Wednesday, April 28, 2010

ဥကၠၿံမိဳ႕က ဘိုးဘြားတို႔ရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္း

ကၽြန္မ ဒီတစ္ေခါက္ ဥကၠၿံမိဳ႕က “ ဦးေမာင္ရံုး + ေဒၚရင္ ရဲ႕ ဘိုးဘြား ရိပ္သာ ” အလွဴမွာေတာ့ အရင္ တစ္ခါ ေရႊသံလြင္ အလွဴတုန္းကလို အဘိုးအဘြား ေတြကို သူတို႕ရဲ႕အေၾကာင္း ေမးခြန္းေတြနဲ႕ အေသးစိတ္ မေမးခ်င္ ေတာ့ပါဘူး။ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ ႏွဳိက္ႏွဳိက္ ခၽြတ္ခၽြတ္ ေမးခြန္းေတြ ေၾကာင့္ ဘိုးဘြားေတြရဲ႕ ဒတဂၤ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးရတဲ့ အခိုက္အတန္႕ အခ်ိန္ေလးေတြကို ပ်က္စီးသြားမွာ စိုးရိမ ္မိလို႕ပါဘဲ။ ဒီအေတြး၀င္လာ တာက ပထမအႀကိမ္ ေရႊသံလြင္အလွဴက ျပန္လာထဲက ခံစားမိခဲ့ရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီတစ္ေခါက္မွာ ေတာ့ အၾကမ္းဖ်င္း သူတို႕ေျပာသေလာက္ေလးပဲ ကၽြန္မ မွတ္သားလာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ အေၾကာင္းအရာ ေလး ေတြက အရင္ကေလာက္ ျပည့္စံုမွဳ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရိပ္သာ ေရာက္လာ တဲ့ ဘိုးဘြားေတြအားလံုးမွာ စိတ္၀င္ စားစရာ ေနာက္ခံ ပံုရိပ္ေတြ ကိုယ္စီရွိေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္ရွင္။ တကယ္လို႕မ်ား အဖိုးအဖြား မ်ားရဲ႕ ပံုရိပ္မ်ားနဲ႕ နာမည္မ်ား လြဲမွား မွဳရွိရင္ ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးၾကပါေနာ္။



ကဲ.. အဖြားေဒၚရင္ျမက စလိုက္ၾကရေအာင္ေနာ္။



အဖြားေဒၚရင္ျမက သံုးဆယ္ၿမိဳ႕ဇာတိပါ။ အသက္က ၇၈ႏွစ္။ သားသမီး ၇ေယာက္ရွိတယ္။ အားလံုးက အေ၀းမွာ ေနၾကတယ္။ သား သမီးေတြ အားလံုးက အတူလာေနၾကဖို႕ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကိုက မေနခ်င္တာ။ ဒီမွာေနရတာ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ ေကာ္မတီ ၀င္ေတြက ေစတနာရွိ တယ္။ ေစာင့္ေရွာက္ၾကတယ္။ ဆရာ၀န္ ေတြက အစ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္ေပးၾကတယ္။ ဘာလို႕ ဒီလို ေနရာမ်ဳိးမွာ မေနႏိုင္ရမွာလည္းေနာ္။ ဒီေရာက္တာ ၅ႏွစ္ရွိေနၿပီ ။





အဖြားေဒၚေအးၾကည္က အသက္ ၈၅ႏွစ္ရွိၿပီ။ ဟသာၤတၿမိဳ႕သူ။ ရိပ္သာေရာက္တာ ၆ႏွစ္ရွိေနၿပီ။ ခင္ပြန္း ျဖစ္သူက အသက္ ၆၀မွာ ဆံုးသြားၿပီ။ ရွိတဲ့သားေလး တစ္ေယာက္ကလည္း ဆံုးသြားတာၾကာၿပီ။ ဥကၠၿံမိဳ႕က တူမဆီလာရင္း ဒီရိပ္သာမွာ ေနျဖစ္သြားတာပါ။ ဒီမွာ အစားအေသာက္ ေကာင္းေကာင္းေကၽြးတယ္။ တရား တစ္ေန႔ ၂ႀကိမ္ထိုင္ရတယ္။ တရားစိတ္ေအးလက္ေအး ရွဳမွတ္ရလို႕ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕မွဳရပါတယ္။




အဖြားေဒၚၾကင္ညြန္႕၊ အသက္ ၉၀ႏွစ္သာဆိုတယ္ အရြယ္တင္လိုက္တာ။ က်န္းမာေရးေကာင္းမွေကာင္း။ အပ်ဳိႀကီးျဖစ္ၿပီး ဥကၠၿံမိဳ႕ ဇာတိျဖစ္တယ္။ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့လို႕ ဒီရိပ္သာမွာပဲ ေခါင္းခ်မယ္တဲ့။ ေရာက္တာက ၃ႏွစ္ရွိေနၿပီ။ ဟာသ ဇ၀နဥာဏ္ရႊင္သူ။ ဒါေၾကာင့္ အသက္ရွည္ က်န္းမာ တာေနမွာ။




