စိတ္လိပ္ျပာ

အို… လွလိုက္တာ…။ ၾကည့္စမ္းပါဦး။ အေသြးအေရာင္စံု လိပ္ျပာေလးေတြက ပ်ံ၀ဲေနလိုက္ၾကတာ..။ ျပာလဲ့ေနတဲ့ မိုးသားေကာင္းကင္ျပင္က်ယ္ ႀကီးကို ေနာက္ခံထားလို႕။ ေတာင္ပံေလးေတြ တစ္ဖ်တ္ဖ်တ္ခတ္ကာ..။ ဟိုမွသည္ကို ၀ဲပ်ံလို႕… ။ ထိုမွတဖန္ သည္မွ ဟိုကို.. ၀ဲပ်ံလို႕။ အုပ္စုလိုက္ ပ်ံသူကပ်ံ၊ တစ္ေကာင္ထဲ ေပ်ာ္ျမဴးသူကျမဴး၊ ခ်စ္ေဖာ္နဲ႕ ႏႊဲေပ်ာ္သူက ႏႊဲေပ်ာ္နဲ႕ေပါ့။ အေရာင္အေသြးမ်ဳိးစံုေနတဲ့ ပန္းေပါင္းစံု လွဳိင္လွဳိင္ဖူးပြင့္ေနတဲ့ ပန္းခင္းႀကီးက ခ်စ္စရာလိပ္ျပာငယ္ေလးမ်ားအတြက္ေတာ့ ၀တ္ရည္ေသာက္သံုးခြင့္ မ၀ႏိုင္စရာ။ ဟိုသည္၀ဲပ်ံလို႕ မညည္းေငြ႕ႏိုင္စရာ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေလးေတြက သက္ရွိလိပ္ျပာေတြမဟုတ္။ ဒါဆို.. ဘာေတြလဲ..။ ေကာင္းကင္ျပင္က်ယ္ႀကီးနဲ႕ အလားသ႑န္တူတဲ့ ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါး၊ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးနဲ႕ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးထဲက အၿငိမ္မေန ေျပးလႊားေနၾကတဲ့ ေစတသိတ္ စိတ္လိပ္ျပာေရာင္စံုေတြ ပဲဲေပါ့။ စိတ္ေရာင္စံု အမ်ဳိးမ်ဳိး အၾကားမွာ စိတ္လိပ္ျပာေရာင္စံုေတြက တ၀ဲလည္လည္နဲ႕ ၀ဲပ်ံေနၾကတာ။

လူေတြ တစ္ဦးခ်င္းစီမွာရွိၾကတဲ့ စိတ္ေတြရဲ႕ သဘာ၀ကို ကၽြန္မစိတ္၀င္စားေနမိတာၾကာပါၿပီ။ စိတ္လိပ္ျပာေတြမွာ အဇၥ်တၱလို႕ေခၚတဲ့ အတြင္းစိတ္နဲ႕ ဗဟိဒၶလို႕ေခၚတဲ့ အျပင္စိတ္ေတြက ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို ပူးတံုခြာတံုနဲ႕ လွည့္ပတ္ေမႊေႏွာက္ေလ့ရွိတယ္လို႕ ဖတ္ထားဖူးပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ေတြရဲ႕ အဇၥ်တၱကို မထိမ္းခ်ဳပ္လိုက္ႏိုင္ခင္မွာပဲ ရုပ္ဆိုတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးက ေကာင္း၏ မေကာင္း၏၊ သင့္၏ မသင့္၏ မစဥ္းစားမိလိုက္ေတာ့ပဲ ဗဟိဒၶအားကိုးနဲ႕ လုပ္ေဆာင္မိလိုက္တာမ်ဳိး။ တစ္ခါတစ္ခါမွာေတာ့ အဇၥ်တက ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္ႏိုင္လို႕ ကၽြန္မတို႕ မလုပ္သင့္၊ မလုပ္ထိုက္တာေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ ေရွာင္လႊဲႏိုင္ခဲ့ၾကတာ။ တကယ္ေတာ့ လုပ္သင့္၊ မလုပ္သင့္ဆိုတာကလည္း စိတ္ဆိုတဲ့ တရားသူႀကီးကပဲ ရံုးတစ္ထိုင္နဲ႕ဆံုးျဖတ္ အမိန္႕ခ်သြားတာမ်ဳိးပါ။

