အသက္သြင္းေပးသူ

မိဘေတြမရွိ္ေတာ႕ ေဆြမ်ဳိးေတြကပါ အေရးတယူ အလုပ္မခံရတဲ႕ ညီအစ္ကို ေလးေယာက္ အေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္တယ္။ သူတို႕က ပစၥည္း ဥစၥာလည္းမရွိ၊ အတတ္ပညာလည္း မရွိေလေတာ႕ ညီအစ္ကိုေလးေယာက္ဟာ အတတ္ပညာရွာဘို႕ ေနထိုင္ရာၿမိဳ႕ကေန ခရီးစထြက္ခဲ႕ၾက တယ္။ အေရွ႕၊အေနာက္၊ေတာင္၊ေျမာက္ဆိုတဲ႕ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကို တစ္ေယာက္စီ  ခြဲထြက္သြားၾကတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္ကာလက်ရင္ သူတို႕ ေနထိုင္ ရာျမိဳ႕မွာ ျပန္ဆံုၾကမယ္ေပါ႕၊ ဒီလိုနဲ႕ အသီးသီး တစ္ေနရာစီ ပညာရွာထြက္လိုက္ၾကတာ တစ္ေန႕ေတာ႕  သူတို႕ရဲ႕ၿမိဳ႕ကေလးမွာ ညီအစ္ကို ေလးေယာက္လံုး ျပန္ဆံုမိၾကတယ္။

အစ္ကိုအၾကီးဆံုးက ေျပာတယ္ " အရိုးစုေတြသာရခဲ႕မယ္ဆိုရင္ အဲ႕ဒီအရိုးစုေတြမွာ အသားေတြကို ထည္႕ေပးႏိုင္တဲ႕ ထူးဆန္းတဲ႕ အတတ္ပညာကို ငါရခဲ႕တယ္္..ဒီလိုမ်ဳိးတန္ဘိုးရွိတဲ႕ အတတ္ပညာမ်ဳိး တတ္ကြၽမ္းသူဆိုလို႕ ငါတို႕ၿမိဳ႕မွာ ငါတစ္ဦးထဲဘဲရွိတယ္။ ဒီပညာနဲ႕ ငါႀကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ရမယ္.. " ဆိုၿပီး မာန္မာနေတြ ေလာဘစိတ္ေတြ တစ္လိမ္႕လိမ္႕တက္လာကာ ေျပာေလတယ္။

ဒီေတာ႕ဒုတိယအစ္ကိုက ရွူးရွူးရွဲရွဲနဲ႕ " အစ္ကုိႀကီး...အသားေတြရရွိယံုနဲ႕ ခင္ဗ်ားဘာလုပ္လို႕ရမွာမို႕လို႕လည္း..က်ဳပ္က.. အဲ႕ဒီလို အသားေတြခ်ည္း ရွိတဲ႕ အေကာင္ေတြကို အေမြး ၊ သားေရခြံေတြ တပ္ေပးႏိုင္တဲ႕ ပညာကို ရလာတဲ႕ေကာင္ဗ်..".. ဆိုၿပီး ေဒါနဲ႕ေမာနဲ႕ ေျပာပါေလေရာ..။

အဲ႕ဒီအခါ..တတ္ိယေျမာက္..ညီက..ေတြးတယ္..အင္း..သူတို႕ရတဲ႕ပညာေတြကလည္းတယ္ေကာင္းပါလား..ငါလည္းပညာတစ္ခုေတာ႕ရခဲ႔တာ ဘဲ။  ဒါေပမယ္႕ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရခဲ႔တဲ႕ ပညာေတြပါ ငါရလိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေကာင္းလိုက္ေလမလည္း ဆုိၿပီး..  ၀န္တိုစိတ္ေတြ တဖြားဖြားျဖစ္ ေနေလတယ္။ ၿပီးေတာ႕မွ .." အင္း..ကြၽန္ေတာ္လည္း အရိုး၊အသား၊အေမႊး၊သားေရ အျပည္႕အစံုရွိေနတဲ႕ အေကာင္ကို ေျခလက္အဂၤါ ျပည္႕စံုေအာင္ တတ္ဆင္ ေပးႏိုင္တဲ႕ ပညာရလာခဲ႕ပါတယ္.." လို႕ မေျပာခ်င္ေျပာခ်င္နဲ႕ ေျပာျပေလတယ္။