အဖြားေဒၚလွျမင့္က ဥကၠၿံမိဳ႕သူ။ အသက္က ၆၉ႏွစ္။ သားခ်င္းေတြ တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ့။ ဒီအဖြားကလည္း အပ်ဳိႀကီး။ သြားေတြ လည္း တစ္ေခ်ာင္းမွ မရွိရွာေတာ့။ သြားငုတ္စိ မဲမဲေလး၂ေခ်ာင္းသာရွိေတာ့တာကို ပါးစက္ဟျပ လို႕ ၾကည့္ခဲ့ရေသးတယ္။ အဖြား ေဒၚၾကင္ညြန္႕က  “ သြားေတြ တစ္ေခ်ာင္းမွ မရွိေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူ႕ ငွါးလိုက္ သလဲ မသိဘူး ” လို႕ တဖက္ ကုတင္ကေန လွမ္းစတယ္။




အဖြားေဒၚညြန္႕ရီက မႏ ၱေလးဇာတိ။ ဥကၠံက အမ်ိဳးေတြက ဒီရိပ္သာကို ေခၚလာေပးတာ။ ခင္ပြန္းျဖစ္သူက ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ ဆံုးတာ။ သားတစ္ ေယာက္ရွိေပမယ့္ ရွမ္းျပည္မွာ အလုပ္သြားလုပ္မယ္ဆိုၿပီး အသက္၂၀ႏွစ္ထဲ က ထြက္သြားလိုက္တာ ခုထိကို မေတြ႔ရေတာ့ ပါဘူး.. တဲ့။ အသက္ ကေတာ့ ၈၀ႏွစ္ရွိေနပါၿပီ။



ဥကၠံဇာတိ အဖြား ေဒၚခင္ျမက အသက္ ၇၇ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ရိပ္သာေရာက္တာ ၁ႏွစ္နဲ႕ ၆လပဲ ရွိပါေသးတယ္။ တူမေတြ ဥကၠံမွာရွိေပမယ့္ ဒီမွာပဲ ေနခ်င္သူပါ။ ဒီမွာ ေသတဲ့အထိေနမယ္လို႕ သံဓိဌာန္ခ်ထားသူပါ။



အဖိုးဦးညြန္႕၊ ၇၈ႏွစ္က ပင္စင္စား ရဲ၀န္ထမ္းတစ္ဦးပါ။ ဥကၠံဇာတိျဖစ္ၿပီး ရိပ္သာကို ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ထဲက ေရာက္တာပါ။ လူပ်ဳိႀကီးျဖစ္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ သူပါ။ က်န္းမာေရး အခုထိေကာင္းေနၿပီး ဘုရားေပးတဲ့ ကုသိုလ္ေၾကာင့္ မ်က္စိေရာ၊ နားေရာေကာင္းေနဆဲပါ။





အဖိုး ဦးသန္းေမာင္၊ အသက္ ၈၅ႏွစ္က ဥကၠံဇာတိပါ။ သားသမီး ၂ေယာက္လံုး ဥကၠံမွာရွိေနေပမယ့္ ရိပ္သာ ေရာက္တာ ၃ႏွစ္ရွိ ေနပါၿပီ။ သားသမီး ေတြက အိုလို႕ပယ္ထားတဲ့ “ အိုပယ္ ” ျဖစ္ေနေတာ့ အိမ္မွာထက္ ရိပ္သာမွာေနရတာ ပိုစိတ္ခ်မ္းေျမ႕မွဳ ရပါ တယ္လို႕ ေျပာရွာပါတယ္။



အဖိုး ဦးလူနီ၊ အသက္ ၇၃ ႏွစ္ရွိၿပီး ဥကၠံဇာတိပါ ။ ရိပ္သာေရာက္တာ ၂လပဲရွိေသးသူပါ။ ရဟန္း၀တ္နဲ႕ ၆ ၀ါရၿပီးမွ ဇနီးျဖစ္သူ ေနမေကာင္းျဖစ္ လို႕ လူထြက္ရတာပါ။ အဖြားက ခ်ိနဲ႕ၿပီး ေနမေကာင္းျဖစ္လို႕ အင္းစိန္၊ ေဖာ့ကန္က ေမာင္လုပ္သူက ေဆးကုဖို႕ ေခၚသြား

ပါတယ္။ အဖြားအတြက္ ေနေကာင္းဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နည္းပါတယ္။ အဖြားကို သတိရေပမယ့္ ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ.. သူေဆးကုဖို႕ပဲ ကို.. လို႕ စိတ္မေကာင္းစြာ ေျပာရွာပါတယ္။ အဖိုးကေတာ့ ဒီမွာပဲ ေသသည္အထိ အရိုးထုတ္မယ္တဲ့။