လူတစ္ကိုယ္ စိတ္တစ္မ်ဳိးလို႕ ဆိုထားေလေတာ့ စိတ္ထားေကာင္းသူ၊ စိတ္ရွည္သူ၊ စိတ္ျမန္သူ၊ စိတ္တိုသူ၊ စိတ္ဆတ္သူ၊ မွ်တစိတ္ရွိသူ၊ စိတ္ေအးသူ၊ စိတ္မာသူ၊ စိတ္ေပ်ာ့သူ၊ စိတ္ႏူးည့ံသူေတြ ရွိၾကသလို တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္ရွိသူ၊ အတၱစိတ္ႀကီးသူ၊ အစြန္းေရာက္စိတ္ရွိသူ၊ စိတ္ပုတ္သူ၊ အထင္ေသးစိတ္ရွိသူ၊ ယံုၾကည္မွဳစိတ္လြန္ကဲသူ၊ စိတ္ထားယုတ္ည့ံသူ၊ စိတ္ဓာတ္ေအာက္တမ္းက်သူ၊ စိတ္ဓာတ္မျပည့္၀သူ၊ စိတ္အညွဳိးႀကီးသူ၊ စိတ္မူမမွန္သူေတြကိုလည္း ရွိတတ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္မ မသိတဲ့ တျခားစိတ္အမ်ဳိးအစားေတြလည္း ရွိၾကဦးမွာပါ။ ဒီလို စိတ္အမ်ဳိးအစားေတြကို နာမည္ေပး ကင္ပြန္းတပ္တတ္ၿပီး အခုလို စိတ္ေတြက ဘာလို႕မ်ား ကြဲျပားလာၾကတာလည္းလို႕ ကၽြန္မစဥ္းစားမိတယ္။ သက္ရွိ၊ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ လူသားေတြရဲ႕ သူတို႕ကိုယ္တိုင္ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ၾကမွဳ၊ သူတို႕ရဲ႕ ပင္ကိုယ္သေႏၶစိတ္၊ သူတို႕ရပ္တည္ရာ၊ ႀကီးျပင္းရာပတ္၀န္းက်င္ေတြက ျမစ္ဖ်ားခံကာ ေစ့ေဆာ္ေပးလာၾကတာမ်ားလားလို႕ ကၽြန္မစဥ္းစားမိပါတယ္။ အသိဥာဏ္မရွိေလတဲ့ အဟိတ္တရိစၦာန္မ်ားေတာင္ ေဒါသစိတ္၊ ေလာဘစိတ္၊ မနာလိုစိတ္… စတဲ့ စိတ္ေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိႏိုင္တယ္လို႕ သိထားဘူးပါတယ္။

စိတ္ဆိုတာမ်ဳိးက ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ ခက္ခဲလွၿပီး ဒီလို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႕ ခက္ခဲေနတဲ့ စိတ္ေတြကပဲ လူေတြရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲ စုန္ခ်ီဆန္ခ်ီ ကူးလူး၀ဲပ်ံ ေနလိုက္တာ မ်ား လိုက္လို႕ကိုမမွီႏိုင္ပါဘူး။ ဒီအသက္အရြယ္မွာ စိတ္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ လူေတာ္ေတာ္မ်ားကို ေတြ႕ခဲ့ရဘူးၿပီ။ တခ်ဳိ႕လူေတြက ရွဴးဂါးကုတ္တက္လုပ္ ထားတဲ့ ေဆးခါးေတာင့္ႀကီးလို အေပၚယံစကားက ပ်ားသကာႏွယ္ခ်ဴိလို႕ ၀မ္းတြင္းေတာ့ ပုတ္စပ္ေနတတ္ျပန္တယ္။ တခ်ဳိ႕ၾကျပန္ေတာ့ ပါးစပ္ေပါက္ဆိုးတယ္ဆိုေပမယ့္ အတြင္းစိတ္ေလးေတြက ျဖဴစင္ေနျပန္ ေရာ။ ဒီေနရာမွာ တစ္မ်ဳိးေျပာ၊ ေနာက္တစ္ေနရာမွာ တစ္မ်ဳိးေျပာ မရိုးႏိုင္ေအာင္၊ အပ္ေၾကာင္းမထပ္ေအာင္ ေျပာတတ္သူမ်ားလဲ ေတြ႕ဘူးသလို၊ အေျပာကေတာ့ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ရွဳံးရဲ႕၊ ကတာၾကေတာ့ ခ်ဳိမိုင္မိုင္ဆိုတဲ့ သူငယ္နာမစင္သူမ်ားကိုေတြ႕ရျပန္ေတာ့ ထိုသူေတြအတြက္ မခ်ိၿပံဳးနဲ႕ ေအာ့ႏွလံုးနာမိရျပန္တယ္။ အေျပာမဟုတ္ လက္ေတြ႕လုပ္သူ၊ စာနာေထာက္ထားစိတ္ရွိသူ၊ သေဘာျဖဴ မေနာျဖဴသူ၊ မဟုတ္မခံ ေျဖာင့္မတ္သူ၊ ကိုယ့္အက်ဴိးမငဲ့ပဲ အမ်ားအက်ဳိးလုပ္ေဆာင္သူမ်ားကို ေတြ႕ရျပန္ေတာ့ ေလးစားအားက် အတုယူခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာမိရျပန္ေရာ။

ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ စိတ္ေတြကပဲ ကၽြန္မတို႕ကိုျပန္ၿပီး ရုပ္လံုးေဖာ္ေပးေနၾကပါတယ္။ အိမ္ကေန မနက္ထြက္လာထဲက စိတ္ေတြဆိုးၿပီး ထြက္လာလိုက္တာ လမ္းမွာ ခလုပ္တိုက္၊ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ အဆင္မေျပ၊ ရံုးေရာက္ေတာ့ လူႀကီးရဲ႕ အႀကိမ္းခံရ၊ မနက္မိုးလင္းထဲက စၿပီး အဆင္မျပလိုက္တာဟာ တစ္ေန႕လံုး ဘာလုပ္လုပ္ အဆင္မေျပဘူးရယ္လို႕ ၾကံဳဘူးၾကမွာပါ။ အမွန္က ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ကပဲ ကိုယ့္ကိုျပန္ ဆင္ေျခကန္ေနတာပါ။ ေလာကႀကီးက ေၾကးမံုျပင္တစ္ခ်ပ္ပါ။ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ အတြင္းစိတ္မွာ ဘာေတြခံစားေနရသလဲ။ အျပင္ဘက္မွာ အဲ့ဒါကို ကၽြန္မတိ္ု႕ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ဘ၀ေတြကို မညွိႏိုင္တာဟာ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကို မေျပာင္းလဲဘဲ အျပင္ဘက္က အေၾကာင္းေတြကို လိုက္ညွိေနၾကလို႕မဟုတ္ပါလား။

ရံုးမွာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက မေဖာ္ေရြဘူး။ စိမ္းကားၾကတယ္။ င့ါဆိုဘယ္ေတာ့မွ မေလးစားၾကဘူး။ ငါမရွိရင္ ငါ့အေၾကာင္းေတြမ်ား ဘာေတြ ေျပာေနၾကမလဲ။ အဲ့ဒါေတြေတြးပူၿပီး အလုပ္ကေျပာင္းယံုနဲ႕ေတာ့ အဆင္ေျပမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ ကၽြန္မတို႕ေျပာင္းလဲရမွာပါ။ ေလာကႀကီးက ကၽြန္မတို႕အေတြးေတြရဲ႕ ပံုရိပ္တစ္ခုပါပဲ။ ထက္ျမက္ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္သူေတြက ထက္ျမက္ၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္ သူေတြနဲ႕ပဲ အမ်ားဆံုး ေတြ႕ဆံုရတတ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္စရာကာလေတြကို ပိုင္ဆိုင္ရ သူဟာ ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ေတြရွိဖို႕ပဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနေတာ့မွာေပါ့။

