တစ္ႏွစ္မွာတစ္ႀကိမ္တစ္ခါသာ ပြင့္တဲ့ ထူးျခားတဲ့ ပိေတာက္က ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ အတာတန္ခူး ျမန္မာ ႏွစ္ကူးအခါသာမယရဲ႕ ၀ိေသသပန္းပါ။ ထူးျခားတဲ့ အ၀ါရင့္ေရာင္နဲ႕ ေမႊးပ်ံ႕တဲ႕ ခ်ဳိအီရန႕ံေလးက ပန္းမႀကိဳက္တတ္သူ ကၽြန္မကိုေတာင္ မေမႊးၾကဴပဲ မေနႏိုင္ေအာင္ စြဲေဆာင္ေနတာပါ။ ကၽြန္မက ပိေတာက္ပန္းေတြ ခူးယူ ပန္ဆင္ရတာမ်ဳိးထက္ သႀကၤန္အခ်ိန္မွာ ပင္လံုးကၽြတ္ ၀ါထိန္ေအာင္ အရြက္စိမ္းျမျမေတြၾကားမွာ ရွိေနတာမ်ဳိးကို ပိုႏွစ္သက္ သူပါ။ ပိေတာက္ရဲ႕ အ၀ါေရာင္စိုစုိနဲ႕ စိမ္းျမေနတဲ့ အရြက္အခက္အဖူးတို႔က လက္ရာေျမာက္ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ဦးရဲ႕ သက္၀င္ေနတဲ့ စုတ္ခ်က္ေတြနဲ႕ မြမ္းမံထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို ၾကည့္ေနရသလို ခံစားမိပါတယ္။
ဒီလို သၾကၤန္ရက္ေတြနီးလာတိုင္း ကၽြန္မတို႕အိမ္မွာ မိသားစု၀င္ေတြအားလံုး ပိေတာက္ပြင့္ရက္ေတြကို ေမွ်ာ္ေနမိၾကၿပီ။ ဒီလိုေမွ်ာ္ေနမိၾကတာက အထူးသျဖင့္ ကၽြန္မရဲ႕ အေဖ။ အေဖရဲ႕ ပိေတာက္နဲ႕ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ခံစားမွဳ၊ အေဖ့ရင္ထဲက ပိေတာက္အေပၚထားတဲ့ စြဲလမ္းစိတ္။ ကၽြန္မတို႕ သားသမီးေတြ အတြက္ ဟိုးအရင္ကလို ပေဟဠိိတစ္ပုဒ္ မဟုတ္ေတာ့ေပမယ့္ ဒီလိုအခ်ိန္ ဒီလိုရက္ေတြနီးလာတိုင္း အေဖ့ရဲ႕ မပ်က္မကြက္ ျပဳၿမဲ အျပဳအမူအေပၚ သားသမီးေတြက စိတ္မေကာင္းစြာ..။ ပိေတာက္က အေဖရဲ႕ ေမထၳာ အတြက္ တကယ့္ မွတ္ေက်ာက္တင္ခံရမယ့္ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါ မပ်က္မကြက္ ပြင့္တဲ့ သ စၥာပန္း။
…xxxxxxxxxxx…
ဟိုး အရင္ မိသားစုေတြစံုစံုညီညီရွိစဥ္က ဧၿပီလေပါင္းမ်ားစြာကို ေက်ာ္လြန္ျဖတ္သန္းခဲ့ေပမယ့္ အေဖနဲ႕ အေမ့အၾကား ဆက္ႏြယ္မွဳရွိေနတဲ့ ပိေတာက္ ကို အေရးတယူ သတိမထားမိခဲ့။ ဒါေပမယ့္ အေမ ကၽြန္မတို႕ ခြဲခြာသြားၿပီး ေနာက္တစ္လ။