အဖိုး ဦးဖိုးဆိတ္က ရိပ္သာမွာ အသက္အႀကီးဆံုးပါ။ အသက္ ၉၄ႏွစ္ရွိၿပီး ဥကၠံ၊ ရြာမဇာတိပါ။ ဇနီးဆံုးတာ ၇ႏွစ္ရွိပါၿပီ။ ငယ္စဥ္က လယ္လုပ္ခဲ့သူ လယ္သမားႀကီး တစ္ဦးပါ။ ရိပ္သာေရာက္တာ ၅ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။ သားသမီးေတြ ၅ေယာက္ရွိေပမယ့္ ဒီမွာပဲ ေသသည္္အထိ ေနဖို႕ ဆံုးျဖတ္ထား ပါတယ္။ အဖိုးက အရပ္ ၆ေပ နီးပါးျမင့္ၿပီး အသံၾသဇာေကာင္းသူပါ။ ေကာ္ဖီ၊ ကိတ္မုန္႕ တိုက္ ခ်ိန္


ဆုေတာင္းေမတၱာ ပို႕သစဥ္ ကၽြန္မသတိထားမိလိုက္တာပါ။




အဖိုးအဖြားေတြရဲ႕ ဘ၀ေလးေတြက သနား ဂရုဏာသက္စရာ ေကာင္းသလို စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းလြန္း လွပါတယ္။ အဖိုးအဖြားေတြရဲ႕ ဆည္းဆာ ေန၀င္ခ်ိန္ မတိုင္မီ ဘ၀ေလးေတြအတြက္ ရိပ္သာက ၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးမွဳ၊ေစတနာရွင္ေတြ ရဲ႕ ေႏြးေထြးယုယမွဳ ေတြက မလြဲမေသြ လိုအပ္ေနဦးမွာပါ။




ကၽြန္မတို႕ အားလံုးဟာလည္း တစ္ေန႕က်ရင္ မလြဲမေသြ အိုမင္းမစြမ္း ျဖစ္ၾက ရဦးမွာပါ။ တစ္ခါ တစ္ခါ စဥ္းစားမိပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ဘ၀ ေန၀င္ခ်ိန္ေတြကေရာ လွပႏိုင္ပါ့မလားလို႕…။



ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစရွင္။


ျမေသြးနီ



Monday, April 26, 2010

ေႏြေနနဲ႕အတူ ဥကၠံအလွဴ



ဒီတစ္ေခါက္ Save The Aged ရဲ႕ ဧၿပီလ အတြက္ ပရဟိတ အလွဴကို ဥကၠံၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ “ ဦးေမာင္ရံုး + ေဒၚရင္ ရဲ႕ ဘိုးဘြား ရိပ္သာကို ေရြးခ်ယ္ထား တာကို အဖြဲ႕ရဲ႕ဆိုက္မွာ တင္ထားၿပီလို႕ ကၽြန္မရဲ႕ ရံုးက အမာခံအဖြဲ႕၀င္ တစ္ဦးျဖစ္သူ Ki Ki က ေျပာလာပါတယ္။ ကၽြန္မ ကလည္း သၾကၤန္မတိုင္ခင္ ကေရာ၊ သၾကၤန္တြင္းေရာ၊ သၾကၤန္အၿပီးေရာ အလုပ္ေတြက ပိေနေလေတာ့ အြန္လိုင္းလည္း မတက္ႏိုင္၊ ဆိုက္ထဲလဲ မတက္ႏိုင္ ျဖစ္ေနရတာပါ။ ဒီၾကားထဲ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္ေတြကလည္း မတရား က်ေနေလေတာ့ ဘာဆို ဘာမွ update မျဖစ္ ျဖစ္ေန ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႔က ကၽြန္မတို႕ စကၤာပူအဖြဲ႔ရဲ႕ တာ၀န္ခံ ဖိုးေသာၾကာက စကၤာပူကေန ဖုန္းလွမ္းေခၚပါတယ္။ စကၤာပူအဖြဲ႕ရဲ႕ ဧၿပီလအတြက္ ပရဟိတ အလွဴေငြ ၂သိန္းသတ္မွတ္ လွဴပါမယ္ေျပာလာလို႕ ကၽြန္မ လည္း ရန္ကုန္က တာ၀န္ခံေတြဆီ ဆက္သြယ္ အေၾကာင္းၾကားေပးရပါတယ္။


ဒါနဲ႕ ဧၿပီလအတြက္ အလွဴရက္က ၁ရက္သာ လိုေတာ့တာကို သတိျပဳမိပါတယ္။ အမွန္အတိုင္း ၀န္ခံရရင္ မိသားစုကိစၥေတြ ရွိေနတာမို႕ မေန႕က ( စေနေန႕ ) အထိ လိုက္ဖို႕ကို မေသခ်ာေသး ျဖစ္ေနတာပါ။ အြန္လိုင္းက ညီမေလးမ်ား ေမးလာေတာ့လည္း အတတ္ႏိုင္ဆံုး လာဖို႕ ႀကိဳးစားပါ့မယ္သာ ေျပာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့လကလည္း မလိုက္ႏိုင္ခဲ့တာမို႕ ဒီလေတာ့ သြားခ်င္စိတ္က ႀကီးစိုးေနပါတယ္။ ကံအားေလွ်ာ္စြာ စေနေန႕ညမွာေတာ့ အဖြဲ႕႔ရဲ႕ အလွဴကို လိုက္ဖို႕ေသခ်ာသြားပါတယ္။ ကင္မရာက ရံုးမွာ က်န္ခဲ့ေလေတာ့ Ki Ki ကို ကင္မရာယူခဲ့ဖို႕ ညတြင္းခ်င္း ဖုန္းဆက္မွာရပါတယ္။