ေနာက္ဆံုး ညီေထြးေလးအလွည္႕ေပါ႕။ အစ္ကိုသံုးေယာက္လံုးက ညီီေထြးေလး ဘာပညာမ်ား တတ္လာလည္းဆိုတာကို စိတ္၀င္စားေနၾကတယ္။ သူတို႕က စိတ္သာ ၀င္စားေနၾကတာ သူတို႕စိတ္ထဲကေတာ႕ ညီေထြးေလးကို အထင္ကို မႀကီး ၾကဘူး။ ညီေထြးေလးကလည္း သူ႕အစ္ကိုေတြ အေၾကာင္းသိတယ္။ အစ္ကိုေတြ တစ္ေယာက္စီကိ ုၾကည္႕လိုက္ၿပီးေတာ႕ ေျပာျပတယ္။

" အစ္ကိုတို႕.. ညီေလးတတ္ခဲ႕တဲ့ပညာက  သိပ္ေတာ႕ အေရးမပါပါဘူး။ ညီေလးကေတာ႕ အဲ႕ဒီလို အားလံုး ျပည္႕စံုေနပါ လ်က္နဲ႕ အသက္မရွိတာကို အသက္၀င္လာေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ အသက္သြင္းပညာရပ္ကို တတ္ေျမာက္ လာခဲ႕ပါ တယ္" လို႕ေျပာျပတယ္။

အဲ႕ဒီေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက " ဟ....ေသျခာရဲ႕လား။ မင္းရဲ႕ဒီပညာကိုငါ႕ ျပန္၀ယ္ယူမယ္ကြာ။ ဘယ္ေလာက္ေပးရရ ဟားဟား.." ဆိုသေရာ္ၿပီး ေျပာ တယ္ ။ ဒုတိယ အစ္ကိုက " ေဟ့ေကာင္..ငါ႕ကို ေဒါသထြက္ေအာင္မလုပ္္နဲ႕..လူၾကည္႕ေတာ႕ မေလာက္ေလးမေလာက္စားနဲ႕ ေလလံုးထြားေန ၿပန္ၿပီ..." ဆိုၾသဘာေပးသတဲ႕။ တတိယ အစ္ကိုကလည္း.." ဒီေကာင္ေတာ႕.....ၾကည္႕ရေသးတာေပါ႕ကြာ.." ဆိုၿပီး မနာလို၀န္တိုစိတ္နဲ႕ ႏွိမ္႕ခ်ေျပာသတဲ့။

ညီေထြးရဲ႕ စိတ္ထဲမွာေတာ႕ အဲ႕လိုဟန္မပ်က္သာ ေနေနရတယ္.အကိုျဖစ္သူေတြရဲ႕ သေရာ္သံ၊ ကဲ႕ရဲ႕သံေတြေၾကာင္႕ တဖ်င္းဖ်င္းနဲ႕ေပါ႕။

" ကဲ..ဒါဆို အစ္ကိုတို႕ ၃ေယာက္ကို ညီေလးရဲ႕ ပညာအစြမ္းကိုျပပါ႕မယ္..ေတာထဲကိုသြားၾကစို႕.." ..လို႕ညီေထြးကေျပာၿပီး ေတာထဲမွာ အရိုးစုတစ္ခု ကို လိုက္ရွာၾကတယ္။ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ႕ ဘာမွန္းမသိရေတာ႕တဲ႕ အရိုးစုတစ္ခုကို ရၾကတယ္။  ညီေထြးက အစ္ကိုႀကီးကို  သူ႕ရဲ႕အတတ္ပညာ နဲ႕ အရိုးစုမွာ အသားေတြ ထည့္ခိုင္းတယ္။ ေနာက္..  အေမြး၊ အေရခြံတတ္ေပးႏိုင္တဲ႕ ဒုတိယ အစ္ကိုကိုေတာ႕ အေမြး၊ အေရခြံတတ္ေပးခိုင္းတယ္။ ေနာက္ .. တတိယ ေျမာက္အစ္ကို ကိုလည္း ေျခ၊ လက္၊ အဂၤ ါအျပည္႕ အစံုတတ္ေပးခိုင္းတယ္..။ တေျဖးေျဖးနဲ႕ သူတို႕လုပ္ေနတဲ႕ အရိုးစုကစလို႕ အသား၊ အေမြး၊ အေရခြ၊ံ ေျခလက္ တတ္ဆင္ထားတဲ႕အရာဟာ ျခေသၤ့ တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာကို သူတို႕ သိလာၾက တယ္..။