တခ်ဳိ႕ၾကျပန္ေတာ့ စိတ္ကိုလိုသလို အေရာင္ေျပာင္းတတ္ၾကျပန္တယ္။ မေကာင္းတာ၊ မဟုတ္တာ၊ မလုပ္သင့္တာဆိုတာ အသိဥာဏ္နဲ႕ သိေနေပမယ့္ အသိေခါက္ခက္ အ၀င္နက္ ဆိုသလို၊ အတၱစိတ္၊ ေလာဘစိတ္၊ ၀န္တိုစိတ္နဲ႕ အႏိုင္ယူလိုစိတ္ေတြ လႊမ္းျခံဳၿပီး မေကာင္းမွဳဆိုတာ ဆိတ္ကြယ္ရာမရွိ ဆိုတာကို သိသိႀကီးနဲ႕ ဇြတ္မွိတ္ လုပ္တတ္ၾကတာမ်ဳိး လည္းရွိပါတယ္။ မဖံုးႏိုင္၊ မဖိႏိုင္ ေပၚလာျပန္ရင္ေတာ့ ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ပဲ ျငင္းဆန္၊ မွန္တာေတြေရာ၊ မမွန္တာေတြပါ ေရာေႏွာလို႕ ဇာတ္လမ္းပမာေတြဆင္ၿပီး ဟို၊ သည္.. လႊဲခ်တတ္ျပန္ေလေရာ။ ဒီလိုလူစားမ်ဳိးေတြၾကျပန္ေတာ့ ဒီမေကာင္းမွဳကို လုပ္ေနရင္းကပဲ သူတို႕ ကိုယ္တို္င္က မဟုတ္တာကို အဟုတ္လို႕ တေျဖးေျဖးနဲ႕ စိတ္မွာထင္လာၿပီး အရိုးစြဲဓေလ့ ျဖစ္လာၾကတယ္။ တဒဂၤေလးမွာ အံ၀င္ခြင္က်နဲ႕ မိမိစိတ္ကိုေရာ၊ အျခားသူေတြရဲ႕ စိတ္ေတြကိုေရာ လွည့္ဖ်ားႏိုင္ေပမယ့္ စိတ္မာရသြန္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကတဲ့ အခါမွာေတာ့ တာထြက္ေကာင္းေပမယ့္ သက္လံု႕မေကာင္းၾကေလေတာ့ ပန္းမ၀င္ႏိုင္ပဲ ေနာက္ဆံုးမွာ ပန္းတိုင္ကိုမေရာက္ခင္ အေမာေတြသာဆို႕ၾကရပါတယ္။ ဒီအခါမွာေတာ့ အရာရာဟာ ဥေဒါင္းငွက္ေတာင္ပံကို ျဖန္႕လို႕ ၀င့္ၾကြားစြာနဲ႕ ကေနသလို အေရွ႕က ကေနတာေလးကေတာ့ လွပါဘိေတာင္း။ ခႏၶာကိုယ္ အေနာက္ပိုင္းကေတာ့ အကာကြယ္မဲ့စြာနဲ႕ အရွက္ရေနေစေတာ့တာေပါ့။

ေလာကႀကီးက သူ႕အလုပ္ သူလုပ္ေနတာပါ။ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ စိတ္ေတြက ေပးသမွ်၊ ေတြ႕သမွ်၊ လြယ္လြယ္ရသမွ် လက္ခံယူေနလို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ လူဆိုတာ ကိုယ့္သမိုင္းကို ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္နဲ႕ ကိုယ္တိုင္ပံုေဖာ္ၿပီး ေရးသားေနၾကတာမ်ဳိးပါ။ ကိုယ္ဘာေတြေရးခဲ့တယ္ဆိုတာကို ကိုယ္တိုင္ကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ္ရဲ႕ စိတ္လိပ္ျပာက ကိုယ့္ကို ျပန္ေျခာက္လွန္႕ခံေနရတာမ်ဳိးေၾကာင့္ အိပ္ေရးမ၀ဘူးဆိုရင္ေတာ့ မေကာင္းလွေတာ့ ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္လိပ္ျပာမ်ားရယ္.. ေတာင္ပံ အစံုကိုဖြင့္လို႕ ဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီးထဲမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၀ဲပ်ံခ်င္သေလာက္ ၀ဲပ်ံလိုက္ၾကစမ္းပါ။ ဒါေပမယ့္ ေလာကရဲ႕အလွကို ညိွဳးႏြမ္းထိခိုက္ေစမယ့္၊ လူ႕ပတ္၀န္းက်င္ကို အက်ဳိးမျပဳေစမယ့္၊ မိမိကိုယ္ကို မိမိနစ္မြန္းေစမယ့္ ညစ္ႏြမ္းတဲ့ လိပ္ျပာေလးမ်ားေတာ့ မျဖစ္ခ်င္လိုက္ၾကစမ္းပါနဲ႕။ အားလံုးမဟုတ္ေတာင္ အနည္းဆံုးေတာ့ ေကာင္းမြန္တဲ့စိတ္နဲ႕ လိပ္ျပာလံုတဲ့ဘ၀နဲ႕ ျဖဴစင္တဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ကို တည္ေဆာက္ေစခ်င္မိပါရဲ႕။ လွပတဲ့ စိတ္လိပ္ျပာေလးေတြနဲ႕ လူတိုင္းကိုယ္စီ အိပ္ေရး၀၀ အိပ္ႏိုင္ခြင့္ရၾကရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေကာင္းလိုက္ေလမလဲေနာ္။          ။

ဆႏၵနဲ႕ဘ၀တစ္ထပ္ထဲက်ၾကပါေစ။