ဒီလိုနဲ႕ တနဂၤေႏြေန႕ မနက္ ရနာရီ ၄၅မိနစ္မွာ စုရပ္(၁) လမ္းမေတာ္ စံျပရွင္ရံုအေရွ႕ကို ကၽြန္မ ေရာက္ေန ခဲ့ပါၿပီ။ အဖြဲ႕၀င္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားလည္း ေရာက္ေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ၉နာရီ၁၅မိနစ္မွာ စုရပ္(၁)က ထြက္ခဲ့ၿပီး ျပည္လမ္း ၈မိုင္လမ္းဆံုနားက စုရပ္(၂)ကို ၁၅မိနစ္ေလာက္ ေမာင္းတာနဲ႕ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ကားက ကားႀကီးစီစဥ္ထားေပမယ့္ လိုက္ပါသူေတြက ခံုနဲ႕အျပည့္ပါ။ Light Ace အေသး တစ္စီးနဲ႕ အဖြဲ႕၀င္အခ်ဳိ႕ ခြဲပါသြားေပမယ့္ ကားႀကီးေပၚမွာ တခ်ဳိ႕ အဖြဲ႕၀င္ေတြ မတ္တပ္ရပ္လွ်က္က လိုက္ပါလာရပါတယ္။ ဒီ တစ္ေခါက္ ခရီးစဥ္ဟာလည္း အဖြဲ႕အတြက္ အေ၀းဆံုး ခရီးစဥ္ ျဖစ္ေနလို႕ လိုက္ပါသူေတြ နည္းလိမ့္မယ္ ထင္ခဲ့တာပါ။ ဒီတစ္ေခါက္ မွာ ကားဆရာ ကားေမာင္းၾကမ္းလို႔ စိတ္ကသိကေအာက္ ျဖစ္ရတာကလြဲရင္ အဖြဲ႕၀င္အားလံုးဟာ အသြားလမ္းခရီး တစ္ေလွ်ာက္ တက္ၾကြ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္မွာ အဖြဲ႕၀င္အသစ္မ်ားစြာ ပါ၀င္ လာတာကို သတိျပဳမိလိုက္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ ဧရိယာကထြက္ေတာ့ အင္းစိန္၊ မဂၤလာဒံု၊ ေထာက္ၾကံ႕၊ ေမွာ္ဘီတို႕ကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး တိုက္ႀကီး Tour Gate ကို၀င္ေတာ့ မနက္ ၁၀နာရီ၁၅မိနစ္။ ကၽြန္မတို႕အားလံုး အတူတကြ ဦးတည္ေနတဲ့ ပန္းတိုင္က နီးကပ္ လာပါၿပီ။ အားလံုးတူညီတဲ့ ဆႏၵေတြနဲ႔ ဦးတည္ ေနတဲ့ ခရီးတေလွ်ာက္မွာ အဖြဲ႕႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ေတြ တိုက္ေကၽြးတဲ့ ဟာဒရရႊင္ေဆးေၾကာင့္ ဥကၠံၿမိဳ႕ ဘိုးဘြားရိပ္သာေရွ႕ကို ဘယ္လို က ဘယ္လို ေရာက္သြား လိုက္မွန္းေတာင္ မသိလိုက္ပါဘူး။ ကၽြန္မလက္က နာရီအိုေလးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁၀နာရီ ၅၀မိနစ္တိတိ ။




ရိပ္သာရဲ႕ ေကာ္မတီ၀င္လူႀကီးမ်ားနဲ႕တကြ ၀န္ထမ္းမ်ားက ေစာင့္ႀကိဳ ႏွဳတ္ဆက္ေနၾကပါၿပီ။ ကၽြန္မတို႕ အဖြဲ႕႔ လည္း ေရွ႕မွာ အဘိုး အဘြားေတြနဲ႕ဆီ သြားထားတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳက ရွိၿပီးသားမို႕ ေကာ္မတီ၀င္ လူႀကီးမ်ား ႏွဳတ္ဆက္အၿပီးမွာ ေျခလွမ္းမ်ားက အဘိုး အဘြား အေဆာင္မ်ားဆီကို ဦးတည္ လိုက္ပါတယ္။ အဘိုးအဘြား အားလံုးကလည္း ကၽြန္မတို႕လာမယ္ဆိုတာ သိၾကလို႕ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ မိမိအခန္းက ကုတင္ ေနရာေလး ေတြကေန ေစာင့္ေနၾကရွာတာပါ။ အဘိုးအဘြားေတြနဲ႕ အဖြဲ႕သားေတြ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး၊ ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ စကားေတြ အတူေျပာ ၾကပါတယ္။ အတူ ရယ္ေမာၾကပါတယ္။ အတူ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကပါတယ္။ သူတို႕ရဲ႕ဘ၀အေၾကာင္းေတြကို သူတို႕နဲ႕အတူ စာနာစိတ္နဲ႕ မွ်ေ၀ နားေထာင္ ေပးၾကပါတယ္။