အဲ့ဒီလက ဧၿပီလ။ မွတ္မွတ္ရရ အဲ့ဒီႏွစ္က သႀကၤန္မိုးေလး တေစြ႕ေစြ႕နဲ႕ ပန္းပိေတာက္ေတြ လွဳိင္လွဳိင္ပြင့္တဲ့လ။ မနက္ေစာေစာ၆နာရီေလာက္ အေဖအိမ္ကထြက္သြားတာကို သတိျပဳလိုက္မိေပမယ့္ အရင္မနက္ခင္းေတြလိုပဲ အေညာင္းအညာေျပ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တယ္လို႕ပဲ ထင္ခဲ့မိတာ။ ေနာက္တစ္နာရီေလာက္ၾကာေတာ့ လက္ထဲမွာ ပိေတာက္ပန္းခက္ေတြ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္နဲ႕ အေဖအိမ္ျပန္ေရာက္လာတယ္။ အရင္လို ကၽြန္မကို မလုပ္ခိုင္းေလပဲ ပန္းေတြကို သူကိုယ္တိုင္ သန္႕စင္ေဆးေၾကာတယ္။ ဘုရားပန္းအိုးေတြထဲကို ပိေတာက္ပန္း ေတြ လွယ္ထည့္ တယ္။ အေဖ့ရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ အျပဳအမူေတြက ကၽြန္မအတြက္ အ့ံၾသစရာ။ ေရဖန္ခြက္ေလးထဲ မွာ ပိေတာက္ပန္းခက္ အခ်ဳိ႕ကို ထည့္ၿပီး အေမ့ရွိစဥ္က ရိုက္ထားတဲ့ အေမ့ဓာတ္ပံု စတန္းေလးေရွ႕မွာ ပိေတာက္ပန္းခြက္ေလးကို ထားလိုက္ခ်ိန္မွာ ေတာ့ ကၽြန္မရင္ထဲနင့္ကနဲ။ အေမ့ဓာတ္ပံုကို စူးစူးစိုက္စိုက္ ၾကည့္ေန တဲ့ အေဖ့မ်က္၀န္းေတြက မ်က္ရည္ၾကည္ေတြနဲ႕ စိုစြတ္လို႕။ “ သမီးအေမက ပိေတာက္ပန္းဆို သိပ္ႀကိဳက္ရွာတာ ” လို႕ ညည္းေျပာေျပာေနတဲ့ အေဖ့ရဲ႕ ႏွဳတ္ဖ်ားက ဖြဖြတိုးတိုးစကားသံေတြက ေၾကကြဲဖြယ္ရာအတိ။
ဒီအျဖစ္အပ်က္ေၾကာင့္ အေဖနဲ႕ အေမရ႕ဲၾကားက ပိေတာက္ဇာတ္လမ္းကို ကၽြန္မအေတာ္ေလး စိတ္၀င္စားလာမိတယ္။ အေဖနဲ႕ အေမၾကားမွာ ပိေတာက္ဟာ မလြဲမေသြပါ၀င္ ပတ္သက္ေနမယ္ဆိုတာ ကၽြန္မယံုၾကည္လာမိတယ္ ။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္မ မွတ္မိသေလာက္ အေမရွိခဲ့စဥ္ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ေတြးၾကည့္မိလိုက္ေတာ့.. ဘုရားေရ.. အေဖဟာ အေမ့ကို ႏွစ္စဥ္ ဧၿပီလေရာက္တိုင္း ပိေတာက္ပန္းေတြ ေပးခဲ့တာပါလား။ ကၽြန္မရဲ႕ အေတြးထဲ မွာ ပိေတာက္ပန္းပြင့္ ၀ါ၀ါေလးေတြက အေဖနဲ႕ အေမ့ အၾကားမွာ တလြင့္လြင့္နဲ႕။ အေဖက အျပင္ကေန သူရွာယူလာတဲ့ ပိေတာက္ပန္းခက္ေလးေတြ ကို အေမ့လက္ထဲ အပ္လိုက္တာ။ ပန္းေတြက မ်ားလြန္းလို႕ အေမက ဘုရားအိုးထိုးၿပီး ပိုတာေတြကို ဧည့္ခန္းပန္းအိုးမွာလည္းထိုး၊ သူ႕ေခါင္းမွာလည္း ေ၀ေနေအာင္ ပန္ထားခဲ့တာ။ ပန္းေတြနဲ႕ေ၀ေနတဲ့ အေမ့ရဲ႕ ၾကည္ႏူးမ်က္ႏွာနဲ႕အတူ အေဖ့ရဲ႕ ပီတိအၿပံဳး။ တစ္အိမ္လံုး ေရႊ၀ါေရာင္ေတြ လႊမ္းျခံဳခဲ့ခ်ိန္ ကာလမ်ား။