အဲ႕အခ်ိန္မွာ ညီေထြးေလးက စဥ္းစားတယ္..။

" အင္း..သူတို႕ေတြဟာ..အႀကီးေတြျဖစ္ၿပီးေတာ႕..ငါ႕ကိုဘယ္ေတာ႕မွ မညွာတာခဲ႕ဘူး။ အခုလည္း..အသီးသီးက ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ ေတြကိုယ္စီနဲ႕..ငါ႕ကိုလည္း အထင္ေသးတဲ႕ ပံုစံနဲ႕  ႏွိမ္႕ခ်ၾကတယ္။ ခုေတာ႕..ငါပညာျပဘို႕ အလွည္႕ေရာက္ၿပီ..။ ေကာင္းမွေကာင္း.." ဆိုၿပီး သူသင္ယူခဲ႔တဲ႕ ဂါထာမ႑ာန္ေတြကို ရြတ္ဖတ္ မန္းမွဳတ္လိုက္တယ္။ ဂါထာလည္းဆံုးေရာ အံ့ၾသေလာက္စရာ  ျခေသၤ့က ျပန္လည္ ရွင္သန္ႏိုးထလာတယ္။ လည္ဆံေမႊးေတြ ေထာင္ၿပီး သူ႕ရဲ႕ေၾကာက္စရာ ေျခသည္းလက္သည္းေတြကို ထုတ္တယ္။ ၿပီးေတာ႕ တစ္ေတာလံုး ညံေအာင္ ဟိန္းေဟာက္လိုက္ၿပီး ညီအကိုေတြကို ခုန္အုပ္ ကိုက္သတ္စားေသာက္ လိုက္ပါေရာ..။

ညီေထြးေလးလား..? သူလည္း ဘယ္ေျပးလြတ္ပါ႕မလည္း။ ေနာက္ဆံုးေတာ႕  ေကသရာဇာျခေသၤ႕မင္းရဲ႕ အစာျဖစ္ရ ေတာ႕တာဘဲေပါ႕..။

ဒီျဖစ္ရပ္မွာ အဓိကတရားခံက ဘယ္သူလည္း..?  ေလာဘႀကီးတဲ႕ အကိုႀကီးလား? ေဒါသႀကီးတဲ႕ ဒုတိယအစ္ကိုလား ? ေမာဟႀကီးတဲ႕ တတိယအကို လား? အာဃာတထားမိတဲ႕ အသက္သြင္းသူညီေထြးေလးလား..?

ကြၽန္မတို႕ ေနထိုင္ရာ ပါတ္၀န္းက်င္မွာလည္း ခုလို ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အာဃာတ တရားေတြနဲ႕ ဖံုးလႊမ္းေနၾက သူေတြ  ရွိေနၾက တာပါဘဲ။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အာဃာတ ကင္းတဲ႕သူဆိုတာ ရွားပါတယ္။ အနည္းနဲ႕အမ်ား ေတာ႕ရွိၾကတာပါဘဲ။ အမ်ားစုက ကိုယ္လုပ္တာကိုေတာ႕ မွန္တယ္လို႕ထင္ေနၾကသူခ်ည္းပါဘဲ..။ တခ်ဳိ႕ကေတာ႕ မွားမွန္းသိရက္နဲ႕ ဇြတ္ႏွစ္ေနၾကသူေတြ ရွိၾကတယ္။ အဲ႕လိုဇြတ္ႏွစ္ရင္းနဲ႕ ျခေသၤ႕အေသကို အသက္သြင္းမိေနမွာ ကိုေတာ႕ စဥ္းစားသင္႕ၾကပါတယ္။ ကိုယ္ရွဴးကိုယ္ပတ္ ဆိုတာမ်ဳိးေပါ႕..။ ဆင္ျခင္တံုတရားေလး လက္ကိုင္ထားၿပီး ေနၾကမယ္ ဆိုရင္ျဖင္႕ ေနေပ်ာ္စရာေလာကႀကီးျဖစ္လာမွာ မလြဲပါဘူး။ မဟုတ္ရင္ေတာ႕ ျခေသၤ႕စာမိၾကမွာ မလြဲပါဘဲရွင္။

မွတ္ခ်က္ ။ 10 December 2009 မွ ပို႕စ္အေဟာင္းေလးအား ျပန္လည္သိမ္းဆည္းျခင္း။




ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစရွင္။

ျမေသြးနီ