အဘိုးအဘြားေတြ ေန႕လည္စာစားခ်ိန္္ ေရာက္ေတာ့ ကြၽန္မတို႕လည္း အဘိုးအဘြားေတြနဲ႕ စကား ေဖာင္ဖြဲ႕ရာကေန ေခတၲရပ္လို႕ ထမင္းစားေဆာင္ကို အတူသြားၾကပါတယ္။



ထမင္းစားေဆာင္ေရာက္ေတာ့ အဘိုးအဘြားေတြက အလွဴရွင္ေတြကို ဆုေတာင္း ေမတၲာေပးပို႕ၾကပါတယ္။




အဘိုးတစ္ဦး အဘြားတစ္ဦးက ထပ္မံ ေက်းဇူး စကားေျပာၾကားၿပီးမွ ေန႕လည္စာကို စတင္သံုးေဆာင္ ပါတယ္။





ဒီေန႔ေန႔လည္စာ အျဖစ္ ၾကက္သားကာလသားခ်က္ ၊ ၾကက္အသည္းအျမစ္နဲ႕ အစိမ္းေၾကာ္၊ ငပိရည္ တို႕စရာနဲ႕ ေကြၽးေမြး ပါတယ္။




နားထင္က ေခြၽးေတြ ဒီးဒီးယိုက်ေနေပမယ့္....





သား.. သမီးတို႕ရဲ႕ အျပဳအစု အယုအယေၾကာင့္ အဘြားတို႕ စားလို႕ၿမိန္လွ....





အဘိုးအဘြားေတြ စားအၿပီးမွာေတာ့ ရိပ္သာက ကြၽန္မတို႕ အဖြဲ႕သားမ်ားအတြက္ အရသာရွိလွတဲ့ ဥကၠံ မုန္႕ဟင္းခါးကို တ၀ႀကီး ေကြၽး ပါတယ္ ။ ထမင္းစားခ်င္သူေတြကိုလည္း ထမင္းစားေစပါတယ္ ။ အားလံုးက လူငယ္ေတြလည္းျဖစ္၊ ဆာေလာင္ ေနၾကၿပီမို႕ အားပါး တရစားၾကတာကို ရိပ္သာရဲ႕ ေကာ္မတီလူႀကီးေတြက ၾကည့္ရင္း တၿပံဳးၿပံဳးျဖစ္ေနပါတယ္။ ကြၽန္မလည္း ဆာဆာနဲ႕ မုန္႕ဟင္းတစ္ပြဲ၊ ထမင္းတစ္ပန္းကန္ စားခဲ့ပါေၾကာင္း ။



ေဆးအဖြဲ႕က အလွမစား.. အ၀စား...



လက္ေဆးမေဆးမသိ..အေအးေလးက အရသာရွိ...



ထမင္းစားၿပီးေတာ့ အလွဴကို အဒီအစဥ္ေလးနဲ႕ လွဴမယ္ဆိုတာေၾကာင့္ ကြၽန္မနဲ႕ အဖြဲ႕တာ၀န္ခံအခ်ဳိ႕ အခမ္း အနားအစီစဥ္ေလး အၾကမ္းဖ်ဥ္း ခ်ေရး ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘိုးဘြားေတြ အေဆာင္ကို ေနာက္ တစ္ေခါက္ ျပန္သြားလို႕ မေၾကပြဲေလးေတြ ႏႊဲဲၾကျပန္ ပါတယ္။ မေၾကပြဲဆိုလို႕ စဥ္းစားရ ၾကပ္မ ေနၾကပါနဲ႕ဦးေနာ္။ အဘိုး အဘြားေတြနဲ႕ အတူ ေႏြးေနြးေထြးေထြးစကားေျပာ၊ လက္သည္းေျခ သည္းေတြညွပ္ေပး၊ စကားေတြေျပာ၊ ဓာတ္ပံုေတြ အမွတ္တရရိုက္ၾကနဲ႕ေပါ့။




ျမေသြးနီလည္း ဟိုဘက္ေျပးရိုက္လိုက္၊ ဒီဘက္ေျပးရိုက္လိုက္၊ သိခ်င္တာ ေလးေတြ ေမးလိုက္နဲ႕၊ သူ႕ေလာက္ ျပာယာခတ္တာေတာင္ သူ႕ထက္ မခတ္ႏိုင္ဘူး ဆိုသလိုျဖစ္ေနေတာ့တာပါဘဲ ။ ခနေနေတာ့ ကြၽန္မ တို႕ အဖြဲ႕သားေတြ အဘိုးအဘြားေတြကို ေဆး၀ါးအပါအ၀င္ လက္ေဆာင္လွဴဘြယ္ ပစၥည္းေတြကို လက္ေရာက္ ေပးလွဴပါတယ္။