ကၽြန္မ တေျဖးေျဖး မွတ္မိလာတယ္။ တစ္ႏွစ္ထဲမဟုတ္။ ႏွစ္စဥ္ ..။ အေဖက ႏွစ္စဥ္ ဒီလိုအခ်ိန္ေရာက္တိုင္း မနက္ေစာေစာ ဦးဦးဖ်ားဖ်ား ပိေတာက္ ပန္းေတြရွာေဖြလို႕ အေမ့ကို မပ်က္မကြက္ေပးခဲ့တာ။ တစ္ႏွစ္မွာေတာ့ ပိေတာက္ေတြ မတ္လထဲ ေစာပြင့္လို႕ အေဖက “ မိန္းမေရ.. ဒီမွာ.. ပိေတာက္ ေတြ.. သၾကၤန္ေတာင္ မတိုင္ေသးဘူး.. အေစာႀကီးပြင့္ေနတယ္ကြာ။ သၾကၤန္မွ မင္းကိုေပးခ်င္ေပမယ့္ ထပ္မပြင့္ရင္ ဒုကၡ ” လို႕ေျပာခဲ့လို႕ ကၽြန္မတို႕ ကေလးေတြ အေဖကဲေန.. သည္းေနပံုကို ဟားခဲ့မိတာ ။ ရုပ္ရွင္အေႏွးျပကြက္ တစ္ခုလို ကၽြန္မအားလံုးကို ျပန္ျမင္ေယာင္လာမိေတာ့တယ္။
ပိေတာက္နဲ႕ ဆက္စပ္ေနတဲ့ အေဖနဲ႕ အေမရဲ႕ၾကားက ဇာတ္လမ္းကို သိခ်င္စိတ္ေတြက ကၽြန္မကို ႀကီးစိုးေနၿပီ။ အေဖ့ကိုေတာ့ လံုး၀မွ မေမးခ်င္။ အေဖ့ရဲ႕ သိမ္ေမြ႕တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကို ကၽြန္မရဲ႕ေမးခြန္းေတြနဲ႕ မဖိႏွစ္ခ်င္။ ဟုတ္ၿပီ။ ကၽြန္မ သိၿပီ။ အေဖနဲ႕ အေမ့ၾကားက ပိေတာက္သဲလြန္စကို ဘယ္ေနရာမွာရွာႏိုင္တယ္ ဆိုတာ ကၽြန္မသိၿပီ။ အေဖ့အခန္းထဲက ဘီဒိုထဲမွာ အေဖနဲ႕အေမတို႕ဟိုး ငယ္စဥ္အခါက အျပန္အလွန္ ေရးထားတဲ့ စာေတြ ထည့္ထားတဲ့ စကၠဴကဒ္ဘူးတစ္ခုရွိတယ္။ အေမရွိတုန္းကေတာ့ အေမ့ကို ၾကည္ဆယ္ ခ်င္ရင္ ကၽြန္မ တစ္ေစာင္တစ္ေလ အာၿပဲနဲ႕ ေအာ္ဖတ္ျပ ရင္ အေမကရွက္ရွက္နဲ႕ရယ္ၿပီး အခန္းထဲကေန ေမာင္းထုတ္ခဲ့တာ။ အေမမရွိေတာ့ေပမယ့္ ဒီစာေတြထည့္ထားတဲ့ ကဒ္ဘူးေလးကို အေဖက အခုခ်ိန္ထိ တယုတယ သိမ္းထားဆဲ။
အေဖ့အလစ္မွာ အခန္းထဲ၀င္ၿပီး စာေတြကၽြန္မေမႊေႏွာက္ၾကည့္မိတယ္။ စာေတြ.. စာေတြ.. အေစာင္တစ္ရာေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္။ ပရုပ္လံုးရနံ႕ သင္းေနတဲ့ ေလယာဥ္စာအိတ္အျပာေလးေတြရဲ႕ သက္တမ္းဆို ကၽြန္မအသက္ထက္ေတာင္ ႀကီးေနၿပီ။ စာေတြကို တစ္ေစာင္ခ်င္း ကၽြန္မဖတ္ၾကည့္ ေနမိတယ္။ ဒီစာေတြထဲမွာ လူႏွစ္ေယာက္က ေမြးဖြားလာခဲ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမကၠာေတြရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းေတြကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒီစာေတြမွာ ဒီလူႏွစ္ ေယာက္ရဲ႕ သစၥာတရားေတြ ထံုမႊမ္းထားတဲ့ အတၳဳပၸတၱိိက ျမင္သာေနတယ္။
