ေဖာ္ေနတတ္သူပါ။

ၾကိဳက္တာနဲ႕ မၾကိဳက္တာ - ႏွစ္ေယာက္လံုး စိန္ေရႊေက်ာက္မ်က္ေတြ မမက္ေမာဘူး။ ၀တ္ရမွာရွက္တယ္။ စာအုပ္ေတြ မက္မက္စက္စက္ မက္ေမာ တယ္။ သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ၾကတယ္။ ပရဟိတအလုပ္ေတြ လုပ္ဖို႕ ၀ါသနာပါတယ္။ တန္ဘိုးရွိၿပီး ေသးေကြးတဲ့ ပစၥည္းေလးေတြ ၾကိဳက္နွစ္သက္တယ္။ သူက ၾကြက္ဆို လြန္လြန္က်ဴးက်ဴးေၾကာက္သူ။ ကြၽန္မ ကေတာ့ တြန္႕လိမ္တြန္႕လိမ္နဲ႕သြားတတ္တဲ့ တီေကာင္၊ ကင္းေျခမ်ား၊.. အမယ္ေလး ေျပာရင္း ၾကက္သီး ထေနၿပီ.. အေသေၾကာက္ေပါ့။  သူေရာ ကြၽန္မေရာ အိမ္မွာေနရတာကို ခံုမင္တာတူတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းေျခေတြကို ခ်စ္မက္တာတူတယ္။ ကြၽန္မက လွလွပပေနရတာၾကိဳက္ေပမယ့္ ေရခ်ဳိးအလွျပင္ ၁၀မိနစ္ဆို ကြၽန္မအတြက္ လံုေလာက္ေနၿပီ။ သူကေတာ့ ေရတစ္ခါခ်ဳိး ပဲႀကီး အေရခြံတက္ေအာင္ တစ္ေမ့တစ္ေမာ။ ကြၽန္မက စိတ္ျမန္လက္ျမန္၊ သူက အရာရာမွာ စိတ္ေအးလက္ေအး။ သူက စီမံကိန္းေရးဆြဲသူဆို ကြၽန္မက အေကာင္အထည္ေဖာ္သူေပါ့။ ကၽြန္မတို႕၂ေယာက္မွာ တူတာေနာက္တစ္ခုက ကိုယ္ေတြအခ်င္းခ်င္းသာ နားလည္တဲ႕ ဟာသေလးေတြ ေျပာတတ္ၾကတာပါဘဲ၊ ဒီလို ရယ္စရာေလးေတြ ေျပာရတာကို သူေရာကၽြန္မေရာ သေဘာက်ေပမဲ႕ ကၽြန္မကရယ္ရင္ အူလိႈက္သည္းလိႈက္ အားပါးတရ အသံထြက္ျပီး ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ရယ္ေမာတတ္သူ.. သူက ဒီလိုရယ္တာကို မၾကိဳက္ဘဲ ၾကိတ္ျပံဳးကေလးသာ ျပံဳးတတ္ျပီး သူသိပ္သေဘာက်တာမ်ိဳး ရွိရင္ေတာ႕ လူတစ္ကိုယ္လံုး တစ္သိမ္႕သိမ္႕တုန္ေအာင္ အသံမထြက္ဘဲ ရယ္ေမာတတ္သူပါ။

မတူညီေသာ တူညီျခင္း - တူညီျခင္း၊ မတူညီျခင္းေတြနဲ႕ေရာယွက္ေနတဲ့ သူနဲ႕ကြၽန္မကို မွ်ေျခညွိေပးလိုက္တဲ့၊ ကြၽန္မတို႕၂ဦးလံုးရဲ႕ ႏွလံုးသည္း ပြတ္ကို ခ်ည္ေႏွာင္မယ့္ ေႏွာင္ႀကိဳးေလးတစ္ပင္က တစ္ေန႕မွာ ခိုင္ျမဲစြာနဲ႕ ရစ္ပတ္လာခဲ့တယ္။ သားသားကို ေမြးတဲ့ေန႕မွာေတာ့  သူက ကြၽန္မလက္ကို သူ႕လက္အစံုနဲ႕အုပ္မိုးဆုတ္ကိုင္လုိ႕ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း အခါခါေျပာၿပီး ကြၽန္မဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏိုင္မယ့္ ကဗ်ာတိုေလးတစ္ပုဒ္ကို  ရြတ္ဆိုကာ လက္ေဆာင္ေပးခ့ဲေလတယ္။

ကဲ... ကြၽန္မ စိတ္ေတြအရည္မေပ်ာ္ဆင္းပဲ ခံႏိုင္ပါေတာ့မလားရွင္..။ သူေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ လူေတြဟာ သူတို႕ရဲ႕ အသက္ရွင္ ေနထိုင္ေနသမွ် ကာလပါတ္လံုးမွာ သူတို႕ရဲ႕ ကိုယ္ပြားကို အျမဲလိုက္လံရွာေဖြေနတတ္ၾကတယ္တဲ့။ တခ်ဳိ႕က စစ္မွန္တဲ့ကိုယ္ပြားရလို႕ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္တဲ့။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ ကိုယ္ပြားကိုရရွိဖို႕အတြက္ကို တစ္ဖန္တလဲလဲ ရွာေဖြေနရတယ္တဲ့။ စစ္မွန္တဲ့ ကိုယ္ပြားကို ဘ၀မွာ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါထဲနဲ႕ ရွာေဖြခြင့္ရခဲ့တဲ့အတြက္ သူေက်နပ္လို႕မဆံုးပါဘူး...တဲ့။

စကားမစပ္ အခု ဒီပို႕စ္က သူနဲ႕ကြၽန္မရဲ႕ လက္ကေလး ၂ဘက္ကလည္း သူ႕ အိုင္ဒီယာ။ ဓာတ္ပံုေလးကေတာ့ ျမေသြးနီ ကိုယ္တိုင္ လက္တစ္ဖက္ထဲနဲ႕ ခဲရာခဲဆစ္ ရိုက္ယူခဲ့ရတာေလ။ ခ်စ္ခင္ရတဲ့ အစ္မခ်စ္ၾကည္ေအး ခရီးမထြက္ခင္ ဒီTag Postေလး ဖတ္သြားေစခ်င္လို႕ တက္သုတ္ေရး လိုက္ရပါတယ္ရွင္။  ဒီပို႕စ္ေလးအတြက္ မခ်စ္ေက်နပ္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္လွ်က္.....။

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀ တစ္ထပ္တည္းက်ၾကပါေစရွင္။



ျမေသြးနီ