တခ်ိန္ ထဲမွာပဲ ကြၽန္မတို႕ရဲ႕ ေဆးအဖြဲ႕မွ ဆရာ၀န္ငယ္ မ်ားကလည္း အဘိုးအဘြားေတြကို သူတို႕ရဲ႕ ကုတင္အေရာက္ က်န္းမာေရး လိုက္လံ စစ္ေဆး ေပးၾကပါတယ္။




ျပန္ခါနီး အဘိုးအဘြားေတြအတြက္ ေကာ္ဖီ နဲ႕ ကိတ္ ေန႕လည္စာ ေကြၽးပါေသးတယ္။





ေန႕လည္ ၁နာရီခြဲေလာက္မွာေတာ့ ရိပ္သာရဲ႕ ရံုးခန္းေလးထဲမွာ ကြၽန္မတို႕ Save The Aged အဖြဲ႕ရဲ႕ အလွဴအစီအစဥ္ေလး စလိုက္ ၾကပါတယ္။ အခမ္းအနားမွဴး အျဖစ္ သီလရွင္လူထြက္ ကြၽန္မ ျမေသြးနီက ေဆာင္ရြက္ၿပီး အစီစဥ္မ်ားကို ေျပာျပေပးပါတယ္။ ( ကေလးေတြက အထင္တၾကီး အခန္းအနားမွဴး လုပ္ေစေပမယ့္ အစီအစဥ္ေတြဖတ္ေနတုန္း အသံေတြ မတုန္ေအာင္ အားတင္းေန ရတာကိုေတာ့ ျမေသြးနီနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ကိုယ္ေစာင့္ နတ္သာ သိပါတယ္။ ဤ ကားစကားခ်ပ္)



အစီစဥ္ (၁) - အခမ္းအနားဖြင့္လွစ္ေၾကာင္းေၾကညာခ်ိန္ ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် လက္ခုတ္သံေတြက ရိပ္သာရဲ႕ ျပင္ပဆီကိုေတာင္ ပ်ံ႕လြင့္လို႕သြားပါ တယ္။ ကြၽန္မစိတ္ထဲ ျပည္ပက ေစတနာရွင္ အလွဴရွင္မ်ားအတြက္ပါ ရည္ရြယ္လို႕ လက္ခုတ္ကို လက္ဖ၀ါးေလးေတြ နီလာတဲ့ အထိ အားပါးတရႀကီး တီးမိလိုက္ပါတယ္ ။



အစီအစဥ္(၂) – Save The Aged အဖြဲ႕ရဲ႕ ကြင္းဆင္းေလ့လာသူ ကို ေဇာ္လင္းထြန္းမွ ဥကၠံၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ “ ဦးေမာင္ရံုး + ေဒၚရင္ ရဲ႕ ဘိုးဘြား ရိပ္သာကို ေရြးခ်ယ္ရျခင္း အေၾကာင္းကို ရွင္းလင္းေျပာျပေပးပါတယ္။ သူက အျပင္မွာသာ ဟာသေတြေဖာက္ေနတာ။ ဒီလိုမေျပာခ်င္ပါဘူးဆိုလို႕ သူ႕ကို မနည္းအားေမြး ေျပာခိုင္းခဲ့ရတာပါ။ အဲ.. ေျပာလည္းေျပာေရာ အဆင္ကိုေခ်ာလို႕ပါဘဲ။




အစီအစဥ္(၃) – Save The Aged ရဲ႕ တာ၀န္ခံတစ္ဦးျဖစ္သူ စည္သူ @ ႏို္င္စစ္ေသြး က Save The Aged စတင္ခဲ့ပံု၊ အသင္းရဲ႕ ရပ္တည္မွဳ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ နဲ႕ တကြ ယေန႕လွဴဒါန္းမွဳ အ၀၀တို႕ကို ရွင္းလင္း တင္ျပေပးပါတယ္။ သူလည္း အခမ္းအနားမစခင္ ေကာ္ရစ္ တာေထာင့္ေလးမွာ ေျပာရမယ့္စာရြက္ေလးကိုင္လို႕ မုဒ္ေတြသြင္းေနတာ ေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ ေတြ႕လိုက္မိပါေသးတယ္။ ( နာမည္ႀကီးခ်င္သူမ်ားေနာ္)




အစီအစဥ္(၄) - ဘိုးဘြားရိပ္သာ တာ၀န္ခံ ဒု - ဥ ကၠဌ ဦးခင္ေအာင္က ရိပ္သာရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းကို ကြၽန္မတို႕ အဖြဲ႕သားမ်ား သိရွိ ေစရန္ရွင္းျပေပး ပါတယ္။



အစီအစဥ္(၅) - ဘိုးဘြားရိပ္သာ အတြင္းေရးမွဴး ဦးစံရီမွ ရိပ္သာရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို ရွင္းလင္း ေျပာျပေပးပါတယ္။