ေဟာ.. ေတြ႕ပါၿပီ။ ႏွစ္ကာလမ်ားစြာကို မွတ္ေက်ာက္တင္ ေက်ာ္လြန္ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ အျမဳေတ ပိေတာက္ပန္းေျခာက္ေလးက စာေလးထဲမွာ တြယ္ကပ္လွ်က္။ ၀ါက်င့္က်င့္ စာေလးက ကၽြန္မကို ညိွဳ႕ငင္စြဲယူလိုက္ပါၿပီ။
စာရြက္ကို ကိုင္ထားတဲ့ ကၽြန္မလက္ေတြက တုန္ရီလာကာ အမည္မေဖာ္ႏိုင္တဲ့ ခံစားမွဳေတြနဲ႕ ရင္ထဲမွာ ဆို႕နင့္လာ ပါေတာ့တယ္။
ႏွစ္စဥ္ မပ်က္မကြက္ အေမ့ကိုေပးခဲ့တဲ့ အေဖ့ရဲ႕ ပိေတာက္ပန္းပြင့္ေတြ..။ အေမ မရွိခဲ့တာေတာင္ ဧၿပီလေရာက္တိုင္း မေမ့မေလွ်ာ့ ေပးေနဆဲ အေဖ့ရဲ႕ သစၥာပိေတာက္ပြင့္ေတြ..။ ကၽြန္မမ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႕သိလိုက္ရပါၿပီ။ ကၽြန္မရင္ထဲ မရွင္းလင္းပဲရွိခဲ့တဲ့ ပိေတာက္ရဲ႕ ပေဟဠိက အေျဖထြက္ခဲ့ပါၿပီ။ ထံုအီတဲ့ပိေတာက္ရဲ႕ ေမႊးရန႕ံေတြေတာင္ ေလာေလာလတ္လတ္ ကၽြန္မခံစားရွဴရွဳိက္လိုက္ရသလိုပါဘဲ။
…xxxxxxxxx…
တူးပို႕ တူးပို႕ သၾကၤန္ေတးသံေတြက ေလထဲမွာ ပ်ံ႕လြင့္လို႕။ ျဖတ္သန္းသြားတဲ့ ေရပက္ခံကားေပၚက အေပ်ာ္ေတြ လႊမ္းၿခံဳေနတဲ့ စ..ေနာက္သံေတြက ဟိုတစ္စဒီတစ္စ။ ကၽြန္မရဲ႕ ၀န္းက်င္မွာ ပိေတာက္ရနံ႕ေတြ ရုတ္ခ်ည္း သင္းထံု လာတယ္။
ပိေတာက္ပန္းခိုင္ေတြ တစ္ေပြ႕တစ္ပိုက္နဲ႕ တလွဳပ္လွဳပ္နဲ႕ အိမ္ထဲ၀င္လာတဲ့ အေဖ့ကို ကၽြန္မကူညီဖို႕လက္လွမ္းလိုက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း အသာအယာေခါင္းခါ ျငင္းလို႕။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ေရေဆးသန္႕စင္၊ ဘုရားမွာကပ္၊ ဆုေတာင္း၀တ္ျပဳ။ ၿပီးမွ သီးသန္႔ဖယ္ထားတဲ့ ပိေတာက္ခက္ အခ်ဳိ႕ကို ေရဖန္ခြက္ေလးထဲ ထည့္လို႕ အေမ့ရဲ႕ ဓာတ္ပံုေရွ႕မွာထားကာ။
အသက္ (၇၄) ႏွစ္အရြယ္ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႀကီးမားတဲ႔ အစြဲအလန္းလို႕ပဲ ဆိုရမလား။ ဒါမွမဟုတ္ သူ႕ရဲ႕ ခ်စ္သူအေပၚမွာ ထားရွိတဲ့ ခိုင္ၿမဲတဲ့ သစၥာတရားလို႕ပဲ ဆိုရမလား။ ပိေတာက္တို႕ကေတာ့ အခ်ိန္မွန္မွန္ ပြင့္လို႕သာ…။
ဆႏၵနဲ႕ဘ၀ တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစရွင္။
ျမေသြးနီ
0 comments:
Post a Comment