အစီအစဥ္(၆) - ဘိုးဘြားရိပ္သာ ဥကၠဌ ျဖစ္သူ ရိပ္သာပိုင္ရွင္ရဲ႕ ညီျဖစ္သူ ဦးဟုန္စိန္မွ ကြၽန္မတို႕ အဖြဲ႕အား ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႕ ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာၾကားေပးပါတယ္။




အစီအစဥ္(၇) – ကြၽန္မတို႕ အဖြဲ႕မွ အဘိုးအဘြားမ်ားအတြက္ ဆန္အိတ္ ၂၂အိတ္၊ တစ္ေန႕တာ အဟာရ နဲ႕ ေငြပေဒသာပင္ ၃သိန္း ေပးအပ္လွဴဒါန္း ပါတယ္။ ရိပ္သာမွ တဖန္ ကြၽန္မတို႕ အသင္းအတြက္ ဂုုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာမ်ား ျပန္လည္ေပးအပ္ပါတယ္။ ( လက္ခုပ္သံမ်ား ျဖည့္စြက္နားေထာင္ ယူေပးၾကပါ)




ဆန္ ၂၂အိတ္...





တစ္ေန႕တာ အဟာရ...နဲ႕..





ေငြ ၃သိန္း....လွဴဒါန္း။


အစီအစဥ္(၈) – ကြၽန္မတို႕ အဖြဲ႕မွ တာ၀န္ခံတစ္ဦးျဖစ္သူ ဇင္အိအိ၀င္းက ယေန႕အလွဴအတြက္ ေက်းဇူးတင္ ၀မ္းေျမာက္ပီတိျဖစ္ ရေၾကာင္းကို ျပန္လည္ေျပာၾကားေပးပါတယ္။ စကားေျပာေကာင္းသူ ဇင္အိရဲ႕ ၀မ္းေျမာက္စကားသံၾကားမွာ ရိပ္သာရဲ႕ ေကာ္မတီ၀င္ လူႀကီးမ်ားရဲ႕ ပီတိအျပံဳးေတြ ေပ်ာ္၀င္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ဇင္အိေရ.. ေနာက္ပြဲေတြ အတြက္လည္း nominate လုပ္လိုက္ ၿပီေနာ္။




ဇင္အိေျပာအၿပီးမွာေတာ့ ရိပ္သာမွဴးေဒၚခင္ခ်ဳိေအးက ဆုေတာင္းေမတၲာေပးပို႕ဖို႕ ၾကားျဖတ္ ေၾကညာခိုင္းပါတယ္။ ေဒၚခင္ခ်ဳိေအးကလည္း ဒီရိပ္သာ မွာ အဘိုးအဘြားေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္တာ၀န္ယူ ေစာင့္ေရွာက္ေပး ေနရသူ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးပါ။ ဆုေတာင္း ေမတၲာပို႕သ အၿပီးမွာေတာ့ ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္သြား တဲ့ ကြၽန္မတို႕ Save The Aged (ျပည္တြင္း+ျပည္ပ) အဖြဲ႕၀င္မ်ားရဲ႕ အလွဴ အတြက္ လွဳိက္လွဲစြာ သာဓုေခၚမိပါတယ္။


အခမ္းအနား အၿပီးမွာေတာ့ ရိပ္သာရဲ႕ ဧည့္မွတ္တမ္းမွာ အမွတ္တရေရးဘို႕ စာအုပ္ႀကီးက ျမေသြးနီ လက္ထဲ ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။






မွတ္တမ္းေရးအၿပီးမွာ ေကာ္မတီ၀င္လူႀကီးမ်ားကို ဓာတ္ပံုရိုက္ျဖစ္ပါတယ္။




ကားျပန္အလာကိုေစာင့္ရင္း ရိပ္သာရဲ႕ ဘုရား ဧည့္ခန္းမွာ အဖြဲ႕၀င္အားလံုးစုျဖစ္ၾကပါတယ္။ တာ၀န္ခံ ကိုေဗဒါေဇာ္က ေမလအတြက္ စီစဥ္ထားတဲ့ အဖြဲ႕ရဲ႕ အလွဴအေၾကာင္းရွင္းျပပါတယ္။ ေနာက္.. အဖြဲ႕၀င္ အသစ္မ်ားအတြက္ ရင္းႏွီးမွဳရလာေအာင္ တစ္ေယာက္ခ်င္း မိတ္ဆက္ေစပါတယ္။ ကြၽန္မတို႕ အားလံုးဟာ ကြဲျပားတဲ့ အေရာင္အေသြးစံု၊ အသက္အရြယ္စံု၊ အလႊာစံု၊ အလုပ္ဌာန အစံုက ျဖစ္ေန ၾကေပမယ့္ Save The Aged အဖြဲ႕ႀကီးရဲ႕ ေအာက္မွာေတာ့ အားလံုးဟာ တစ္ေသြးထဲ တစ္သားထဲ ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုထဲ ျဖစ္ေနၾက တာကို ၾကည္ႏူးစဖြယ္ ေတြ႕၊ သိလိုက္ ရပါတယ္ရွင္။



ရိပ္သာရဲ႕ အျပင္မွာေတာ့ ေနကက်ဲက်ဲ ပူေနၿပီ။ အခ်ိန္က မနည္းေတာ့။ မြန္းတည့္ ၂နာရီ ေက်ာ္ေနၿပီ။ ရိပ္သာတည္ေထာင္သူ “ ဦးေမာင္ရံုး + ေဒၚရင္ " ရဲ႕ ရုပ္ထုေရွ႕မွာ အဖြဲ႕ ဓာတ္ပံုရိုက္ၿပီးေတာ့ ေကာ္မတီ၀င္ လူႀကီးမ်ားနဲ႕ တကြ ၀ရန္တာမွာ ကိုယ္စီရပ္ႏွဳတ္ဆက္ လက္ျပေနၾကတဲ့ အဘိုးအဘြားမ်ား ကို လမ္းခြဲ ႏွဳုတ္ဆက္ကာ ရန္ကုန္ေျမကို ျပန္ဖို႕ အားျပန္ယူၾကရပါေတာ့တယ္။ အလွဴၿပီးလို႕ ျပန္ရ တိုင္း ဒီလို ခြဲခြာခဲ့ရတိုင္း ရင္ထဲမွာ ခံစားခ်က္ တစ္ခုက အျမဲက်န္ခဲ့ရပါတယ္။ တျခားအဖြဲ႕၀င္မ်ားလည္း ကြၽန္မနည္းတူ ျဖစ္မယ္လို႕ ထင္မိပါတယ္။


အျပန္လမ္းမွာ ကားဆရာအေမာင္းၾကမ္းလို႕ ကြၽန္မတို႕ ဘုရားစာ အထပ္ထပ္ရြတ္ရင္း ကုသိုလ္ေတြ ထပ္မံရၾကပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေထာက္ၾက့ံျမိဳ႕ ထဲ ၀င္လာခ်ိန္မွာကားက ပ်က္ပါေလေရာ။ ဒီေလာက္ ရမ္း၊ ၾကမ္းေမာင္းလာတာ လမ္းမွာ အ ႏၱရယ္ မျဖစ္တာကိုပဲ စိတ္ထဲက ၾကိတ္၀မ္းသာေနမိေသး။ ကုသိုလ္ေရး လုပ္ခဲ့တဲ့ေန႕ေလး ျဖစ္ေနလို႕ ၾကည္လင္ေနတဲ့ စိတ္အဟုန္ကေလး မပ်က္စီးေစ ခ်င္တာနဲ႕ ယာဥ္ေမာင္းကို ေမတၲာသာ နာနာ လွိမ္႕ပို႕ ေနျဖစ္ပါတယ္။ ကားျပင္ခ်ိန္နာရီ၀က္ကို မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ အဖြဲ႕၀င္ တခ်ဳိ႕နဲ႕ အတူ ၅၁ ဘတ္စ္ကားႀကီး စီးလို႕ ရန္ကုန္ေျမကို ျပန္နင္းခဲ့ ရပါတယ္ရွင္။ ျမေသြးနီရဲ႕ အိမ္အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ေထာက္ၾက့ံျမိဳ႕မွာ တာ၀န္ခံ အခ်ဳိ႕နဲ႕ အတူ ကားျပန္ ေကာင္းလာတဲ့ အထိ ေစာင့္ေနခဲ့ၾကတဲ့ က်န္ခဲ့တဲ့ အဖြဲ႕၀င္တခ်ဳိ႕ အဆင္ေျပေစဖို႕ ဆုေတာင္းေန မိရင္း....။


ဆန္ ၂၂အိတ္ အလွဴ မွတ္တမ္း။




က်ပ္ေငြ ၃သိန္းေငြပေဒသာပင္ အလွဴ မွတ္တမ္း။





တစ္ေန႕တာ အဟာရမွတ္တမ္း။





( Save The Aged အဖြဲ႕ရဲ႕ ၂၅.၄.၂၀၁၀ေန႕မွာျပဳလုပ္တဲ့ " ဥကၠံၿမိဳ႕ ရွိ ဦးေမာင္ရံုး + ေဒၚရင္ ရဲ႕ ဘိုးဘြား ရိပ္သာ " ရဲ႕ ျပဳျပဳခဲ့သမွ် အလွဴ ဒါန အတြက္ ေစတနာ သံုးတန္ျပဌာန္း လွဴဒါန္းေပးခဲ့တဲ့ ရပ္ေ၀း ရပ္နီး ျပည္တြင္း ျပည္ပ၊ အဖြဲ႕၀င္မ်ား၊ အဖြဲ႕၀င္ မဟုတ္သူမ်ား အားလံုး ကို သာဓု သာဓု သာဓု ေခၚႏိုင္ဖို႕ ျမေသြးနီ စာေရးတင္ လိုက္္ရပါတယ္ရွင္ )


ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစရွင္။


ျမေသြးနီ